Uzasadnienie
Anna i Paweł małżonkowie K. w skardze wniesionej do Naczelnego Sądu Administracyjnego domagali się zastosowania środków z art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ wobec Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. w związku z tym, że nie wykonał do dnia 20 listopada 2001 r. wyroku Sądu Ośrodek Zamiejscowy w Gdańsku z dnia 7 września 2000 r. i nie wydał decyzji merytorycznej. W odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w T. wniósł o jej oddalenie wyjaśniając, że po wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego przeprowadził postępowanie administracyjne, wydał decyzję, którą utrzymał w mocy Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w B. Decyzja ta została zaskarżona do Naczelnego Sądu Administracyjnego OZ w Gdańsku /II SA/Gd 2254/01/.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył - wniosek o ukaraniu grzywną organu pierwszej instancji tj. Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego jest bezzasadny. Przede wszystkim należy wyjaśnić, że zgodnie z utrwalonym stanowiskiem orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego przez orzeczenie Sądu, o którym mowa w art. 31 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ należy rozumieć wyłącznie wyrok, w którym przyznano, stwierdzono albo uznano uprawnienie lub obowiązek, a także wyrok, którym uwzględniono skargę na bezczynność organu.
Natomiast w przypadku wyroku uchylającego decyzję albo stwierdzającego nieważność lub niezgodność z prawem decyzji - nie powstaje obowiązek organu do wykonania orzeczenia Sądu /patrz wyrok NSA z dnia 1 grudnia 1999 r. V SA 1053/99 oraz wyrok V SA 2409/96 - OSP 1998 z. 6 poz. 107/. W niniejszej sprawie przed wniesieniem skargi o ukaranie grzywną Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w trybie art. 31 cyt. ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym zapadł wyrok tego Sądu mający charakter kasacyjny. Uchylono nim decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego i na podstawie wskazówek zawartych w uzasadnieniu wyroku wszczęte zostało postępowanie przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w T. W świetle powyższych okoliczności, gdy niesprzecznie wynika, że jeżeli nie zapadł wyrok Sądu uwzględniający skargę na bezczynność organu i zobowiązujący organ do merytorycznego rozpoznania konkretnej sprawy w zakreślonym terminie, brak jest przesłanek z art. 31 ustawy o NSA do ukarania organu grzywną.
W tym miejscu należy wyjaśnić, że określone w art. 31 ust. 1 ustawy z 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ grzywna ma charakter środka celem przymuszenia wykonania orzeczenia Sądu a nie kary za jego wykonanie lub nienależyte wykonanie. Jeśli wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego nie nakładał konkretnego obowiązku i nie zakreślił mu żadnego terminu do załatwienia merytorycznego sprawy - nie zachodzą do zastosowania art. 31 ust. 1 ustawy o NSA i wymierzenia grzywny temu organowi.
Już tylko na marginesie dodać można, że w przedmiotowej sprawie jak wynika z odpowiedzi na skargę Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał merytoryczną decyzję, utrzymaną w mocy przez organ odwoławczy. Jest ona przedmiotem nowej skargi wniesionej do Sądu.
Brak podstaw, prawnych do uwzględnienia wniosku o ukaranie grzywną organu uzasadnia oddalenie skargi.
Z mocy art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o NSA /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzeczono jak w sentencji.