Uzasadnienie
Z uwagi na to, że skarga [...] Instytutu E. została podpisana przez sekretarza zarządu M. Z., Sąd pismem z dn. 17.12.2002 r. zobowiązał stronę skarżącą do złożenia "dokumentu, z którego wynikałoby uprawnienie do jednoosobowego podpisywania skargi" – w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia. W wykonaniu tego zobowiązania nadesłano pełnomocnictwo podpisane przez dwóch członków zarządu skarżącego instytutu (k.[...]). Pismem z dnia 31.01.2003 r. zobowiązano stronę skarżącą do nadesłania w terminie 7 dni pełnomocnictwa podpisanego przez wszystkich członków zarządu zaznaczając, że "nadesłane dokumenty nie wykazują umocowania p. M. Z. do jednoosobowego reprezentowania [...] przed NSA". W wykonaniu tego zobowiązania [...] Instytut E. ograniczył się jedynie do ponownego przesłania statutu, pełnomocnictwa identycznego jak poprzednio i odpisu z KRS (k. [...]).
Zgodnie z § 27 pkt 1 statutu skarżącego stowarzyszenia do kompetencji zarządu należy m.in. "reprezentowanie stowarzyszenia na zewnątrz i działanie w jego imieniu". Natomiast z § 24 i § 32 pkt 2 tego statutu wynika, że "Zarząd stowarzyszenia składa się z siedmiu osób" oraz że jedynie w sprawach finansowych do udzielania pełnomocnictwa i składania innych oświadczeń woli "wymagane są podpisy dwóch upoważnionych przez Zarząd jego członków".
M.Z. nie była więc upoważniona do podpisania i wniesienia skargi w imieniu [...] Instytutu E., a przedstawione przez nią pełnomocnictwo z dnia 01.10.2001 r. nie spełnia wymogów określonych w statucie. Skoro strona skarżąca mimo dwukrotnego zobowiązania nie uzupełniła w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi, to na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało skargę tę odrzucić.