Uzasadnienie
Wójt Gminy [...] decyzją [...] z dnia [...] października 2002r. zatwierdził projekt budowlany i wydał M. i S., małż. K. pozwolenie na rozbudowę budynku handlowego w miejscowości [...] na działce nr ewid. [...]
Z powyższą decyzją nie zgodził się R.K., właściciel działek o nr ewid. [...], [...] [...]. Zgodnie z zatwierdzonym projektem w budynku w ścianie przylegającej do granicy nieruchomości odwołującego się zostały umieszczone drzwi. Wprawdzie na jego działce przylegającej do nieruchomości inwestorów ustanowiona została służebność przejazdu i przechodu, jednakże odwołujący nie zgadza się na zwiększenie obciążenia nieruchomości.
Wojewoda [...] decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 2002r. utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ uznał, iż ściana inwestycji usytuowana w granicy działki nr [...], stanowiącej własność odwołującego się spełnia wymagania ściany oddzielenia przeciwpożarowego określone w § 234 ust. 1 i 2 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r, Nr 15, poz.140 z późn.zm.). Drzwi stalowe rozsuwane zaprojektowane w ścianie budynku handlowego, usytuowanej w granicy działki, spełniają wymagania przepisów przeciwpożarowych, zaś zgodność projektowanej rozbudowy budynku handlowego z przepisami ochrony przeciwpożarowej została potwierdzona uzgodnieniem odpowiedniego rzeczoznawcy. Wydane pozwolenie na budowę nie narusza również uprawnień właścicielskich odwołującego się. Na rzecz działki o nr ewid. [...] została ustanowiona służebność przejazdu i przechodu na działce o nr ewid.
Nr [...], bezpośrednio przylegającej do terenu inwestycji, zarzuty odwołującego się, iż udostępnił pas gruntu na rzecz budynków istniejących, a nie nowopowstałych są bezzasadne, z uwagi na ustanowienie służebności w stosunku do wszystkich obiektów na nieruchomości, nie zaś tylko tych, które istniały w dacie ustanowienia służebności.
Ponadto inwestor uzyskał ostateczną decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, złożył wniosek o pozwolenie na budowę w terminie ważności tej decyzji, wykazał się prawem dysponowania gruntem na cele budowlane, do wniosku dołączył projekt budowlany opracowany przez osobę posiadającą odpowiednie uprawnienia. W świetle powyższego organ nie mógł odmówić pozwolenia na budowę.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego R. K. zarzucił organom, iż wydając decyzję nie wzięły pod uwagę naruszenia jego uzasadnionych interesów. Skarżący nie neguje, iż nie został naruszony § 234 ust. 1 i 2 ww. rozporządzenia w sprawie warunków technicznych, jak również, że inwestor nie musi mieć jego zgody na budowę w granicy. Skarżący podnosi jednakże, iż drzwi w ścianie usytuowanej w granicy z jego nieruchomością nie będą pełniły funkcji przeciwpożarowych, a jedynie dostawcze, on zaś nie godzi się na to by osoby trzecie parkowały na jego nieruchomości lub składowały tam jakiekolwiek rzeczy. Na jego nieruchomości ciąży prawo przechodu i przejazdu, a nie parkowania i składowania, co będzie niewątpliwie miało miejsce w przypadku takiego usytuowania drzwi.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda [...] wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Skarga jest uzasadniona.
Stosownie do dyspozycji art. 1 ustawy z dnia z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. z 2002r., Nr 153, poz.1269) sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem.
W rozpoznawanej sprawie Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził naruszenie przepisów prawa, które miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy.
Zaskarżona decyzja Wojewody [...] oraz poprzedzająca ją decyzja Wójta Gminy [...] zapadły z naruszeniem przepisów prawa materialnego - § 12 ust. 4 ww. rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.
Stosownie do treści tego przepisu, jeżeli z warunków, o których mowa w § 12 ust. 1 i 2 oraz w § 13, § 271, § 272 ust. 4 Rozporządzenia, nie wynikają inne wymagania, należy zachować odległości zabudowy od granicy z sąsiednimi działkami co najmniej:
- 1) dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą z otworami okiennymi lub drzwiowymi - 4m.
- 2) dla budynków zwróconych w stronę granicy ścianą bez otworów - 3m.
Dopuszcza się usytuowanie budynku, z zastrzeżeniem § 270 ust. 2 rozporządzenia, bezpośrednio przy granicy działki budowlanej bądź w odległości mniejszej od określonej w ust. 4 pkt 2, lecz nie mniejszej niż 1,5m od tej granicy, jeżeli w projekcie zabudowy i zagospodarowania terenu (działki budowlanej) zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej.
W świetle ww, przepisu nie jest możliwe sytuowanie otworów okiennych czy drzwiowych w ścianie znajdującej się w tzw. ostrej granicy z działką należącą do innego właściciela.
Przepisy Prawa budowlanego z 1994 r. oraz aktów wykonawczych do tej ustawy mają charakter przepisów bezwzględnie obowiązujących i muszą być ściśle stosowane. Ich kształt określa w szczególności także granice wykonywania prawa własności przez właściciela nieruchomości, na której posadowiona ma być inwestycja jak i ochronę uprawnień właściciela sąsiedniej nieruchomości w związku z procesem inwestycyjnym. Zob.: wyrok NSA z 17 maja 1999r. sygn.akt IV SA 978/97 - LEX nr 47284.
Możliwości sytuowania budynku nie zmienia fakt posiadania przez inwestora służebności gruntowej na działce sąsiedniej. Ograniczone prawo rzeczowe, jakim jest służebność nie ma wpływu na stosunki własnościowe i uprawnienia właściciela w stosunku do swojej nieruchomości, oczywiście z ograniczeniami wynikającym z zakresu ustanowionej służebności
Wprawdzie stosownie do ww. przepisu rozporządzenia można sytuować budynek również w granicy działki, jednakże możliwość taka została zastrzeżona jedynie dla budynku zwróconego w stronę nieruchomości sąsiedniej ścianą bez jakichkolwiek otworów okiennych czy drzwiowych. Bez znaczenia w sprawie jest spełnianie norm przeciwpożarowych.
Mając na względzie wskazane wyżej rozważania i uchybienia Sąd uznał, że ze względu na swój charakter miały istotny wpływ na wynik sprawy i dlatego zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja organu I instancji podlegały uchyleniu na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270).