Wyrok WSA w Warszawie z 21 lutego 2005 r., IV SA 4572/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 21 lutego 2005 r.

Sprawa

sprawy ze skargi R. S. na decyzję Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] października 2003 r. znak [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji I. uchyla zaskarżoną decyzję, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Skład

Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia WSA Izabela Ostrowska przewodniczący
Sędzia WSA Tadeusz Nowak przewodniczący
Katarzyna Bednarska protokolant

Uzasadnienie

7 IV S.A. 4572/03

Uzasadnienie

Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] czerwca 2003r znak: [...] na podstawie art. 158 § 1 w związku z art. 156 § 1 k.p.a., po rozpatrzeniu we wszczętym postępowaniu w świetle dokumentów sprawy z wniosku R. S. o stwierdzenie nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...].12.1995r wydanej w przedmiocie pozwolenia dla A. M. na budowę budynku mieszkalno-usługowo-gospodarczego przy ul.W. w K., odmówił stwierdzenia nieważności wyżej wymienionej decyzji.

W uzasadnieniu podał, iż R. S. wniósł o stwierdzenie nieważności powyższej decyzji z uwagi na fakt, że nie brał udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę.

Zdaniem Wojewody [...] brak udziału strony w postępowaniu bez własnej winy stanowi przesłankę wznowienia postępowania i z wnioskiem takim należy wystąpić do Starosty Powiatu L. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania R. S. decyzją z dnia [...].10.2003r znak; [...] na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu podał, iż decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłową bowiem brak udziału w postępowaniu o pozwoleniu na budowę nie może stanowić przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę

Okoliczność ta stanowi natomiast podstawę do złożenia wniosku o wznowienie postępowania.

Skargę na powyższą decyzję do Naczelnego Sądu Administracyjnego wniósł R. S. Skarżący domaga się unieważnienia zaskarżonej decyzji o pozwoleniu na budowę, która została wydana z rażącym naruszeniem prawa.

Podnosi, iż pozwolenie na budowę zostało wydane " w oparciu o warunki zabudowy które nigdy się nie uprawomocniły", a ponadto z naruszeniem warunków przestrzennego zagospodarowania Gminy, które wykluczają na tym terenie inwestycje o uciążliwości wykraczającej poza granice działki.

Skarżący podkreśla uciążliwość dla sąsiednich działek i zabudowań zrealizowanej inwestycji.

Uciążliwość ta polega na organizowanych weselach w trakcie których rozlega się głośna do białego rana muzyka, wrzaski i śpiewy gości weselnych oraz ryki silników i klaksonów samochodów parkujących w granicy działki skarżącego.

W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji.

W uzasadnieniu podał, iż nie zbadał wyczerpująco wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych sprawy czym naruszył art. 7 i 77 k.p.a.

W postępowaniu odwoławczym ograniczył się jedynie do udzielenia odpowiedzi na zarzuty skarżącego odnośnie braku jego udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę nie badając prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę pod kątem przesłanek z art. 156 k.p.a.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje:

Zgodnie z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę- Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz 1271), niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny.

Skarga jest uzasadniona.

W rozpatrywanej sprawie postępowanie przed Wojewodą [...] prowadzone było w trybie nadzoru w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1995r w przedmiocie pozwolenia na budowę.

Jak wynika z wniosku skarżącego R. S., na podstawie którego zostało wszczęte postępowanie nieważnościowe, oprócz zarzutu braku udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę podniesiony jest też zarzut wydania decyzji o pozwoleniu na budowę z rażącym naruszeniem prawa.

Organ orzekający obowiązany był do rozpatrzenia sprawy w granicach określonych w art. 156 § 1 k.p.a. i w razie stwierdzenia wystąpienia przesłanek przewidzianych w tym przepisie do wydania decyzji o charakterze wyłącznie kasacyjnym.

Z akt sprawy wynika, iż Wojewoda [...] prowadzący postępowanie w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji o pozwoleniu na budowę, nie podjął żadnych czynności dowodowych w celu wyjaśnienia okoliczności sprawy.

Organ pierwszej instancji ograniczył się jedynie do udzielenia odpowiedzi na zarzuty skarżącego odnośnie braku jego udziału w postępowaniu o pozwolenie na budowę. Podstawowym celem postępowania odwoławczego przed organem drugiej instancji jest ponowne rozpatrzenie sprawy administracyjnej, która stanowiła przedmiot decyzji organu pierwszej instancji.

W konsekwencji tego organ odwoławczy w ramach sprawowanej kontroli instancyjnej ma obowiązek rozpatrzyć sprawę ponownie w granicach określonych w art. 156 § 1 k.p.a.

Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego z naruszeniem art. 7 k.p.a. i art. 77 k.p.a. nie zbadał wszystkich okoliczności faktycznych i prawnych zaistniałych w sprawie.

Organ odwoławczy nie dokonał analizy prawidłowości decyzji Kierownika Urzędu Rejonowego w L. z dnia [...] grudnia 1995r o pozwoleniu na budowę pod kątem istnienia przesłanek nieważnościowych wymienionych wyczerpująco w art. 156 § 1 k.p.a., ograniczając się jedynie do pouczenia odwołującego o możliwości podjęcia przez niego działań zmierzających do wznowienia postępowania.

Organ odwoławczy w odpowiedzi na skargę uznał wadliwość swego postępowania.

Z tych przyczyn, iż zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem przepisów postępowania administracyjnego, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r- prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153, poz 1270) orzekł jak w sentencji.

Zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu na podstawie art. 152 wyżej powołanej ustawy.

.