Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w S. z urzędu stwierdził nieważność decyzji "Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K." z dnia [...].12.2000 r., udzielającej J., H. i A. K., pozwolenia na wznowienie robót budowlanych, obejmujących budowę budynku garażowo-gospodarczego na działce nr [...] w B. i nakładającej obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie w/w obiektu".
Jako podstawę prawną decyzji wskazał art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
W uzasadnieniu w/w decyzji organ nadzoru podał, że w toku postępowania ustalono, iż kontrolowana decyzja dotyczy sprawy poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną, tj. decyzją Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.1999 r.
W związku ze złożonym od w/w decyzji odwołaniem Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego, po jego rozpatrzeniu, uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie przed organem I instancji.
Zdaniem organu odwoławczego analiza akt sprawy wykazała, że brak jest podstaw do przyjęcia, iż w niniejszej sprawie zaistniała przesłanka wymieniona w art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Decyzją z dnia [...].04.1999 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego utrzymał w mocy decyzję Kierownika Urzędu Rejonowego w K. z dnia [...].12.1998 r. wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 – Prawa budowlanego, nakazującą doprowadzenie wybudowanego garażu, na działce nr [...] w B., do stanu zgodnego z zatwierdzoną dokumentacją techniczną i warunkami pozwolenia na budowę z dnia [...].06.1998 r.
Wykonanie nałożonych tą decyzja obowiązków, uprawniało organ nadzoru budowlanego do wydania decyzji zezwalającej na wznowienie robót budowlanych na podstawie art. 51 ust. 1a – Prawa budowlanego.
Brak więc było podstaw do stwierdzenia nieważności kontrolowanej decyzji z powodu zaistnienia przesłanki wymienionej w pkt 3 § 1 art. 156 kpa.
Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpili J. i H. małż. K. Wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji podnieśli zarzuty, dotyczące kwestii merytorycznych związanych z wykonaniem kontrolowanej decyzji, nie mających związku z niniejszą sprawą.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie albowiem zaskarżona decyzja nie narusza prawa.
Uchylając decyzję organu I instancji i umarzając wszczęte przez organ nadzoru z urzędu postępowanie, organ odwoławczy uznał, że w niniejszej sprawie nie zaistniała przesłanka z art. 156 § 1 pkt 3 kpa, która uzasadniałaby wzruszenie kontrolowanej w trybie nadzoru decyzji.
Zaprezentowane w zaskarżonej decyzji stanowisko jest zasadne. Zgodzić się bowiem należy z zawartym w kwestionowanej decyzji stwierdzeniem, że decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...].12.2000 r. – udzielająca inwestorom pozwolenia na wznowienie robót budowlanych nie jest tożsama z wcześniejszą decyzją z dnia [...].12.1998 r., nakazującą inwestorom doprowadzenie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami pozwolenia na budowę. Zostały one wydane w oparciu o inną podstawę prawną i w innych okolicznościach faktycznych. I tak decyzja [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...].04.1999 r., utrzymująca w mocy decyzję z dnia [...].12.1998 r. nakazującą doprowadzenie wybudowanego obiektu do stanu zgodnego z warunkami pozwolenia, wydana została w oparciu o art. 51 ust. 1 pkt 2 – Prawa budowlanego.
Natomiast kontrolowana w trybie nadzoru decyzja jako podstawę prawną wskazała art. 51 ust. 1a – Prawa budowlanego. Podkreślić w tym miejscu należy, że zastosowanie tego przepisu uzasadniają zupełnie inne przesłanki. Pozwolenie na wznowienie robót budowlanych może bowiem zostać inwestorowi udzielone dopiero po wykonaniu przez niego obowiązków nałożonych decyzją wydaną na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 2 – Prawa budowlanego.
Dla stwierdzenia, że miało miejsce rei indicatae niezbędnym jest bowiem wykazanie, że zachodzi tożsamość sprawy rozstrzygniętej wydanymi kolejno po sobie decyzjami, z których pierwsza jest ostateczna. Zatem musi ona dotyczyć tych samych stron (tożsamość podmiotowa) i tego samego przedmiotu (tożsamość przedmiotowa). Oznacza to, że decyzje wydane w tych sprawach oparte zostały na tym samym stanie faktycznym i prawnym.
W niniejszej sprawie, jak to wyżej wykazano, tego rodzaju sytuacja nie zachodzi. Należy więc zgodzić się z zaprezentowanym w zaskarżonej decyzji stanowiskiem, że kontrolowana w trybie nadzoru decyzja z dnia [...].12.2000 r. nie dotyczy sprawy rozstrzygniętej wcześniej inną decyzją ostateczną.
Uwzględniając powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny na zas. art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. –Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.