Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2002r. nr [...] Burmistrz Miasta [...], działając w oparciu o porozumienie zawarte pomiędzy Kierownikiem Urzędu Rejonowego w [...] a zarządem Miasta Gminy [...] w sprawie prowadzenia niektórych spraw z zakresu administracji rządowej należących do właściwości Urzędu Rejonowego w [...] z dnia [...] sierpnia 1990r., po rozpatrzeniu wniosku J. L. zatwierdził projekt budowlany i wydał pozwolenie a budowę czterech garaży na działce nr ewid.[...], położonej w W. przy ulicy T. Odwołanie od powyższej decyzji wniósł K.C.
Zarzucił organowi I instancji:
- 1. naruszenie § 19 Prawa budowlanego, zgodnie z którym odległość garaży otwartych od okien budynku mieszkalnego powinna wynosić 10m.
- 2. naruszenie § 42 o ogrodzeniach w takim zakresie w jakim zezwala się na budowę ogrodzenia z pełnego muru, bez możliwości przewiewu.
- 3. naruszenie § 12 pkt 4 Prawa budowlanego, który mówi, iż ściana bez otworów nie może znajdować się bliżej niż 3 m od granicy działki.
Burmistrz [...], nie znajdując podstaw do uchylenia decyzji w trybie art. 132 kpa, przekazał odwołanie do organu II instancji, z zaznaczeniem iż odwołanie K.C. zostało wniesione w terminie 19 dni od daty otrzymania decyzji tj. po upływie ustawowego 14 dniowego terminu do wniesienia odwołania.
Wojewoda [...] po rozpatrzeniu odwołania utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
Organ odwoławczy nie dostrzegł naruszenia przepisów prawa budowlanego, w tym również wymienionych w odwołaniu od decyzji.
Wskazał, iż § 19 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 15 grudnia 1994r. w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (Dz.U. z 1999r. nr 15, poz. 140 ze zm.) nie dotyczy projektowanego zamierzenie inwestycyjnego, ponadto ww. rozporządzenie dopuszcza możliwość sytuowania budynków w odległości od granicy mniejszej niż 3 m, jeżeli zostanie wykazana możliwość zachowania określonych w rozporządzeniu odległości między projektowaną zabudową a istniejącymi lub zaprojektowanymi elementami zagospodarowania działki sąsiedniej. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniósł K. C. Zarzucił organowi naruszenie § 19, 42, 12 pkt 4 Prawa budowlanego.
Wniósł o rozpoznanie skargi.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o jej oddalenie.
Podtrzymał swoje stanowisko zwarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje
Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270), sąd administracyjny rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. W tej sytuacji dokonując kontroli legalności zaskarżonej decyzji, Sąd może uwzględnić skargę także ze względu na inne uchybienia niż te, które podnosiła w skardze strona. Taka sytuacja ma miejsce w niniejszej sprawie, w której podstawę rozstrzygnięcia stanowią okoliczności, które Sąd winien wziąć pod uwagę z urzędu.
Jak wynika z akt sprawy decyzja organu I instancji - Burmistrza Miasta [...] z dnia [...] lipca 2002r. została doręczona skarżącemu w dniu 25 lipca 2002r. Decyzję odebrała w tym dniu żona skarżącego J. C., co poświadczyła własnoręcznym podpisem na zwrotnym potwierdzeniu odbioru decyzji.
Od 25 lipca 2002r. rozpoczął się więc 14 dniowy termin do wniesienia odwołania od decyzji do organu II instancji, czyli do Wojewody [...]. Termin ten upłynął z dniem 8 sierpnia 2002r. Ponieważ do tego dnia nie zostało wniesione odwołanie od decyzji uzyskała ona z dniem 8 sierpnia 2002r. przymiot decyzji ostatecznej. Skarżący został prawidłowo pouczony o trybie i terminie wniesienia odwołania. Stwierdzić zatem należy, że odwołanie wniesione przez K.C. w dniu 13 sierpnia 2002r. zostało wniesione po terminie i dotyczyło decyzji ostatecznej
Okoliczności wniesienia odwołania po terminie zostały organowi odwoławczemu przedstawione przez organ I instancji w piśmie przekazującym odwołanie wraz z aktami sprawy. Kwestia ta nie była jednak w ogóle przedmiotem oceny przez organ odwoławczy. Organ ten dokonał oceny w postępowaniu odwoławczym decyzji Burmistrza Miasta [...], która była już decyzją ostateczną.
Zgodnie z utrwalonym stanowiskiem doktryny i orzecznictwa rozpatrzenie odwołania wniesionego z uchybieniem terminu, który nie został przywrócony, stanowi rażące naruszenie prawa – określone w art. 156 § 1 pkt 2 kpa. Oznacza bowiem weryfikację w postępowaniu odwoławczym decyzji ostatecznej, czyli decyzji, która korzysta z ochrony trwałości w myśl art. 16 § 1 kpa.
W konsekwencji powyższych uchybień prawnych stwierdzić należy, iż decyzja Wojewody [...] dotknięta jest wadą nieważności
Z tych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 145 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 ww. ustawy.