Uzasadnienie
Stosownie do przepisu art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Przepisy wprowadzające ustawę –Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271) sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed dniem 1 stycznia 2004r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwe wojewódzkie sądy administracyjne na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270).
Skarżąca D.C. w dniu 13 listopada 2003r. wniosła skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie, z treści której wynika, że jej przedmiotem jest sprzeciw wobec przejęcia na rzecz Skarbu Państwa gospodarstwa rolnego należącego do rodziców skarżącej na podstawie ustawy z dnia 29 maja 1974r. o przekazaniu gospodarstw na własność Państwa za rentę i spłaty pieniężne. Skarżąca nie określiła jednak przedmiotu zaskarżenia mieszczącego się w zakresie objętym właściwością wojewódzkiego sądu administracyjnego. Pismem z dnia 18 grudnia 2003r. oraz z 30 kwietnia 2004r. skarżąca wezwana została do uzupełnienia tych braków skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
W nadesłanych pismach skarżąca nie wskazała aktu, który mieściłby się w zakresie objętym właściwością wojewódzkiego sądu administracyjnego, jak również nie nadesłała dokumentów, które pozwoliłyby na określenie przedmiotu skargi. Należy przy tym podkreślić, że kwestionowane w pismach skarżącej: decyzja Naczelnika Miasta P. nr [...] z dnia [...] marca 1976r. oraz postanowienia Sądu Rejonowego w P. sygn akt [...] i [...] nie mogą być przedmiotem zaskarżenia w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Z tego względu Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie § 1 pkt 3 oraz § 3 art. 58 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270), orzekł jak sentencji postanowienia.