Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2002 r. nr [...] Starosta [...] na podstawie art. 104 k.p.a. i art. 37 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 27 ust. 3 ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko / Dz.U. Nr 109, poz. 1157 /, art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz zmianie niektórych ustaw / Dz.U. Nr 100, poz. 1085 / negatywnie zaopiniował w zakresie ochrony środowiska możliwość adaptacji na cele warsztatu produkcyjnego drobnych elementów z tworzyw sztucznych części pomieszczeń w budynku M. i S.D. położonego w P. ul. [...].
Decyzją z dnia [...] października 2002 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. po rozpatrzeniu odwołania M. i S.D. na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i przekazało sprawę do ponownego rozpoznania prze organ I instancji. W uzasadnieniu decyzji podniesiono, iż organ I instancji nieprawidłowo zastosował do wydania decyzji przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r., gdyż mając na uwadze treść art. 3 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. wprowadzającej z dniem 1 października ustawę z dnia 27 kwietnia 2001 r. Prawo ochrony środowiska / Dz.U. Nr 62, poz. 627 / powinien zastosować przepisy tej ustawy, gdyż inaczej został określony w niej tryb "uzgadniania" decyzji.
Skargi od powyższej decyzji złożyły D.M. i G.B. podnosząc, że organ I instancji zastosował prawidłowo przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r. o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko prawidłowo interpretując treść art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. wprowadzającej ustawę Prawo ochrony środowiska. Ponadto decyzja Starosty [...] jest bardzo szczegółowo uzasadniona pod względem wskazania podstawy prawnej jak i stanu faktycznego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w W. wniosło o oddalenie skargi podtrzymując swoją dotychczasową argumentację.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest zasadna.
Z treści art. 3 ust. 1 ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. o wprowadzeniu ustawy - Prawo ochrony środowiska, ustawy o odpadach oraz o zmianie niektórych ustaw wynika, iż do spraw wszczętych prze dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe, o ile przepisy ustawy lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej. Nie może być wątpliwości interpretując powyższy przepis, iż zwrot " o ile przepisy ustawy" dotyczy przepisów ustawy z dnia 27 lipca 2001 r. a nie przepisów ustawy Prawo ochrony środowiska jak to przyjęło Samorządowe Kolegium Odwoławcze w uzasadnieniu swojej decyzji. W art. 1 ust. 1 ustawy wyraźnie stwierdzono, iż ustawa z dnia 27 kwietnia 2001 r. będzie zwana w tekście ustawy "Prawem ochrony środowiska", gdyby, więc ustawodawca chciał ażeby istniała taka konstrukcja prawna to w art. 3 ust. 1 w miejsce słowa "ustawy" wpisałby "Prawo ochrony środowiska".
Sprecyzowany wniosek inwestorów wpłynął do organu I instancji w dniu 3 sierpnia 2001 r. a więc jeszcze w czasie obowiązywania ustawy o dostępie do informacji o środowisku i jego ochronie oraz o ocenach oddziaływania na środowisko i mając na uwadze treść art. 3 ust. 1 przepisów wprowadzających, ponieważ nie została wydana decyzja ostateczna prze dniem 1 października 2001 r., należy stosować w przedmiotowym postępowaniu przepisy dotychczasowe o ile przepisy ustawy wprowadzającej lub przepisy odrębne nie stanowią inaczej.
Dlatego też z uwagi na powyższe argumentacja przedstawiona w uzasadnieniu organu II instancji jest błędna i skutkuje uchyleniem zaskarżonej decyzji. Przy ponownym rozpoznaniu sprawy Kolegium rozpatrzy zarzuty przedstawione w odwołaniu inwestorów i oceni decyzję Starosty [...] mając na uwadze przepisy ustawy z dnia 9 listopada 2000 r., na które prawidłowo w swojej decyzji powołał się organ I instancji i wyda decyzję na podstawie art. 138 k.p.a.. Należy mieć jednakże na uwadze, iż wydanie decyzji na podstawie art. 138 § 2 k.p.a. powinno mieć charakter wyjątkowy.
Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt la ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 153 w/w ustaw przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy. Na podstawie art. 97& 1 ustawy z dnia 20 sieipnia 2002 r. przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. z 2003 r. Nr 153, poz. 1271 ze zm./ sprawę rozpoznał Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
O kosztach postępowania sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 209 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.