Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].09.2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. M., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], nakazującej rozbiórkę zadaszenia tarasu na posesji przy ul. [...]w W.– utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu swego stanowiska podał, że przedmiotowe zadaszenie tarasu oparte jest na 4-ech drewnianych słupach i kryte blacha dachówkową. Wykonane zostało przez inwestora w 2000 r., bez pozwolenia na budowę.
Na powyższą decyzję ze skargą do Naczelnego Sądu Administracyjnego wystąpił J. M. Domagając się jej uchylenia podniósł, że "w rozmowie telefonicznej" przeprowadzonej z Wydziałem Architektury i Nadzoru Budowlanego Dzielnicy [...] powiedziano mu, iż zezwolenie na budowę zadaszenia na parterze nie jest wymagane.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 48 – Prawa budowlanego - właściwy organ nakazuje w drodze decyzji rozbiórkę obiektu lub jego części, będącego w budowie albo wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (...).
Jest poza sporem, że inwestor nie uzyskał zarówno pozwolenia na budowę przedmiotowego obiektu, jak również nie dokonał zgłoszenia zamiaru jego wybudowania. Nie budzi również wątpliwości, że wybudowane zadaszenie tarasu z uwagi na jego konstrukcję nie korzystało ze zwolnień od obowiązku uzyskania pozwolenia, czy też zgłoszenia przewidzianych w art. 29 i art. 30 – Prawa budowlanego. Wybudowanie zatem przez inwestora przedmiotowego zadaszenia tarasu, bez zachowania w/w wymogów, powoduje konieczność orzeczenia przymusowej rozbiórki. W sprawach dotyczących samowoli budowlanej objętych dyspozycja art. 48 – Prawa budowlanego z 1994 r., działania organów nadzoru budowlanego zostały całkowicie pozbawione elementów ocennych i nie występuje w nich uznanie administracyjne. Oznacza to brak możliwości rozważania przez organy argumentów stron dotyczących celowości czy słuszności wykonanych przez nich robót budowlanych.
Uwzględniając powyższe, Wojewódzki Sąd Administracyjny na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.