Uzasadnienie
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. decyzją z dnia [...] października 2003r.,wydaną na podstawie art. 138 § 2 kpa, uchyliło decyzję Prezydenta W. z dnia [...] maja 2003r. odmawiającą ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie Stacji Bazowej [...] wraz z przyłączem energetycznym na części działki nr ew. [...] Iz obrębu [...] położonej przy ul. [...] w W. na wniosek P. [...] Sp. z o.o. w W. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia organ odwoławczy podniósł, że decyzja organu pierwszej instancji została podjęta o na podstawie art. 55 ustawy z dnia 27 kwietnia 200 lr. Prawo ochrony Środowiska (Dz. U. Nr 62, poz. 627 ze zm.). Stosownie do powołanego przepisu organ administracji, za zgodą wnioskodawcy, wskazuje w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, wariant dopuszczony do realizacji przedsięwzięcia, jeżeli z postępowania w sprawie oceny oddziaływania na środowisko wynika zasadność realizacji tego przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowany.
W razie braku zgody wnioskodawcy organ odmawia zgody na realizację przedsięwzięcia. Organ podniósł, że przedmiotowa inwestycja w zakresie ochrony środowiska została zaopiniowana przez Biuro Ochrony Środowiska Urzędu W. w piśmie z dnia 03 lutego 2003r., przy czym z treści tej opinii nie wynika "zasadność realizacji przedsięwzięcia w wariancie innym niż proponowanym przez wnioskodawcę. Podkreślono nadto, że opinia ta nie stanowi uzgodnienia w rozumieniu art. 106 § 5 kpa, a jedynie ma charakter opinii wewnętrznej, która nie jest wiążąca dla organu. Z tego też powodu nie mogła stanowić podstawy do odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w związku z treścią cyt. wyżej art.
55. Zdaniem organu odwoławczego odmowa wydania decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji będzie uzasadniona dopiero, gdy organ pierwszej instancji "bezsprzeczne" wykaże zasadności realizacji inwestycji w innym wariacie niż proponowanym przez wnioskodawcę, a czego w niniejszej sprawie nie uczynił. Poza tym organ odwoławczy podniósł, że skoro z dniem 30 czerwca 2003 r. utraciło moc rozporządzenie Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i Leśnictwa z dnia 11 sierpnia 1998r. w sprawie szczegółowych zasad ochrony przed promieniowaniem szkodliwym dla ludzi... (Dz. U. Nr 107, poz. 676), które wskazywało na konieczność wyznaczenia granic obszarów ograniczonego użytkowania wokół obiektów wytwarzających ponad normatywne elektromagnetyczne promieniowanie niejonizujące, organ I instancji powinien przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w celu ustalenia zgodności zamierzonej inwestycji z ustaleniami obowiązującego planu. Ponadto podano, że od dnia 1 lipca 2003r. nie stosuje się prawidłowo powołanego w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji rozporządzenia Ministra Ochrony Środowiska, Zasobów Naturalnych i leśnictwa z dnia [...] lipca 1998r. w sprawie określenia rodzajów inwestycji szczególnie szkodliwych dla Środowiska (Dz. U. Nr 93, poz. 589), ale rozporządzenie Rady Ministrów dnia 24 września 1992r. w sprawie określenia rodzajów przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko oraz szczegółowych kryteriów związanych z kwalifikowaniem przedsięwzięć do sporządzenia raportu oddziaływania na środowisko (Dz. U. Nr 179, poz. 1490).
Skargę na powyższą decyzję wniósł Instytut Technologii [...] w W., który sprzeciwia się realizacji tego przedsięwzięcia, gdyż uważa, że inwestycja będzie powodować zakłócenia w pracy aparatury pomiarowej służącej do prowadzenia wysoce wyspecjalizowanych badań. W ocenie skarżącego zarówno raport oddziaływania na środowisko, jak też aneks do tego raportu zostały opracowane bez znajomości rodzaju aparatury i urządzeń pomiarowych używanych przez Instytut. Organ odwoławczy nie miał podstaw do uchylenia decyzji organu I instancji z tego tylko powodu, że utraciło moc obowiązującą rozporządzenie Ministra Ochrony Sadowiska i zasobów Naturalnych z dniał 1 sierpnia 1998r.
