Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...].10.2002 r. [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego, po rozpatrzeniu odwołania J. M., od decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. z dnia [...] listopada 2001 r. nr [...], nakazującej rozbiórkę wiaty – utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu swego stanowiska podał, że w wyniku czynności kontrolnych, dokonanych w dniu [...].10.2001 r. przez Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego na posesji położonej w W. przy ul. [...], stwierdzono wybudowanie wiaty o wymiarach 6,25 x 6,43m i wysokości kalenicy około 3,60m – bez uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę. Obiekt ten został wybudowany w 2000 r.
Od powyższej decyzji wniósł skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego inwestor J. M. Domagając się jej uchylenia przyznał, iż przedmiotowa wiata wybudowana została w 1999 r. bez pozwolenia na budowę, z tym że wyjaśnił, iż został do tego zmuszony, ponieważ organy budowlane nie wyraziły zgody na budowę garażu z dwoma miejscami garażowymi.
Odpowiadając na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Materialno-prawną podstawę zaskarżonej decyzji stanowi art. 48 – Prawa budowlanego z 1994 r. Stosownie do jego brzmienia "właściwy organ nakazuje (...) rozbiórkę obiektu lub jego części (...) wybudowanego bez wymaganego pozwolenia na budowę lub zgłoszenia (...)".
W art. 29 i art. 30 – Prawa budowlanego wymienione zostały taksatywnie przypadki nie wymagające uprzedniego uzyskania pozwolenia na budowę a także zgłoszenia. Przedmiotowa wiata na samochód nie podlega wyłączeniu od obowiązku uzyskania zgody organów budowlanych na jej realizację. Skoro więc jest poza sporem, że skarżący nie uzyskał takiej zgody, spełnione zostały przesłanki z art. 48 cyt. ustawy, uzasadniające orzeczenie rozbiórki. Artykuł 49 – Prawa budowlanego wprowadza bowiem automatyzm orzekania rozbiórki w przypadku wybudowania obiektu bez wymaganego pozwolenia na budowę bądź zgłoszenia.
Uwzględniając ratio legis przyjętej w art. 49 – Prawa budowlanego regulacji Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, iż zaskarżona decyzja prawa nie narusza, wobec czego na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Przepisy wprowadzające ustawę – Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – orzekł jak w sentencji.