Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] maja 2002 r. nr [...] Burmistrz Gminy W. po ponownym rozpatrzeniu wniosku inwestora S. sp. z o.o. odmówił ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw z myjnią oraz domu parkingowego na 180 miejsc parkingowych w W. ul. [...]. W uzasadnieniu decyzji podano, iż planowana inwestycja znajduje się w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonym uchwałą nr [...] Rady Gminy W. z dnia [...] kwietnia 1999 r. w obszarze oznaczonym symbolem [...] przeznaczonym pod rozwój i utrzymanie funkcji usługowych.
Ponadto powołany plan wyklucza możliwość realizacji urządzeń uciążliwych dla środowiska a projektowana inwestycja jest wymieniona w przepisach rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i zdrowia ludzi lub mogących pogorszyć stan środowiska oraz wymagań, jakim powinny odpowiadać oceny oddziaływania na środowisko.
Decyzją z dnia [...] września 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpoznaniu odwołania inwestora na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż z nadesłanej kserokopii planu zagospodarowania przestrzennego nie wynika zakaz lokalizowania urządzeń uciążliwych dla środowiska. Ponadto słuszny jest zarzut przedstawiony w odwołaniu o nie doręczeniu decyzji pełnomocnikowi inwestora, co stanowi pominięcie strony w postępowaniu administracyjnym.
W skardze do sądu administracyjnego [...] S.A. w Z. wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji zarzucając naruszenie przepisów prawa formalnego art., art. 6,7,8,11,77 § 1 k.p.a. oraz prawa materialnego art. 8 ust. 2, art. 17 ust.l, art. 43 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, § 2 pkt 8 lit. ł rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 14 lipca 1998 r. oraz ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego z dnia 29 kwietnia 1999 r. W uzasadnieniu skargi podano, iż Samorządowe Kolegium Odwoławcze orzekało na podstawie kserokopii miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i całkowicie pominęło treść § 41 planu, z którego wynika zakaz inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska i tym samym zbędne jest opracowanie jakiejkolwiek oceny w tym zakresie. Zdaniem skarżącego nie może być wątpliwości, co do obowiązywania planu zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] kwietnia 1999 r. z uwagi na treść § 119 i § 120. Także zarzuty pełnomocnika inwestora, co do nie doręczenia mu decyzji organu I instancji są niezasadne, ponieważ pełnomocnictwo wygasło z chwilą wydania ostatecznej kasatoryjnej decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] stycznia 2002 r.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. podtrzymało swoją dotychczasową argumentację i wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed 1 stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.
Skarga jest zasadna częściowo a mianowicie w zakresie naruszenia ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. W przedmiotowej sprawie organy administracyjne w obydwu instancjach orzekały dwukrotnie i nadal nie rozpoznano istoty sprawy. Zaskarżona decyzja została wydana przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. Przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w trybie art. 138 § 2 k.p.a. jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpatrzenia sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu. Skoro decyzja kasacyjna może być wydana tylko wtedy, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części, to nie powinno budzić wątpliwości, że organ odwoławczy przy jej wydawaniu ogranicza się tylko do oceny potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego oraz jego zakresu.
W aktach organów administracyjnych znajdują się dwie niepełne kserokopie ustaleń miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego i żadna nie zawiera treści § 18 i § 41, dopiero złożony jako załącznik do skargi wyciąg ze strony internetowej zawiera pełny tekst ustaleń planu. Treść powołanych paragrafów jest następująca:
§ 18 - Plan wyklucza lokalizowanie obiektów technicznej obsługi komunikacji / takich jak: stacje paliw, stacje obsługi, myjnie samochodowe, autokomisy / z wyłączeniem łączonych z domami parkingowymi.
§ 41 Na terenie objętym planem zakazuje się lokalizowania inwestycji szczególnie szkodliwych dla środowiska i inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji samorządowe kolegium stwierdza, iż z przesłanej kserokopii ustaleń planu nie wynika zakaz lokalizowania urządzeń uciążliwych dla środowiska, tymczasem organ I instancji, chociaż bez wskazania podstawy, wyraźnie stwierdza istnienie takiego zakazu. Należało, zatem sprawdzić te ustalenia organu I instancji poprzez zapoznanie się z tekstem całości planu, który jak wykazał skarżący jest powszechnie dostępny i ocenić czy przyjęte stanowisko organu I instancji odpowiada ustaleniom planu. Brak takiej oceny stanowi wystarczającą podstawę do uchylenia zaskarżonej decyzji. Rozpoznając ponownie sprawę organ II instancji oceni zebrany materiał dowodowy w oparciu o pełny tekst miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego zatwierdzonego uchwałą z dnia [...] kwietnia 1999 r. i oceni zgodność planowanego zamierzenia inwestycyjnego z ustaleniami planu a w przypadku konieczności przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części lub w całości należy określić zakres tego postępowania.
Natomiast sporządzone uzasadnienie powinno odpowiadać wymogom określonym w art. 107 § 3 k.p.a. i zawierać analizę zarówno części faktycznej jak i prawnej uzasadnienia organu I instancji. Kwestia wątpliwości który plan co do obszaru objętego inwestycją obowiązuje przedstawiona w odwołaniu od decyzji organu I instancji jest nieuzasadniona. Faktycznie uchwała nr [...]z dnia [...] kwietnia 1999 r. uchwalająca miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego nie wskazała wyraźnie który plan utracił moc obowiązującą, jednakże mając na uwadze treść § 119 i § 120 uchwały wątpliwości są nieuzasadnione. Jak wynika z treści art. 8 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. wskazuje się które plany co do terenu objętego uchwałą tracą moc a które obowiązują a nie uchyla się je jak to podniósł w odwołaniu inwestor. Zdaniem składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie uchwalony plan uchwałą z dnia [...] kwietnia 1999 r. obowiązuje na wskazanym w uchwale terenie jako plan uchwalony później.
Zaaprobować należy stanowisko organu II instancji, iż brak udziału pełnomocnika w postępowaniu administracyjnym powinien być traktowany na równi z brakiem udziału strony i w tym zakresie zarzuty skargi są niezasadne.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt la i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o Postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 i art. 153 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do chwili uprawomocnienie się niniejszego wyroku a przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 w/w ustawy