Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2000 r. nr [...] Burmistrz Gminy – W. na podstawie art. 149 § 3 i art. 150 k.p.a. w zw. z art. 40 i art. 43 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym / tj. Dz.U. z 1999 r. Nr 15, poz. 139 ze zm. / po ponownym rozpatrzeniu wniosku Wspólnoty Mieszkaniowej przy budynku [...] w W. odmówił wznowienia postępowania w sprawie o wydanie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji [...] S.A. w K. polegającej na budowie zespołu mieszkalno - biurowego w W. ul. [...] zakończonej ostateczną decyzją Prezydenta W. z dnia [...] lutego 1998 r. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż planowana inwestycja jest zgodna z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego, nie zalicza się do inwestycji mogących pogorszyć stan środowiska a kwestie techniczne i inne podnoszone przez Wspólnotę rozpatrywane są na etapie zatwierdzania projektu budowlanego i wydawania decyzji o pozwoleniu na budowę.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania Wspólnoty Mieszkaniowej przy budynku [...] w W. od powyższej decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzje w całości i sprawę przekazało do ponownego rozpoznania przez organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podano, iż organ I instancji naruszył treść art. 107 § 3 k.p.a. nie wykazując w uzasadnieniu, dlaczego brak bezpośredniego sąsiedztwa powoduje, iż odwołujący się nie może być stroną postępowania a ponadto nie przeprowadzono analizy czy wnioskodawcy mają interes prawny uzasadniający ich udział w przedmiotowym postępowaniu.
Skargę na powyższą decyzję złożył inwestor [...] S.A. w K. wnosząc o uchylenie zaskarżonej decyzji, ponieważ organ I instancji prawidłowo ustalił, iż Wspólnota Mieszkaniowa przy budynku [...] w W. nie ma przymiotu strony.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna, chociaż z innych przyczyn niż przedstawione w uzasadnieniu skargi. Organ II instancji w przedmiotowym postępowaniu poddawał kontroli decyzję Burmistrza Gminy W. wydaną na podstawie art. 149 § 3 k.p.a. Należy przypomnieć, iż utrwalony jest w orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego pogląd, że wydanie takiej decyzji odmawiającej wznowienia postępowania jest możliwe tylko wówczas, gdy wznowienie postępowania z przyczyn przedmiotowych lub podmiotowych jest niedopuszczalne oraz gdy strona zgłosiła żądanie wznowienia z uchybieniem terminu / por. wyrok NSA z dnia 30 września 1999 r. sygn. akt IV S.A. 1532/97 opubl. LEX nr 47775 i wyrok NSA z dnia 8 lipca 1999 r. sygn. akt I S.A. 1611/98 opubl. LEX nr 48572 /.
Rozpoznając odwołanie organ II instancji orzekł na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. stwierdzając przede wszystkim uchybienie organu I instancji w postaci naruszenia treści art. 107 § 3 k.p.a. W tej części należy zaaprobować argumentację organu odwoławczego, gdyż uzasadnienie decyzji Burmistrza gminy W. nie odpowiada na podstawowe zagadnienie a mianowicie, z jakich przyczyn podmiotowych czy też przedmiotowych wznowienie postępowania jest niedopuszczalne. Jednakże brak jest podstaw zdaniem składu orzekającego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie w niniejszej sprawie ażeby tylko naruszenie treści ar. 107 § 3 k.p.a. bez wskazania, jakie czynności wyjaśniające, o których stanowi art. 138 § 2 k.p.a. ma podjąć organ I instancji stanowiło podstawę do wydania decyzji kasacyjnej. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego utrwalony jest również pogląd, iż wydanie w trybie ar. 138 § 2 k.p.a. decyzji kasacyjnej jest wyjątkiem od zasady merytorycznego rozpoznania sprawy przez organ odwoławczy i niedopuszczalna jest wykładnia rozszerzająca tego przepisu.
Wydanie tego typu decyzji kasacyjnej jest możliwe tylko wtedy gdyby organ odwoławczy musiał przeprowadzać postępowanie odwoławcze w całości albo w znacznej części, do czego nie jest uprawniony / por. wyrok NSA z 28 września 2001 r. sygn. akt V S.A. 239/01 opubl. LEX nr 50 105 i wyrok NSA z dnia 25 listopada 2003 r. sygn. akt IV S.A. 1496/02 opubl. M. Prawn. 2004/2/60 /.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji nie wynika, jakich czynności wyjaśniających ma dokonać organ I instancji, powołanie tylko sformułowania, iż "organ I instancji praktycznie nie wziął pod uwagę zaleceń zawartych w decyzji Kolegium z dnia [...] maja 2000 r." jest niewystarczające, tym bardziej, że w poprzedniej decyzji również Kolegium wydało decyzję kasacyjną z uwagi na naruszenie treści art. 107 § 3 k.p.a. Dlatego też Kolegium ponownie rozpoznając sprawę oceni prawidłowość zastosowania przez organ I instancji art. 149 § 3 k.p.a. mając na uwadze powyższe.
Należy również wskazać, iż organ II instancji bez jakiegokolwiek uzasadnienia załatwiał sprawę od 3 sierpnia 2000 r. do [...] stycznia 2002 r. / k.22-24/ po to ażeby stwierdzić, iż organ I instancji naruszył treść art. 107 § 3 k.p.a., jest to istotne naruszenie treści art. 35 i art. 36 k.p.a.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt lc ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustaw przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Na podstawie art. 97§ 1 ustawy z dnia 20 sierpnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawę rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.