Uzasadnienie
Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] września 2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w R. nr [...] z dnia [...] grudnia 2001r. umarzającą postępowanie w sprawie budynku mieszkalno-usługowego przy ul. [...] w R. Postępowanie w sprawie w/w budynku wszczęto po tym jak Prezydent Miasta R. decyzją nr [...] z dnia [...] grudnia 1999 r. odmówił wydania pozwolenia na jego użytkowanie.
U Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego interweniowali też E. i P. P. – właściciele lokali w budynku.
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego po przeprowadzeniu postępowania, w tym oględzin obiektu, uznał że został on pobudowany zgodnie z projektem zatwierdzonym decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...] maja 1992 roku. Dodatkowo organ podniósł, że kwestie dotyczące jakości wykonanych robót budowlanych regulowane są przepisami Kodeksu Cywilnego i roszczeń z tego tytułu można dochodzić w drodze postępowania cywilnego.
W tych warunkach organ I instancji umorzył postępowanie w trybie art. 105 kpa.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, orzekając jak w zaskarżonej decyzji, uznał, że organ I instancji nie wyjaśnił i nie odniósł się do zgłoszonej przez małżonków P. kwestii ogrzewania budynku.
Wg twierdzeń P. P. przewidziana w projekcie kotłownia lokalna nie została wykonana, a inwestor – Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w R. zdecydowała o zamianie ogrzewania lokali z kotłowni lokalnej na ogrzewanie indywidualne gazowe, nie przystosowując do tego typu ogrzewania wentylacji w poszczególnych lokalach.
Wyjaśnienia wymaga też, zdaniem organu II instancji, zmiana przeznaczenia pomieszczeń suszarni, pralni, śmietnika i stacji trafo.
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego przekazując sprawę do ponownego rozpoznania przez organ I instancji powołał się potrzeb e przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w znacznej części. Wskazał dodatkowo, że istotne odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę powinno każdorazowo skutkować działaniem organów nadzoru budowlanego, o których mowa w art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
W skardze z dnia 25 października 2002 r. Spółdzielnia Mieszkaniowa "[...]" w R. wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji, podnosząc, że ma ekspertyzy stwierdzające prawidłowość wentylacji, ogrzewanie centralne zastąpiono indywidualnym na życzenie lokatorów. Pralnie, suszarnie nie mogły funkcjonować bez centralnego ogrzewania.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację zawartą w uzasadnieniu jego decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zaskarżonej decyzji nie można postawić zarzutu naruszenia prawa. Sąd kontroluje zaś decyzje administracyjne w takim zakresie (art. 3 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi).
Zdaniem Sądu [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego – prawidłowo uchylił kontrolowaną decyzję. Zapadła ona bowiem bez wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego tj. z naruszeniem przepisu art. 77 kpa. Zapadła też z obrazą przepisu art. 105 kpa, który dopuszcza umorzenie postępowania ale tylko gdy to z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, tj. kiedy nie ma któregoś z elementów materialno-prawnego stosunku prawnego. Jak wskazał wielokrotnie w swoich orzeczeniach Naczelny Sąd Administracyjny z bezprzedmiotowością mamy do czynienia dopiero, gdy organ w sposób oczywisty stwierdzi brak podstaw prawnych i faktycznych do merytorycznego rozpatrzenia sprawy.
Słusznie organ II instancji podkreślił, że organ I instancji nie dość wnikliwie zbadał odstępstwa od decyzji pozwolenia na budowę i zatwierdzonego projektu budowlanego oraz nie rozważył działania w trybie art. 50 i 51 Prawa budowlanego.
Zdaniem Sądu zasadnie też organ II instancji przekazał sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji.
Organ odwoławczy może bowiem tak rozstrzygnąć, gdy niezbędne jest przeprowadzenie postępowania wyjaśniającego w całości lub znacznej części a tak jest w niniejszej sprawie (art. 138 § 2 kpa). Podkreślić należy przy tym, że organ II instancji prawidłowo wskazał organowi I instancji okoliczności, które mają znaczenie dla rozstrzygnięcia – wymagają ustalenia i podjęcia właściwej procedury.
Sąd orzekł jak w sentencji w trybie art. 151 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (wyżej opisanej).