Uzasadnienie
J. i T. M. wnieśli w dniu 3 grudnia 2002r. do Naczelnego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody z dnia 29 października 2002r., Nr "[...]", utrzymującą w mocy decyzję Starosty N. z dnia 11 września 2002r. w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku mieszkalnego jednorodzinnego na działkach o nr ewid. 59/2 i 59/3 w J., gm. N. Odpis tej skargi przekazany został organowi odwoławczemu, a ten w dniu 16 stycznia 2003r. przesłał odpowiedź na skargę wraz z aktami sprawy.
Po wyznaczeniu rozprawy przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Olsztynie, do którego zgodnie z właściwością, w związku z reformą sądownictwa administracyjnego, przekazana została skarga J. i T. M., w dniu 24 marca 2004r. wpłynęło pismo procesowe skarżących, w którym oświadczyli, że cofają skargę złożoną na wskazaną wyżej decyzję.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Olsztynie zważył, co następuje
Sąd uznał cofnięcie skargi za dopuszczalne. Wobec powyższego na podstawie art. 161 § l pkt l i § 2 w związku z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 póz. 1270) i art. 97 § l ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, póz. 1271, ze zm), należało umorzyć postępowanie sądowe. Zasądzenie zwrotu kosztów sądowych nastąpiło na podstawie art. 232 § l pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.