Uzasadnienie
T. i E. C. wnieśli pismo zawierające zarzuty do wyłożonego projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego gminy L dotyczącego działki nr [...] w D. a dotyczące:
- 1) objęcia projektem zmiany planu tylko działki nr [...] i pominięcia pozostałych terenów;
- 2) możliwości realizacji stacji dystrybucji gazu płynnego propan-butan na terenie działki nr [...];
- 3) pogorszenia stanu środowiska w wyniku realizacji w/w stacji;
- 4) utraty wartości nieruchomości.
Rada Miejska w L uchwałą nr [...] z [...] października 2003 r. odmówiła uwzględnienia zarzutu wskazując, iż nie wpłynął żaden wniosek do planu w terminie określonym w art. 18 ust. 2 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym. Projekt planu nie ustala lokalizacji stacji paliw płynnych. Niekorzystne oddziaływanie na działki sąsiednie obiektów i urządzeń lokalizowanych na działce Nr [...] zabezpiecza zapis planu o konieczności ograniczenia tych uciążliwości do granic działki. Ustalenia projektu planu nie zmieniają przeznaczenia całego terenu oznaczonego [...] tzn. pod rozbudowę drogi krajowej nr [...] (trasa [...]), a zmiana dotyczy tylko tymczasowych zasad zagospodarowania tego terenu.
Skargę na tę uchwałę wnieśli T. i E. C. podnosząc następujące argumenty:
- - wniosek o zmianę planu wnieśli w styczniu 2001 r. i dlatego nie ponawiali teraz swojego wniosku,
- - zmiana planu umożliwi inwestorom budowę stacji paliw o co starają się od wielu lat; jako dowód przedstawili wyrok NSA sygn. akt IV SA 872/00,
- - realizacja stacji spowoduje zagrożenie dla sąsiednich zabudowanych terenów.
W odpowiedzi na skargę Rada Miasta wniosła o oddalenie skargi i podtrzymała stanowisko zawarte w zaskarżonej uchwale.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 134 ustawy z 30.08.2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) Sąd nie jest związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Zgodnie z tym uregulowaniem Sąd ma obowiązek wziąć pod uwagę z urzędu stwierdzone uchybienia. Mając to na uwadze należy stwierdzić, iż wniesione przez skarżących zastrzeżenia do wyłożonego do publicznego wglądu projektu zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego mają charakter protestu a nie zarzutu. Zgodnie z art. 24 ust. 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym zarzut może wnieść każdy, którego interes prawny lub uprawnienia zostały naruszone przez ustalenia przyjęte w projekcie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego. Wyłożony projekt zmiany planu dotyczy wyłącznie działki nr [...].
Zatem skoro projekt ten nie obejmuje działki skarżących to jego ustalenia nie mogą naruszać interesu prawnego skarżących wprost. Również przeznaczenie terenu działki nr [...] pod usługi ogólne, usługi rzemiosła, handel i inne nie powoduje naruszenia interesu prawnego skarżących, zwłaszcza przy zapisie § 5 pkt 4 projektu planu, że uciążliwość związana z funkcjonowaniem obiektów i urządzeń nie może wykraczać poza granice własności.
Należy bowiem podkreślić, że teren należący do skarżących przeznaczony jest pod usługi rzemieślnicze.
W tej sytuacji nie można przyjąć aby ustalenia projektu planu dla działki nr [...] mogły naruszać interes prawny skarżących.
Wobec tego zastrzeżenia skarżących stanowiły w istocie protest a nie zarzut a zaskarżona uchwała to w istocie uchwała o odrzuceniu protestu.
Utrwalone orzecznictwo Naczelnego Sądu Administracyjnego jak i doktryna stoi na stanowisku, że na uchwałę o odrzuceniu protestu nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego. Wnoszący protest nie ma po prostu legitymacji skargowej z uwagi na brak naruszenia interesu prawnego (Zagospodarowanie przestrzenne. Prawo i praktyka Zygmunt Niewiadomski W-wa 1999 str. 164).
Wobec tego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) oraz art. 97 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271) orzekł jak w sentencji.