Uzasadnienie
Uzasadnienie.
Decyzją z dnia [...] października 2002 r. Starosta [...] zatwierdził dla U. i W. K. oraz H. P. projekt budowlany oraz udzielił pozwolenia na przebudowę i nadbudowę budynku gospodarczego z przeznaczeniem na mieszkanie usytuowanego na działkach nr [...] w [...].
Decyzją z dnia [...] listopada 2002 r. Wojewoda [...] na skutek odwołania Z. chyba utrzymał powyższą decyzję w mocy.
Wniosek o wznowienie postępowania w sprawie pozwolenia na przebudowę złożył Z.C.
Decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 151 § 1 pkt 1 kpa odmówił uchylenia swojej decyzji z dnia [...] listopada 2002 r. w sprawie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia U. i W. K. oraz H. P. pozwolenia na przebudowę oraz nadbudowę budynku gospodarczego z przeznaczeniem na mieszkanie na działkach nr [...] w [...].
W uzasadnieniu podał, ze w trakcie wznowionego postępowania Z. Ch. dostarczył pismo [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z którego wynika, że działka na której znajduje się budynek przewidziany do przebudowy i nadbudowy jest zabudowany w 40%, a nie w 29% jak ustalono poprzednio.
Stwierdzono, ze w dniu [...] lutego 2001 r. i [...] września 2002 r. Wójt Gminy [...] wydał na nadbudowę przedmiotowego budynku gospodarczego decyzje o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. W trakcie prowadzonego postępowania organu I instancji wystąpił do Samorządowego Kolegium Odwoławczego z prośbą o zbadanie zgodności decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z planem zagospodarowania przestrzennego w [...]. Samorządowe Kolegium Odwoławcze pismem z dnia 5 sierpnia 2002 r. stwierdziło, że zamienienie inwestycyjne polegające na nadbudowie budynku gospodarczego z przeznaczeniem na cele mieszkalne nie jest sprzeczne z ustaleniami szczegółowymi, gdyż nadbudowa nie spowoduje powiększenia powierzchni zabudowy działek ponieważ z zasady odbywa się w granicach istniejącego budynku, co również nie koliduje z ustaleniami części ogólnej planu dotyczącym działek przeinwestowanych (dla działek o wielkości do 1000 m² plan dopuszcza 30% zabudowy).
Tak więc zarzut niezgodności projektowanej inwestycji z zapisem miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego w [...] dotyczących działek przeinwestowanych w świetle pisma Samorządowego kolegium Odwoławczego jest niezasadny. Jak wykazało wznowione postępowanie decyzja o pozwoleniu na budowę nie narusza przepisów prawa materialnego i uzasadnionych interesów stron, a fakt udowodnienia, że działki nr [...] na których ma być realizowana sporna inwestycja zabudowane są w 40%, nie miał wpływu w istocie na treść decyzji.
Decyzją z dnia [...] sierpnia 2003 r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego na podstawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa po rozpatrzeniu odwołania Z. C. uchylił zaskarżoną decyzję i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji.
W uzasadnieniu stwierdził, że rozstrzygniecie Wojewody [...] jest błędne i zachodzi konieczność ponownego rozpatrzenia sprawy przez organ wojewódzki. Organ II instancji wskazał, że postanowienia decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu wiążą organ wydający pozwolenie na budowę, które nie może pozostać z nimi w sprzeczności. Jednakże przed wydaniem pozwolenia na budowę organ administracji architektoniczno-budowlanej zobowiązany jest na mocy art. 35 ust. 1 pkt1 ustawy – Prawo budowlane z 19994 r. sprawdzić zgodność projektu zagospodarowania działki m.in. z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego. Z akt sprawy jednoznacznie nie wynika, czy realizacja spornej przebudowy oraz nadbudowy budynku gospodarczego z przeznaczeniem na mieszkanie w szczególności na zakres inwestycji jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego obowiązującym w dacie wydania decyzji z dnia [...] października 2002 r. Rozstrzygając sprawę organ wojewódzki wskazując na fakt zabudowy spornych działek w 40% nie rozpatrzył tej kwestii w kontekście ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego [...], który stanowi podstawę decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu milczy w kwestii wielkości zabudowy działki, a precyzuje ją miejscowy plan – organ wydający pozwolenie na budowę jest również nim związany.
Organ administracji architektoniczno-budowlanej w weryfikacji decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. nie wskazał jednoznacznie, że wskazana decyzja nie wyczerpuje dyspozycji art. 145 kpa, zatem w związku z faktem, że rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego organ odwoławczy przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł W. K. Zaskarżonej decyzji zarzucił nie uwzględnienie stanu faktycznego oraz, ze przy rozpatrywaniu sprawy pominięto istotne dowody na które w swej decyzji powołuje się Wojewoda [...].
