Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 14 marca 2000 r., IV SA 416/98

Sprawa

sprawy ze skargi Ireny M. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia 7 stycznia 1998 r. (...) w przedmiocie wpisu do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych - stwierdza nieważność zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji z dnia 25 października 1997 r.; (...).

Teza

Postępowanie o wpis do rejestru ma charakter postępowania rejestrowego w którym organ uprawniony bada to, czy występują formalne warunki do dokonania wpisu /ostateczna decyzja, wniosek zgłoszony przez właściwą osobę itp./, nie ma natomiast organ rejestrujący uprawnień do merytorycznego kontrolowania decyzji o ustanowieniu rzeczoznawcą budowlanym, a zatem nie ma uprawnień do odmowy wpisu z tego powodu, iż uznaje, ze dana osoba nie powinna być ustanowiona rzeczoznawcą budowlanym.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny w

Uzasadnienie

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 29 października 1997 r. odmówił dokonania wpisu do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych mgr inż. Ireny M. ustanowionej decyzją Wojewody K. z dnia 10 października 1997 r. rzeczoznawcą budowlanym w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w zakresie projektowania i wykonawstwa. Jako podstawę odmowy wpisu do Rejestru organ podał okoliczność, iż decyzja Wojewody K. ustanawiająca Irenę M. rzeczoznawcą budowlanym, w specjalności konstrukcyjno-budowlanej w zakresie projektowania i wykonawstwa wykracza poza zakres posiadanych przez nią stwierdzeń przygotowania zawodowego oraz odbytej praktyki. W szczególności wskazano w uzasadnieniu, iż Irena M. posiada przygotowanie do wykonywania funkcji samodzielnego projektanta w specjalności konstrukcyjno-budowlanej natomiast nie posiada przygotowania w zakresie wykonawstwa budowlanego. Dlatego też ustanowienie jej rzeczoznawcą budowlanym w zakresie wykonawstwa nie znajduje podstaw.

Wskutek wniosku Ireny M. o ponowne rozpoznanie sprawy Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia 7 stycznia 1998 r. odmówił uchylenia własnej decyzji z dnia 25 października 1997 r. przytaczając merytorycznie uzasadnienie jak w decyzji pierwotnej.

Skargę na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego złożyła Irena M. Skarżąca zarzuciła, iż skoro istnieje ostateczna decyzja Wojewody K. o ustanowieniu jej rzeczoznawcą budowlanym to odmowa wpisu do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych jest bezzasadna.

W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko zajęte zaskarżonej decyzji.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga jest zasadna. Postępowanie w sprawie wpisu do Centralnego Rejestru Rzeczoznawców Budowlanych nie jest postępowaniem sprawdzającym prawidłowość decyzji wojewody o ustanowieniu danej osoby rzeczoznawcą budowlanym gdyż decyzja wojewody jest ostateczna i podlega wykonaniu. Postępowanie o wpis do rejestru ma charakter postępowania rejestrowego w którym organ uprawniony bada to, czy występują formalne warunki do dokonania wpisu /ostateczna decyzja, wniosek zgłoszony przez właściwą osobę itp./, nie ma natomiast organ rejestrujący uprawnień do merytorycznego kontrolowania decyzji o ustanowieniu rzeczoznawcą budowlanym, a zatem nie ma uprawnień do odmowy wpisu z tego powodu, iż uznaje, ze dana osoba nie powinna być ustanowiona rzeczoznawcą budowlanym. W niniejszej sprawie Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wydał decyzję, która nie ma oparcia w żadnej normie prawnej dlatego decyzja ta podlegała stwierdzeniu nieważności, jako wydana z naruszeniem art. 156 par. 1 pkt 2 Kpa.

Z powyższych względów z mocy art. 22 ust. 3 i art. 55 ust. 1 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym z dnia 11 maja 1995 r. orzeczono jak w sentencji.