Ponadto podniesiono, że w miejscu lokalizacji przedmiotowej inwestycji działa już stacja przekaźnikowa emitująca pole elektromagnetyczne. Wzniesienie stacji telefonii komórkowej spowoduje, że emitowane fale będą się nakładać, wchodzić w interakcje i negatywnie wpływać na pracę aparatury Instytutu. Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonej decyzji i zasądzenie kosztów postępowania.
Samorządowe Kolegium odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Zgodnie z art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje w zakresie swej właściwości kontrolę pod względem zgodności z prawem zaskarżonych aktów, przy czym stosownie do treści art. 134 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) nie jest związany zarzutami i granicami skargi.
W rozpatrywanej sprawie zaskarżone rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte zostało na podstawie art. 138 § 2 kpa. Wydanie przez organ na podstawie tego przepisu decyzji kasacyjnej uchylającej decyzję organu pierwszej instancji i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozstrzygnięcia sprawy. Celem postępowania odwoławczego jest ponowne rozpatrzenie i rozstrzygnięcie sprawy administracyjnej przez organ drugiej instancji, a strona tego postępowania ma prawo do merytorycznego załatwienia sprawy, rozstrzygniętej zaskarżoną odwołaniem decyzją pierwszej instancji. Wynika z tego, że przepis art. 138 § 2 kpa nie może być interpretowany rozszerzająco (por. uchwała SN z dnia 16.01.1997r. III ZP 5/96, uchwała NSA z dnia 4.05.98r. FPS 2/98, ONSA 1998/ 3/79). Decyzja kasacyjna może więc być podjęta w tylko sytuacjach, które zostały określone w art. 138 § 2 kpa., tj. wówczas, gdy zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji nie przeprowadził postępowania wyjaśniającego, albo przeprowadzone przez ten organ postępowanie wyjaśniające nie jest wystarczające do rozstrzygnięcia sprawy i brak jest podstaw do zastosowania w postępowaniu odwoławczym art. 136 kpa, tj. przeprowadzenia przez organ odwoławczy dodatkowego, uzupełniającego postępowania dowodowego. W uzasadnieniu decyzji kasacyjnej organ odwoławczy obowiązany jest wskazać przyczyny niezastosowania art. 136 kpa.
Zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem art. 138 § 2 kpa, gdyż organ odwoławczy uchylając decyzję organu pierwszej instancji i przekazując sprawę do ponownego rozpatrzenia nie wykazał, by rozstrzygnięcie sprawy wymagało uprzedniego przeprowadzenia postępowania w całości lub w znacznej części, a nadto nie wskazał przyczyn niezastosowania art. 136 kpa.
Uzasadnienie zaskarżonej decyzji sprowadza się jedynie do stwierdzenia, że opinia Biura Ochrony środowiska Urzędu W. wydana w zakresie ochrony środowiska, nie mogła stanowić podstawy wydania odmowy ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu w trybie art. 55 ustawy - Prawo o ochronie środowiska, gdyż jako opinia o charakterze wewnętrznym nie jest wiążąca, ponieważ nie jest uzgodnieniem w rozumieniu art. 106 kpa. Poza tym w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji organ wskazując na zmiany stanu prawnego, nie wyjaśnił w jakim zakresie te zmiany miały wpływ na uchylenie decyzji organu pierwszej instancji.
Wskazane naruszenie przepisów postępowania mogło mieć, w ocenie Sądu, istotny wpływ na wynik sprawy.
Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145§ 1 pkt 1 lit. c) ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 200 w zw. z ar. 209 cyt. ustawy