Uzasadnienie
7/IV SA 4573/02
Uzasadnienie
10 czerwca 2002 r. H. W. wnosiła do Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. "odwołanie" przekazane następnie Wojewodzie [...] jako wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany i pozwalającej na budowę budymku jednorodzinnego z garażem oraz przyłączem wody i kanalizacji na działkach nr: [...], [...], [...], [...]. [...], [...], [...], [...], [...], [...], [...] położonych w S. przy ulicy P., L. dla A. i K. S. Wnioskodawczyni twierdziła, że powinna być stroną tego postępowania gdyż jej działka nr [...] graniczy bezpośrednio z podzielonymi działkami inwestorów - małżonków S. Nadto zarzuciła, że konieczność przeprowadzenia mediów do tych budynków może zagrozić jej nieruchomości tak samo jak planowana w przyszłości budowa osiedla domków jednorodzinnych.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. na podstawie art. 157 § 3 w zw. z art. 156 § 1 pkt 2 kpa odmówił wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Prezydenta Miasta S. z dnia [...] grudnia 2001 r. udzielającej małżonkom S. pozwolenia na budowę.
Z uzasadnienia tej decyzji wynikało, że H. W. nie została uznana za stronę w postępowaniu o pozwolenie na budowę gdyż teren inwestycji oddzielony jest od działki nr [...] (współwłasność skarżącej) działkami nr [...] i [...] (współwłasność małżonków S. i J.). Przyłącze wodociągowe do budynku zaprojektowano od wodociągu na ulicy L. do studzienki wodomierzowej w granicach działki inwestorów. Ścieki sanitarne odprowadzane mają być po południowej stronie projektowanego budynku do sieci miejskiej w ulicy Południowej.
Projektowany budynek usytuowany jest w odległości 4 m od granicy działki nr [...] oddzielającej teren inwestycji od nieruchomości H. W. (działka [...]) budynek będzie miał 8,9 m wysokości co przy szerokości ok. 9 m działki rozdzielającej dowodzi, że obiekt mieszkalny nie wpływa w żaden sposób na nieruchomość skarżącej oddaloną o co najmniej 13 m. Reasumując organ stwierdził, że H. W. nie ma przymiotu strony.
W odwołaniu od tej decyzji wniesionym do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego skarżąca podniosła, że zarzuciła we wniosku naruszenie szeregu przepisów prawa jednak Wojewoda nie ustosunkował się do nich. Twierdziła, że jej działka sąsiaduje z terenem inwestycji i oddziela ją od niego tylko 30 cm. miedza. Miała prawo brać udział w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę zwłaszcza, że decyzja ta doręczona została innym dalszym sąsiadom a jej nie.
Po rozpatrzeniu odwołania Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...] października 2002 r. znak [...] utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. Jak wynikało z jej uzasadnienia organ odwoławczy podzielił argument, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony.Powołał się na wypis z rejestru gruntów który dowodzi, że zamierzenie inwestycyjne oddzielone jest od nieruchomości skarżącej działkami nr [...] i [...]. W związku z tym skarżąca nie ma interesu prawnego a odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego jest zasadna.
W skardze do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję H. W. podniosła, że we wniosku wskazała na naruszenie przez kwestionowaną decyzję szeregu przepisów prawa tj. art. 7, 8, 9 10, 11, 28, 61 kpa; art. 30, 33 prawa budowlanego; art. 41, 46 a ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Organy nie analizowały tych naruszeń tylko stwierdziły że nie posiada ona przymiotu strony. Dodała, że jej działka [...] na całej długości graniczy z podzieloną działką [...] małżonków S. i działkami [...], [...], [...], [...] małżonków J. Poprzednio wskutek jej odwołania wzruszona była przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w K. decyzja lokalizacyjna z dnia [...].09.2000 r. na tę inwestycję. Podniosła sporność granicy między jej działką [...] a działką inwestorów.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumentację, że skarżącej nie przysługuje przymiot strony.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Decyzje organów obu instancji zapadły w kontekście ustalenia, że wnosząca o stwierdzenie nieważności pozwolenia budowlanego nie posiada interesu prawnego co za tym idzie przymiotu strony i legitymacji do złożenia takiego wniosku. Dokonując kontroli zaskarżonej decyzji w tym zakresie Sąd poddał jednocześnie ocenie poczynione przez organy ustalenia faktyczne.
