Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 12 grudnia 1988 r., sygn. akt IV SA 470/88

Tezy

1. Przepis artykułu 17 Konstytucji PRL sprawia, że we wszystkich przypadkach, gdy na podstawie obowiązujących ustaw dochodzi do ograniczeń indywidualnej własności ziemi, obowiązkiem organów orzekających o tych ograniczeniach jest minimalizowanie skutków tych ograniczeń.

2. Ustanowienie w postępowaniu administracyjnym ograniczeń właściciela gruntu w postaci przejść, przejazdów i miejsc stałego korzystania z gruntu, może nastąpić wyłącznie na cele określone w art. 11 ust. 1 Prawa wodnego.

3. Okoliczność, że skarżący zmienia zakres wniosków skargi oraz ich uzasadnienie, nie stanowi przeszkody w rozpoznaniu sprawy przez Naczelny Sąd Administracyjny, który - stosownie do art. 206 Kpa - nie jest związany granicami skargi, lecz granicami, jakie wyznacza przedmiot zaskarżonej decyzji.