Uzasadnienie
Zaskarżoną do sądu administracyjnego decyzją z dnia [...] października 2003r Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. w wyniku rozpoznania odwołania J. i S. H. od decyzji Prezydenta Miasta P. z dnia [...] sierpnia 2003r ustalającej na wniosek M. B. warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na rozbudowie budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działce nr [...] przy ulicy [...] w P. utrzymało w mocy decyzję organu I instancji.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji podniesiono, że skoro dla terenu planowanej inwestycji brak jest miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego konieczne było przeprowadzenie postępowania w trybie art. 44 ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym(tj. DZ.U. z 1999rNr.l5 poz. 139 ze zmian.)
Organy obu instancji związane były ustaleniami postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r i w aktach sprawy brak jest dowodu, aby było ono zaskarżone. Wobec zaś tego, iż Wojewoda [...] wymienionym postanowieniem stwierdził zgodność przedstawionego projektu decyzji (pozytywnego dla planowanej inwestycji) z przepisami prawa niemożliwe było negatywne rozpatrzenie wniosku strony.
W złożonej skardze J. i S. H. podnieśli naruszenie w postępowaniu poprzedzającym wydanie zaskarżonej decyzji art. 10 kpa zwracając uwagę, iż nigdy nie otrzymali postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r a Prezydent Miasta P. zażądał 3 złotych opłaty skarbowej za wydanie odpisu z każdej strony akt sprawy.
Skarżący zarzucił też, iż obecnie (jeszcze przed realizacją planowanej inwestycji) budynek M. B. w okresie jesienno - zimowym ogranicza dopływ światła słonecznego do ich domu.
Wprawdzie organ I instancji nakazał dokonanie analizy nasłonecznienia, ale projektant "wykona ją proporcjonalnie do zaoferowanego przez inwestora wynagrodzenia".
O " krętactwie " inwestora i geodety świadczy już załączona do akt sprawy mapa sytuacyjna. Według skarżących ich działka w razie realizacji przedmiotowej inwestycji straci na wartości.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o jej oddalenie akcentując, iż decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu nie upoważnia do rozpoczęcia realizacji inwestycji i stwarza jedynie promesę upoważniającą do starania się o uzyskanie pozwolenie na budowę. W sprawie nie miały znaczenia uwagi skarżących co do utraty wartości ich nieruchomość oraz obawy odnośnie ewentualnych uchybień przy wydawaniu pozwolenia na budowę.
O postanowieniu Wojewody [...] skarżący dowiedzieli się zaś najpóźniej w dacie otrzymania decyzji organu I instancji. Nie wyrazili natomiast woli zapoznania się z aktami sprawy na etapie postępowania odwoławczego, jeżeli zaś organ I instancji popełnił jakieś uchybienia w tym zakresie to nie miały one wpływu na wynik postępowania.
Skarżący uzupełnili swe wywody w piśmie procesowym z dnia 11 lipca 2004r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył co następuje.
Skarga jest zasadna i prowadzi do uchylenia zaskarżonej decyzji, aczkolwiek nie oznacza to podzielenia całości zarzutów skarżących i decydujące znaczenie dla konieczności wyeliminowania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. miała jej wadliwość dostrzeżona przez Sąd z urzędu.
Zgodnie z art. 134§ 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (DZ. U. Nr. 153, poz.1270), która w niniejszej sprawie ma zastosowanie z mocy art. 97§1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sadów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U.. Nr. 153 poz.1271 ze zm.) Sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołana podstawą prawną.
Kognicji Sądu nie przekroczy zatem - przede wszystkim -zwrócenie uwagi, iż organ odwoławczy w rzeczywistości uchylił się od ciążącego na nim obowiązku pozwanego, wszechstronnego rozpatrzenia sprawy w jej całokształcie. Wywody zawarte w zaskarżonej decyzji sprowadzające się bowiem tylko do zaakcentowania istnienia postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2002r, które to postanowienie w ocenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. całkowicie limitowało wynik konkretnego postępowania z dodatkowym zaznaczeniem, iż wymienione postanowienie nie zostało zaskarżone.
