Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] lipca 2002 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W., działając na podstawie art.134 k.p.a., stwierdziło uchybienie przez skarżącego – A. sp. z o.o. z siedzibą w K. terminu do wniesienia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją SKO z dnia [...] lutego 2002 r., nr [...], którą to decyzją stwierdzona została nieważność decyzji Burmistrza Miasta i Gminy G. z dnia [...] maja 2000 r., nr [...], zmieniającej z kolei decyzję tego organu z dnia [...] kwietnia 1999 r. w sprawie ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla działki o nr [...] w G. przy ulicy [...].
Zastosowanie w sprawie art.134 k.p.a. SKO uzasadniło tym, iż wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2002 r., opatrzony datą [...] lutego 2002 r., skarżący nadał w urzędzie pocztowym K. [...] dopiero w dniu 26 lutego 2002 r., podczas gdy zawity, czternastodniowy termin na dokonanie tej czynności procesowej upłynął w dniu poprzednim, tj. w dniu 25 lutego 2002 r. W ocenie SKO termin ten zaczął biec w dniu 11 lutego 2002 r., tj. w dniu, w którym zgodnie z adnotacją na zwrotnym potwierdzeniu odbioru przesyłki z odpisem decyzji, skarżący przesyłkę tę odebrał. Jednocześnie organ podkreślił, iż skarżący nie zwrócił się z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w trybie art.58 k.p.a.
W skardze na powyższe orzeczenie A. sp. z o.o. z siedzibą w K. zdecydowanie zaprzeczył aby decyzja SKO z dnia [...] lutego 2002 r. została mu kiedykolwiek doręczona a przynajmniej doręczenia takiego nie potwierdza żaden ze zgromadzonych w aktach sprawy dowodów. Skarżący przyznał, iż w dniu 11 lutego 2002 r. istotnie doszło do doręczenia przesyłki sądowej, niemniej nie jemu, czyli spółce A. sp. z o.o. w K. a podmiotowi, który nie brał udziału w postępowaniu przed SKO, tj. spółce A. sp. z o.o. w K.. W ocenie skarżącego, skoro nie doręczono mu decyzji SKO z dnia [...] lutego 2002 r., to bieg terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy w ogóle się nie rozpoczął. W efekcie powyższego nie mogło dojść do uchybienia temu terminowi, co przesądza o nietrafności rozstrzygnięcia SKO.
W polemice z tą argumentacją zawartej w odpowiedzi na skargę SKO podniosło, iż decyzja z dnia [...] lutego 2002 r. skierowana została na adres [...] K., ul. [...], który skarżący wskazał w piśmie z dnia 20 grudnia 2001 r. a treść zwrotnego poświadczenia odbioru przesyłki nie pozostawia wątpliwości co do tego, iż przesyłkę tę odebrał właśnie skarżący, czyli spółka A. sp. z o.o. z siedzibą w K.. Niezależnie od powyższego, także w dniu 11 lutego 2002 r. decyzję SKO doręczono J. B., osobie upoważnionej przez skarżącego do "działań w sprawie budowy supermarketu [...] w G. Z tych wszystkich względów SKO stwierdziło, iż jego rozstrzygnięcie było trafne i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie stwierdza, co następuje. Skarga jest zasadna.
W ocenie Sądu w aktach administracyjnych sprawy istotnie brak jest dowodu potwierdzającego jednoznacznie, iż decyzja SKO z dnia [...] lutego 2002 r. została doręczona skarżącemu to jest spółce A. sp. z o.o. w K..
Ze znajdującego się w aktach sprawy oryginału potwierdzenia odbioru przesyłki nr [...] nadanej drogą pocztową przez SKO na adres A. sp. z o.o. w K., ul [...], [...] K., wynika, iż przesyłkę tę doręczono w dniu 11 lutego 2002 r., niemniej w rubryce przeznaczonej na podpis lub pieczątkę osoby odbierającej przesyłkę znalazły się wyłącznie odciski dwu pieczątek o treści: "Wpłynęło 2002-02-11 Maił Room" oraz "Post Administrator A. [nazwisko nieczytelne]" zaopatrzone nieczytelnym podpisem. Osoba doręczająca przesyłkę w imieniu poczty nie zadbała natomiast o przystawienie na niej przez osobę odbierającą pieczęci skarżącego lub chociażby zamieszczenie wyraźnej adnotacji, iż osoba ta działała w jego imieniu. Tymczasem ze znajdujących się w aktach sądowych odpisów z Krajowego Rejestru Sądowego - Rejestru Przedsiębiorców o nr KRS [...] wynika, iż istotnie pod adresem widniejącym na zwrotnym poświadczeniu odbioru mieszczą się siedziby zarówno skarżącego, jak i spółki A. sp. z o.o. w K..
W tej sytuacji nie można stwierdzić z całą pewnością, że decyzję doręczono do rąk osoby uprawnionej do odbioru pism skarżącego, co oznacza niespełnienie się przewidzianej w art.45 k.p.a. przesłanki warunkującej uznanie pisma za doręczone jednostce organizacyjnej.
Jednocześnie nie można uznać, iż decyzję SKO doręczono pełnomocnikowi skarżącego albowiem statusu takiego nie posiadał J. B., osoba, której istotnie w dniu 11 lutego 2002 doręczono odpis decyzji SKO z dnia [...] lutego 2002 r. Z kserokopii pełnomocnictwa udzielonego J. B. przez skarżącego w dniu 16 listopada 1999 r. wynika wprawdzie, iż osoba ta została umocowana do zastępowania skarżącego w postępowaniu prowadzonym w celu uzyskania prawomocnej decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. Zakres pełnomocnictwa nie obejmuje jednakże umocowania pełnomocnika do działania w postępowaniu nadzorczym, którego przedmiotem jest stwierdzenie nieważności takiej decyzji.
Przy ocenie okoliczności faktycznych niniejszej sprawy w świetle przepisów regulujących postępowanie administracyjne Sąd przyjął założenie, iż to nie na stronie tego postępowania a na organie administracji ciąży obowiązek wykazania zarówno faktu doręczenia decyzji, jak i terminu jej doręczenia. Wszelkie wątpliwości w tym zakresie muszą być interpretowane na korzyść strony (yide: wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 marca 1998 r., sygn. akt IV SA 927/96, LEX nr 43334). Stosownie do powyższego w ocenie Sądu SKO nie zdołało wykazać, aby jego decyzja z dnia [...] lutego 2002 r. została skarżącemu doręczona.
Brak tego doręczenia powoduje, iż czternastodniowy terminu do złożenia wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zakończonej decyzją z dnia [...] lutego 2002 r. nie rozpoczął swojego biegu (yide: wyroki Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 sierpnia 1996 r., sygn. akt S.A./Ka 2966/95, LEX nr 27283 oraz z dnia 26 marca 1998 r., sygn. akt II S.A. 157/98, LEX nr 41938). W konsekwencji powyższego nie mogło dojść do uchybienia temu terminowi przez skarżącego, stąd postanowienie SKO z dnia [...] lipca 2002 r., stwierdzające takie uchybienie narusza art.134 k.p.a., albowiem przesłanka do jego zastosowania nie wystąpiła.
Biorąc powyższe pod uwagę Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie orzekł jak w sentencji na podstawie art.145 par.l pkt 1 lit.c oraz art.200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz.1270) w związku z art.97 ust.l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawą - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271).