Skarżący wyjaśnił, że w toku wznowionego postępowania Wojewoda [...] dokonał szczegółowego merytorycznego rozpatrzenia sprawy i jego zdaniem nie zachodzi konieczność dokonywania tego ponownie.
Co do zgodności planowanej inwestycji z planem zagospodarowania przestrzennego miejscowości [...],, wypowiedział się organ właściwy jakim jest Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] pismem z dnia 5 sierpnia 2002 r., którego nie uwzględniono w zaskarżonej decyzji, a stanowiło podstawę rozstrzygnięcia decyzji Wojewody [...].
W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymał swoje stanowisko zawarte w uzasadnieniu skarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 97 ust 1 ustawy z dnie 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Orawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi. (dz. U. nr 153 poz. 1271 z późn. zm.).
Skarga jest zasadna, lecz z innych przyczyn niż w niej wskazane.
Zdaniem Sądu zaskarżona decyzja podlega uchyleniu, bowiem zapadła z naruszeniem przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Zgodnie z przepisem 138 § 2 kodeksu postępowania administracyjnego organ odwoławczy może uchylić zaskarżoną decyzję w całości i przekazać do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części. W przeciwieństwie do decyzji organu odwoławczego określonych w art. 138 § 1 kpa, który nie ustanawia przesłanek ich wydania, organ może decyzję kasacyjną, o której mowa w art. 138 § 2 wydać tyko wówczas, gdy spełnione SA przesłanki wymienione w zdaniu pierwszym in fine tego przepisu tj. wówczas, gdy organ pierwszej instancji albo w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego albo przeprowadzone postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy i jednocześnie brak podstaw do zastosowania przez organ odwoławczy przepisu art. 136 kpa, tj. przeprowadzenia przez organ odwoławczy dodatkowego (uzupełniającego) postępowania dowodowego.
Kompetencja organu odwoławczego do podejmowania decyzji kasacyjnych jest zatem wyraźnie ograniczona przesłankami ustawowymi, chociaż sposób ich sformułowania w tekście przepisu pozostawia organowi drugiej instancji pewien margines swobody przy ocenie, czy w konkretnym stanie faktycznym sprawy przesłanki te istotnie wystąpiły. Nie budzi jednak żadnej wątpliwości, że organ odwoławczy czyniąc użytek z przepisu art. 138 § 2 kpa powinien w uzasadnieniu decyzji kasacyjnej przekonująco uzasadnić istnienie przesłanek wymienionych w tym przepisie – co organ I instancji musi wyjaśnić w całości lub w znacznej części.
W przedmiotowej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego orzekając jak w zaskarżonej decyzji naruszył dyspozycję art. 138 § 2 kpa.
W ocenie Sądu rzeczą organu II instancji było zakończenie postępowania dowodowego i wydanie merytorycznej decyzji gdyż organ I instancji przeprowadził w całości postępowanie dowodowe. Naczelny Sąd Administracyjny w swoich wyrokach wielokrotnie podkreślał, że organ odwoławczy może wydać decyzję określoną w art. 138 § 2 kpa, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub części. Potrzeba przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości zachodzi wówczas, gdy organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, zaś przeprowadzenia go w znacznej części konieczne jest, gdy organ I instancji nie przeprowadził przeważającej części postępowania wyjaśniającego. Dotyczyć będzie to także wypadków, gdy postępowanie wyjaśniające w całości lub znacznej części zostało przeprowadzone z rażącym naruszeniem przepisów procesowych (wyrok NSA z 2 kwietnia 2001 r. sygn. akt IV SA 2008/99 LEX nr 54745).
W niniejszej sprawie organu II instancji orzekając jak w decyzji z [...] sierpnia 2003 r. nie zawierając w uzasadnieniu żadnych wytycznych dla Wojewody [...] uchylał się od podjęcia merytorycznej decyzji.
Kasacyjna decyzja organu II instancji dopuszcza się ponadto obrazy art. 12 § 2 kpa – nakazującego organowi działać wnikliwie i szybko, posługując się jak najprostszymi środkami prowadzącymi do załatwienia sprawy (wyrok NSA z dnia 28 czerwca 1982 r. sygn. akt I SA 406/82).
Mając na uwadze powyższe Sad orzekł jak w pkt I wyroku w trybie art. 145 § 1 pkt c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270). Na podstawie art. 152 wymienionej wyżej ustawy orzeczono w pkt II wyroku, ze zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.