Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] września 2002 r. Główny Inspektor Ochrony Środowiska po rozpatrzeniu odwołania Gminy M. od decyzji [...] Wojewódzkiego Inspektora Ochrony Środowiska z dnia [...] czerwca 2002 r. podwyższającej karę łączną za składowanie opadów w miejscu na ten cel nie wyznaczonym - uchylił zaskarżoną decyzję i umorzył postępowanie organu I instancji.
W uzasadnieniu tej decyzji podano, że wprawdzie przepis art. 40 ust. 6 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. o odpadach przewidywał podwyższenie odroczonej kary łącznej, jeżeli przedsięwzięcia, o których mowa w ust. 2 tego przepisu nie zostały w terminie zrealizowane, jednakże w sprawie niniejszej odroczenie terminu płatności kary łącznej nastąpiło na podstawie art. 110 c ust. 2 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska, a nie na podstawie ustawy o odpadach. Wobec braku przepisu przejściowego w ustawie o odpadach, który dawałby podstawę do podwyższenia kary pieniężnej, gdy nie są dopełnione warunki odroczenia ustalone pod rządami ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r.- decyzję organu I instancji należy uchylić, a postępowanie w sprawie umorzyć.
Skargę na tę decyzję wniósł Burmistrz M., który podnosi zarzuty odnoszące się do zasadności wymierzenia kary łącznej w decyzji z dnia [...] stycznia 1997 r.
Skarżący zarzuca, że decyzja zaskarżona jest wadliwa dlatego, że wprawdzie umarza postępowanie organu I instancji, lecz nie ocenia, że decyzja wymierzająca karę Gminie M. (z dnia [...] stycznia 1997 r.) była niesłuszna. Zarzuca także, że zachowanie warunków odroczenia kary okazało się niemożliwe z przyczyn od skarżącego niezależnych. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zarzuty skargi nie są zasadne. Organ wydający decyzję o podwyższeniu ustalonej kary łącznej nie był uprawniony do dokonywania oceny decyzji z dnia [...] stycznia 1997 r. o ustaleniu kary łącznej.
Decyzja o ustaleniu kary łącznej jest decyzją ostateczną, a więc wiążącą zarówno organy administracji, jak i stronę postępowania i zgodnie z art. 16 kpa może być wzruszona jedynie w którymś z trybów nadzwyczajnych, wskazanych w kpa. Podwyższenie zaś odroczonej kary łącznej nie jest uzależnione od przyczyn niezachowania warunków odroczenia.
Decyzję w tej kwestii organ wydaje wówczas, jeśli stwierdzi fakt niezachowania warunków, nie jest natomiast uprawniony do badania przyczyn zaistnienia tego faktu.
Sąd uchylił jednak zaskarżoną decyzję lecz z innych przyczyn niż podnoszone w skardze.
Zaskarżona decyzja wydana została w dniu [...] września 2002 r. a więc w okresie obowiązywania ustawy z dnia 27 września 2001 r. Prawo ochrony środowiska (Dz. U. Nr 62 poz. 62 A).
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw Dz. U. Nr 100 poz. 1085 ze zmianami - ustawa o ochronie środowiska weszła w życie z dniem 1 października 2001 r. z wyjątkiem art. 201-219, 272 - 321 i 401 ust. 2 które weszły w życie z dniem 1 stycznia 2002 r.
Zgodnie z art. 9 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. "za korzystanie ze środowiska, które miało miejsce w okresie do dnia 31 grudnia 2001 r. w sprawach (...) opłat za składowanie odpadów oraz w sprawach administracyjnych kar pieniężnych stosuje się przepisy dotychczasowe".
Ust. 3 zaś tego przepisu stanowi, że w sprawach kar pieniężnych których termin płatności został odroczony przed dniem wejścia wżycie art. 272 - 321 Prawo ochrony środowiska stosuje się przepisy dotychczasowe. Zgodnie z art. 61 ustawy z dnia 27 czerwca 1997 r. do spraw wszczętych, a niezakończonych decyzją ostateczną przed dniem wejścia w życie ustawy (tj. przed dniem 1 stycznia 1998 r.) stosuje się przepisy tej ustawy.
Sprawa, której przedmiotem jest podwyższenie kary za składowanie odpadów wszczęta została po wejściu w życie ustawy o odpadach.
Zgodnie zatem z art. 40 ust. 7 kara ta mogłaby być umorzona tylko wówczas, gdyby zostały wykonane terminowo przedsięwzięcia będące podstawą odroczenia płatności łącznej kary pieniężnej i gdyby zostały usunięte przyczyny wymierzenia tej kary. Tymczasem w sprawie niesporne jest, że taka sytuacja nie zaistniała. Dlatego, działając na podstawie art. 145 § 1 ust. 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.