Uzasadnienie
Minister Rolnictwa i Rozwoju Wsi decyzją z dnia [...] października 2002 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt. 2 kpa uchylił zaskarżoną przez M.G. decyzję Wojewody [...]z dnia [...] listopada 2001 r. odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji wydanej przez zastępcę Naczelnika Miasta i Gminy G. z dnia [...] sierpnia 1977 r. o przejęciu z urzędu na rzecz Skarbu Państwa za rentę gospodarstwa rolnego we wsi K. stanowiącego byłą własność A., W. i W.G.. Jednocześnie organ odwoławczy umorzył postępowanie organu stopnia wojewódzkiego.
W uzasadnieniu tej decyzji podano, że skarżąca M.G. była właścicielką omawianego gospodarstwa (akt własności ziemi wydany został dla A., W.i W. G.).
M.G. nie była współwłaścicielką tego gospodarstwa i nie była stroną w postępowaniu o jego przejęcie za rentę, a tym samym - nie jest stroną w sprawie " o jego zwrot lub odszkodowanie za nie".
Organ odwoławczy wyraża przy tym pogląd, że " następstwo prawne po osobach wymienionych w dacie własności ziemi nie oznacza, że skarżąca jest stroną w postępowaniu w trybie nadzoru dotyczącego przejścia gospodarstwa rolnego od jej rodzeństwa (poprzedników prawnych) za rentę, która zgodnie z ustawą z dnia 29 maja 1974 r. przysługiwała osobom, od których je przejęto". Skargę na tę decyzję wniosła do sądu administracyjnego M.G.. W skardze zaznaczono, że błędne jest stwierdzenie organu administracji, że M.G., spadkobierczyni po rodzeństwie (A., W. i W.G., byłych właścicielach omawianego gospodarstwa) nie ma legitymacji do wystąpienia o stwierdzenie nieważności decyzji dotyczącej jej poprzedników prawnych.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.
Skarga jest zasadna.
Stroną postępowania o stwierdzenie nieważności decyzji jest nie tylko stroną postępowania zwykłego zaskarżonego wydaniem kwestionowanej decyzji, lecz również każdy, czyjego interesu prawnego (lub obowiązku) dotyczyć mogą skutki stwierdzenia nieważności.
Na mocy postanowienia Sądu Rejonowego w G. z dnia [...] października 1997 r. Sygn. akt [...] skarżąca jako następca prawny byłych właścicieli wstąpiła w ich prawa i obowiązki. Skoro zatem każdemu z byłych właścicieli przysługiwałby przymiot strony w postępowaniu dotyczącym stwierdzenia nieważności decyzji dotyczących ich majątku, a tym samym każdy z nich byłby legitymowany do wstąpienia o stwierdzenie nieważności tej decyzji, to tym samym legitymacja czynna w tej sprawie przysługuje ich następcy prawnemu, tj. skarżącej.
Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny działając na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270) uchylił zaskarżoną decyzję.