H. W. nie była uznawana za stronę już w postępowaniu zakończonym decyzją o zatwierdzeniu projektu i udzieleniu pozwolenia na budowę. Oczywiści okoliczność ta nie przesądza o tym, że nie przysługuje jej interes prawny w żądaniu stwierdzenia nieważności tej decyzji. Jednak należy zauważyć, że przesłanki które w ocenie skarżącej decydują o tym, że powinna być stroną w postępowaniu zwykłym są takie same w przedmiotowym - nadzwyczajnym postępowaniu.
H. W. swój interes prawny wywodzi z twierdzenia, że bezpośrednio sąsiaduje z terenem inwestycji, działkami objętymi pozwoleniem na budowę. Tymczasem organy dokonały niewadliwych ustaleń, że działka H. W. nr ew. [...] oddzielona jest od terenu inwestycji działkami nr [...] i [...] należącymi do małżonków J. i S. Działki te wydzielone zostały ewidencyjnie co wynika z wypisu z rejestru gruntów oraz wyrysu z mapy zasadniczej z 7 lutego i 24 maja 2001 r. dołączonych do akt administracyjnych.
Stosownie do postanowień zawartych w art. 157 § 3 kpa wszczęcie postępowania nieważnościowego wymagało uprzedniej kontroli ze strony organu administracji, czy zachodzą przesłanki formalnoprawne, warunkujące jego dopuszczalność. Na podstawie tego przepisu organ orzeka o niedopuszczalności wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych. Przesłanką negatywną o charakterze podmiotowym jest złożenie wniosku o stwierdzenie nieważności przez osobę, która nie ma legitymacji strony w tym postępowaniu.
Odmowa wszczęcia postępowania nieważnościowego w niniejszej sprawie nastąpiła z powodu uznania, że żądanie jego wszczęcia pochodzące od H. W. zostało wniesione przez podmiot nie będący stroną w rozumieniu art. 28 kpa.
W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego wielokrotnie wyjaśniano, że przymiot strony w postępowaniu o udzielenie pozwolenia na budowę przysługuje (poza inwestorem) także właścicielom nieruchomości sąsiadującej bezpośrednio z działką, na której mają być wykonywane roboty objęte pozwoleniem na budowę.
Skoro ustalono, że działka skarżącej nie sąsiaduje bezpośrednio z terenem inwestycji a nadto nie ma innych okoliczności z których byłoby można wywieść interes prawny skarżącej w kwestionowaniu decyzji pozwalającej na budowę to rozstrzygnięcie oparte o przepis art. 157 § 3 kpa należy uznać za prawidłowe.
Podnoszone przez skarżącą zarzuty co do naruszeń wskazanych przez nią przepisów prawa przy wydaniu decyzji z dnia [...] grudnia 2001 r. zatwierdzającej projekt budowlany i pozwalającej na budowę należy ocenić jako gołosłowne, nie poparte żadnymi argumentami natury faktycznej czy prawnej. W istocie zarzuty te sprowadzają się do twierdzenia, że organ architektoniczno budowlany niesłusznie pozbawił skarżącą prawa strony w tym postępowaniu. Trzeba jednak zauważyć, że okoliczność ta nie może stanowić przesłanki do stwierdzenia nieważności decyzji a do wznowienia postępowania na podstawie art. 145 § 1 pkt 4 kpa.
W tym stanie rzeczy, wobec nie stwierdzenia, aby zaskarżona decyzja wydana została z naruszeniem prawa - Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę -jako nieuzasadnioną- oddalił.