Wyrok WSA w Warszawie z 20 kwietnia 2004 r., IV SA 4516/02

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 20 kwietnia 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi M.G. na decyzję Rady Gminy W. z dnia [...] października 2002 r. Nr [...] w przedmiocie protestu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego I. stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...]; II. w pozostałym zakresie skargę odrzuca, III. zasądza od Rady W. na rzecz M.G. kwotę 10 zł (dziesięć zł) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.

Skład

Przewodniczący Sędzia Zofia Flasińska (spr.), Sędziowie Wojciech Mazur, Anna Szymańska
Sylwia Czenskowska protokolant

Uzasadnienie

IV SA 4516/ 02

M.G. wniosła zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego Osady [...] kwestionując przeznaczenie jej działek nr [...] i [...] na cele komunikacyjne. Rada Gminy W. uchwałą nr [...] z [...] października 2002 r. potraktowała ten zarzut jako protest i go odrzuciła wskazując na brak naruszenia interesu prawnego lub uprawnienia.

W skardze na tę uchwałę M.G. podniosła, że wniesione przez nią zastrzeżenia do projektu miejscowego planu mają charakter zarzutu, albowiem postanowieniem Sądu Rejonowego dla W. z [...] grudnia 2001r. sygn. akt [...] stwierdzono nabycie na jej rzecz prawa własności działki nr [...], w obrębie [...] w W. przy ul. [...], przez zasiedzenie.

Zatem bezpodstawnie Rada Gminy zakwalifikowała jej pismo jako protest.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o jej odrzucenie wskazując, iż skarżąca nie wykazała aby projekt planu naruszał jej interes prawny lub uprawnienie. Nadto Rada wskazała, że do obecnej chwili skarżąca nie przedstawiła dowodów własności działek nr [...] i [....].

W toku postępowania sądowoadministracyjnego skarżąca złożyła odpis prawomocnego postanowienia Sądu Rejonowego dla W. z [...].12.2001 r. o stwierdzeniu zasiedzenia działki nr [...] sygn. akt [...]. Nie przedstawiła jednak żadnego dowodu własności bądź innego tytułu prawnego do działki nr [...] poza zawiadomieniem sądowym w sprawie zasiedzenia.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje:

Skarga jest częściowo uzasadniona.

Stosownie do regulacji art. 24 ust. 1 ustawy z 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym (tekst jedn. Dz. U. nr 15 z 1999 r. poz. 139 ze zm.) zarzut do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego może wnieść każdy, czyj interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie planu wyłożonym do publicznego wglądu. Interes prawny lub uprawnienie to interes obiektywnie wynikający z prawa materialnego np. z prawa własności lub wieczystego użytkowania, które są chronione przepisami prawa cywilnego. Naruszenie zatem prawa własności przez zmianę przeznaczenia terenu budowlanego pod budowę drogi stanowi naruszenie interesu prawem chronionego i daje podstawę do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego.

Zatem skoro skarżąca w dacie wnoszenia zarzutu dysponowała prawomocnym postanowieniem o stwierdzeniu zasiedzenia działki nr [...] w obrębie[...], to miała interes prawny wynikający z prawa własności. Jak wynika z rysunku projektu planu, działka nr [...] została przeznaczona na poszerzenie drogi oznaczonej [...] oraz na parking z przystankiem autobusowym. Wobec tego spełnione zostały wymogi do wniesienia zarzutu określone w art. 24 ust. 1 ustawy. Bez wątpienia przeznaczenie terenu mieszkaniowego oznaczonego symbolem [...] na poszerzenie drogi i na parking z przystankiem autobusowym, stanowi naruszenie interesu prawnego skarżącej i uprawniało ją do wniesienia zarzutu.

W tej sytuacji zakwalifikowanie zastrzeżeń skarżącej do projektu miejscowego planu, jako protestu stanowi naruszenie prawa dające podstawę do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, lecz tylko w odniesieniu do działki nr [...].

Natomiast zastrzeżenia wniesione do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego, ale odnoszące się do działki nr [...], która została przeznaczona pod drogę nr [...] rzeczywiście stanowią protest. Skarżąca nie wykazała się bowiem żadnym tytułem prawnym do tej działki. Obecnie toczy się postępowanie sądowe o prawa do tej działki. Jednak roszczenie o ustanowienie prawa do nieruchomości gruntowej nie daje interesu prawnego w postępowaniu planistycznym a tym samym do wniesienia zarzutu do projektu miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Zatem skoro skarżąca nie miała w dacie składania zastrzeżeń do projektu planu żadnego tytułu prawnego do działki nr [...], to zasadnie Rada Gminy W. zakwalifikowała te zastrzeżenia jako protest. Na uchwałę o odrzuceniu protestu skarga do sądu administracyjnego nie przysługuje.

Takie stanowisko jest już utrwalone w orzecznictwie sądowoadministracyjnym m.in. wyrok NSA z 29.12.1999r. w sprawie IV SA 1501/99, z 25.04. 2002 r. w sprawie IV SA 2238/01, z 19.09.2003 r. w sprawie IV SA 4126/02.

Wobec tego Sąd na podstawie art. 147 § 1 oraz art. 200 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153 poz. 1270) w zw. z art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) stwierdził nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działki nr [...] i zasądził zwrot kosztów postępowania sądowego.

Natomiast w pozostałej części skargę odrzucił jako niedopuszczalną na mocy art. 58 § 1 pkt 6 i art. 97 wyżej wymienionych ustaw.