Na wstępie zaznaczyć wypada, że uwaga o braku zaskarżenia przez strony postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r jest całkowicie niezrozumiała zważywszy na fakt niedopuszczalności zażalenia na tego rodzaju postanowienia (art. 44 ust 3 zd.II ustawy z dnia 7 lipca 1994r o zagospodarowaniu przestrzennym tj. Dz. U. z 1999r Nr. 15 poz. 139 zez zm)
Uściślenia tez wymaga, iż postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] sierpnia 2003r nie wypowiedziało się - wbrew temu co wskazuje Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. - o zgodności z przepisami prawa decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, ale o zgodności z przepisami prawa przedstawionych przez organ I instancji warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
Zdecydowanie podkreślić trzeba, iż wydanie pozytywnego postanowienia Wojewody, o jakim mowa w art. 44 ust 3 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, będącego jedynie elementem wewnętrznego postępowania w działaniu organów administracji publicznej, w niczym nie zmienia faktu, iż ustawodawca powołał inne organy do rozstrzygania w sprawie dotyczącej ustalenia warunków zabudowy i zagospodarowania terenu.
W rezultacie zatem to te organy (w niniejszej sprawie także Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. jako organ II instancji) zobowiązane są do wykazania zasadności załatwienia sprawy w określony sposób.
W przypadku braku miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu pełni rolę "mini planu" dla danej nieruchomości.
Wprawdzie sam art. 44 powoływanej już ustawy o zagospodarowani przestrzennym nie podaje żadnych kryteriów rozstrzygania w sprawie, ale z całą pewnością orzekające w niej organy ustosunkowując się do wniosku inwestora (określonego w nim rodzaju inwestycji) kierować się winny koniecznością uwzględnienia w zagospodarowaniu przestrzennym wymogów określonych w art. 1 ust 1 omawianego aktu prawnego (tzn. zwłaszcza co do ładu przestrzennego, urbanistyki i architektury, warunków architektonicznych i krajobrazowych, ochronny środowiska przyrodniczego, dziedzictwa kulturowego i dóbr kultury, walorów ekonomicznych przestrzeni i prawa własności, potrzeb obronności i bezpieczeństwa państwa).
Zaskarżona decyzja nie zawiera żadnych rozważań w tym zakresie. Wydanie decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu, w przypadku braku planu wymaga też zachowania szczegółowo określonych wymogów proceduralnych, w tym przygotowania decyzji przez osobę posiadająca upoważnienia urbanistyczne (art. 40 ust 2 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym).
Z akt niniejszej sprawy nie wynika, aby warunek ten został spełniony Kwestia ta znalazła się zaś zupełnie poza zakresem zainteresowania Samorządowego Kolegium Odwoławczego w W. Brak wyjaśnienia podanej okoliczności musi zatem dyskwalifikować zaskarżona decyzję.
Zgodzić się należy ze skarżącymi co do naruszenia w sprawie art. 10 k.p.a. Z brzmienia tego przepisu wynika, że to organ administracji publicznej zapewnić winni stronom czynny udział w każdym stadium postępowania, a przed wydaniem decyzji umożliwić stronom wypowiedzenie się co do zebranych w sprawie dowodów i materiałów oraz zgłoszonych żądań.
Skarżący mieli zatem prawo bez ponoszenia jakichkolwiek opłat i dodatkowej inicjatywy zapoznać się także z treścią dołączonego do akt sprawy postanowienia Wojewody [...].
Sąd nie podziela natomiast pozostałych zarzutów skarżących, które nie uwzględniają charakteru decyzji ustalającej warunki zabudowy i zagospodarowania terenu. W szczególności zważyć należy, iż badanie zachowania przez inwestycje, warunków technicznych (w tym co do konsekwencji w zakresie nasłonecznie obiektów w sąsiedztwie) należy do zakresu postępowania dotyczącego pozwolenia na budowę, które umożliwia dopiero realizacje inwestycji.
Z tych wszystkich względów orzeczono jak w sentencji z mocy art. 145§1 pkt 1 lit c art. 152, art. 200 cytowanej już ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi