Uzasadnienie
Burmistrz Miasta M. postanowieniem z dnia [...].04.2002 r. (nr [...]) nałożył na współwłaścicieli nieruchomości przy ul [...] w M.: Z. S. oraz H. B. i M.G. grzywnę w celu przymuszenia w wysokości 2000,00 zł z powodu uchylenia się od wykonania obowiązku wynikającego z tytułu wykonawczego z dnia [...].04.2002 r. wydanego w oparciu o decyzję Burmistrza Miasta M. z dnia [...].09.1997 r. (znak [...]).
Na powyższe postanowienie zażalenie złożyli H.B. i M.G. podnosząc, że grzywna została nałożona na współwłaścicieli nieruchomości z pominięciem Dyrektora Zakładu [...] w M., aczkolwiek zgodnie z decyzją z [...].09.1997 r. również na ten podmiot został nałożony obowiązek. Nadto postanowienie o nałożeniu grzywny wydał ten sam organ, który nałożył obowiązek na odwołujących się.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. postanowieniem z dnia [...].08.2002 r. (sygn. akt [...]) utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie, stojąc na stanowisku, że nie wystąpiły uchybienia w postępowaniu pierwszoinstancyjnym.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego H.B. i M.G. wskazali na uchybienie polegające na pominięciu w zaskarżonym postanowieniu Dyrektora Zakładu [...] w M., pomimo, iż również na niego został nałożony obowiązek decyzją z dnia [...].09.1997 r. Nadto grzywnę w celu przymuszenia nakłada się wówczas, gdy z powodu charakteru zobowiązania nie może wypełnić go inna osoba.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko.
Decyzją z dnia [...].09.2003 r. Burmistrz Miasta M. na podstawie art. 155 § 1 kpa uchylił w całości swoją decyzję z dnia [...].09.1997 r. (znak [...]). Decyzja powyższa jest ostateczna.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga jest zasadna, aczkolwiek z innych przyczyn, niż podniesione w skardze. Sąd stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną.
Sąd zatem poddał ocenie legalność zaskarżonego postanowienia nie tylko w aspekcie zarzutów podniesionych przez skarżących.
Grzywna w celu przymuszenia nałożona na Z.S. oraz H.B. i M.G. postanowieniem z dnia [...].04.2002 r. stanowi środek egzekucji administracyjnej obowiązku wynikającego z decyzji Burmistrza Miasta M. z dnia [...].09.1997 r. (nr [...]) nakazującej wymienionym w niej podmiotom wykonanie podłączenia nieruchomości przy ul. [...] w M. do zbiorowej kanalizacji sanitarnej.
Decyzja z dnia [...].09.1997 r. została uchylona przez Burmistrza Miasta M. decyzją z dnia [...].09.2003 r. w trybie art. 155 kpa, a zatem w obrocie prawnym nie istnieje. A ponieważ nakładała ona obowiązek, którego nie wykonanie stanowiło podstawę do nałożenia grzywny w celu przymuszenia, istnieją przesłanki do wznowienia postępowania administracyjnego. W takim wypadku Sąd stosownie do art. 145 § 1 pkt 1 b) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270) uchyla postanowienie, stwierdzając naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego. Podstawę natomiast do wznowienia tego postępowania stanowi art. 145 § 1 pkt 8 kpa.
O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w zw. z art. 97 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271). W pkt. III wyroku Sąd rozstrzygnął w oparciu o art. 152 i 97 § 1 cytowanych wyżej ustaw. Mając powyższe na uwadze, Sąd orzekł jak na wstępie.