Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...].08.2003 r. Nr [...] po rozpatrzeniu odwołania od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] Nr [...] z dnia [...] lipca 2003 r. na postawie art. 138 § 1 pkt 2 kpa:
- - uchylił zaskarżoną decyzję w części dotyczącej terminu wykonania obowiązku i wyznaczył nowy termin do dnia 30 września 2003 r.
- - w pozostałej części utrzymał zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu podniesiono, że organ pierwszej instacji opisaną decyzją w trybie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego nakazał B. i Z. małż. Z. zdjęcie do dnia 15 sierpnia 2003 r. ocieplenia z północnej ściany szczytowej budynku mieszkalno – usługowego. Wykonane ocieplenie stanowiło samowolę budowlaną – czyli bez wymaganej decyzji o pozwoleniu na budowę. Zatwierdzony przez Starostę Powiatu [...] decyzją Nr [...] z dnia [...] lipca 1999 r. o pozwoleniu na budowę, projekt budowlany, nie przewidywał spornego ocieplenia. Ocieplenie wykonano ze styropianu o grubości 10 cm, co powoduje przekroczenie granicy działki sąsiedniej, J. i M. M. uniemożliwiając kontynuację budowy budynku handlowo – usługowego na tej działce.
Rozpoznając odwołanie organ odwoławczy podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, że w stanie faktycznym sprawy spełnione zostały przesłanki z art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.
Ocieplenie ściany północnej przez inwestorów Z. 10 cm styropianem spowodowało przekroczenie granicy działki sąsiedniej tj. właścicieli M., wykluczając kontynuowanie budowy budynku handlowo – usługowego realizowanego na podstawie decyzji Starosty Powiatowego w [...] Nr [...] z dnia [...] maja 1999 r.
Brak możliwości doprowadzenia samowolnych robót budowlanych do stanu zgodnego z prawem uzasadniał wydanie decyzji nakazującej usunięcie ocieplenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego.
W skardze złożonej na decyzję odwoławczą małż. Z. domagali się jej uchylenia wraz z decyzją organu pierwszej instancji, zarzucając naruszenie art. 10 kpa przez brak zapewnienia skarżącym czynnego udziału w postępowaniu oraz naruszenie prawa materialnego. Skarżący podnieśli brak ustalenia przez organ o naruszeniu granicy działki przez ocieplenie oraz brak ustalenia możliwości doprowadzenia do stanu zgodnego z prawem.
Przede wszystkim skarżący zarzucają nieprawidłowo zastosowany przepis art. 51 prawa budowlanego, który może mieć zastosowanie do robót w toku – a skarżący roboty ociepleniowe zakończyli już wcześniej. Ocieplenie zaś było koniecznością wynikającą z przepisów art. 5 ust. 1 pkt 17 prawa budowlanego oraz § 328 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa (Dz. U. Nr 15, poz. 140 z 1999 r.).
W odpowiedzi na skargę organ podtrzymał swoje stanowisko z decyzji wnosząc o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył:
Skarga podlega uwzględnieniu aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w niej zarzuty. Równocześnie należy zauważyć, że niektóre zarzuty skargi są także zasadne.
Niesporny w sprawie jest fakt, że małż. Z. samowolnie wykonali ocieplenie ściany północnej swego budynku mieszkalno – usługowego usytuowanego w [...] przy ul. [...]. W momencie wszczęcia postępowania przez organ nadzoru budowlanego ocieplenie przedmiotowe było już wykonane w całości. Wobec powyższego organ pierwszej instancji nie mógł wydać decyzji nakazującej rozbiórkę ocieplenia na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 prawa budowlanego, bowiem zgodnie z ustalonym stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego art. 51 prawa budowlanego ma zastosowanie do robót w toku, a nie już zakończonych. Trafny jest w tym względzie zarzut podniesiony w skardze.
W wyroku z dnia 12 kwietnia 2000 r. II SA/Gd 2399/98 Naczelny Sąd Administracyjny zajął stanowisko podzielone w pełni w praktyce orzeczniczej, iż ocieplenie budynku w rozumieniu art. 48 prawa budowlanego jest częścią obiektu budowlanego ściślej ujmując jest częścią budynku tak jak są nią ściany, okna, dach... W art. 48 prawa budowlanego chodzi o część obiektu budowlanego na tyle samodzielną, niezależną od pozostałej jego części, aby można ja było rozebrać bez konieczności ingerencji w tę pozostałą część obiektu. Równocześnie Sąd w wyroku zaznaczył, że badając naruszenie interesów właściciela nieruchomości sąsiedniej należy mieć na uwadze, że przy wykonaniu ocieplenia na ścianie domu, która znajduje się na granicy nie można jednoznacznie mówić o naruszeniu posiadania nieruchomości sąsiedniej. Trzeba bowiem uwzględnić treść art. 154 kc, który reguluje sposób korzystania m.in. z murów i innych urządzeń stojących na granicy gruntów sąsiednich.
Podzielając stanowisko powyższe Naczelnego Sądu Administracyjnego należy stwierdzić, iż w sprawie przedmiotowej zastosowanie przy wydawaniu decyzji organu pierwszej instancji miał przepis art. 48 prawa budowlanego w brzmieniu obowiązującym do dnia 11 lipca 2003 r. a nie art. 51 ust. 1 pkt 1 wskazany przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w decyzji Nr [...] z dnia[...] lipca 2003 r. jako podstawa prawna rozstrzygnięcia.
Organ odwoławczy rozpoznał odwołanie i wydał swą decyzje Nr [...] dnia [...] sierpnia 2003 r. po wejściu w życie z dniem 11 lipca 2003 r. ustawy "o zmianie ustawy Prawo budowlane, oraz o zmianie niektórych ustaw".
Art. 7 ust. 2 ww. ustawy stanowi, że do postępowań dotyczących obiektów budowlanych lub ich części będących w budowie albo wybudowanych bez wymaganego pozwolenia na budowę albo zgłoszenia, bądź mimo wniesienia sprzeciwu przez właściwy organ – wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy a niezakończonych decyzją ostateczną stosuje się przepisy art. 1 pkt 37 – 39 oraz w części odnoszącej się do art. 48 ust. 2 ustawy, o której mowa w art. 1 ust. 1 pkt 41. Oznacza, to że po wejściu w życie nowej regulacji prawnej prawa budowlanego do spraw niezakończonych ostateczną decyzją i wcześniej wszczętych stosuje się nowe przepisy przed organami obu instancji. Stwarzało to wymóg uchylenia przez organ odwoławczy decyzji organu pierwszej instancji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania z uwzględnieniem nowej regulacji prawa budowlanego.
Organ ten winien zaś zwrócić uwagę, że po nowelizacji prawa budowlanego wykonanie ocieplenia ściany budynku nie wymaga już jak przedtem pozwolenia na budowę. W myśl art. 29 ust. 2 w zw. z art. 30 ust. 1 pkt 2 roboty polegające na ociepleniu ściany budowlanej o wysokości do 12 m podlegają zgłoszeniu.
Ponieważ organ odwoławczy rozpoznał sprawę według ustaleń i błędnej oceny prawnej organu pierwszej instancji pomijając nowelizacje prawa budowlanego i wypływające z niej obowiązki ponownego rozpoznania sprawy w aspekcie znowelizowanego prawa budowlanego – naruszając tym samym przepisy wprowadzające art. 7 ww. ustawy z dnia 23 marca 2003 r. należało uchylić decyzje organów obu instancji.
Z mocy art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.