Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. w oparciu o art. 138 § 1 pkt 2 kpa, po rozpatrzeniu odwołania Z. W. – uchylił decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. nr [...] z dnia [...] lipca 2001 r. w sprawie dotyczącej budowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W..
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wskazał, iż zaskarżoną decyzją organ I instancji umorzył postępowanie w sprawie budowy budynku mieszkalnego przy ul. [...] w W..
Po przeprowadzeniu oględzin w dniach [...].04.2001 r. i [...].05.2001 r. organ nadzoru stwierdził, iż budowa jest prowadzona zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].04.1999 r. wydaną przez Burmistrza Gminy W..
Zdaniem organu odwoławczego odwołanie Z. W. zasługuje na uwzględnienie z uwagi na uchybienie przez organ I instancji przepisom dotyczącym udziału strony w czynnościach dowodowych. Organ uniemożliwił stronie udział w przeprowadzeniu dowodu, nie zawiadamiając wnioskodawcy o przeprowadzeniu wizji w dniu [...].05.2001 r. Nadto w ocenie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego, uzasadnienie zaskarżonej decyzji nie spełnia warunków określonych w art. 107 § 3 kpa.
Odnosząc się do pozostałych zarzutów odwołania, organ wyjaśnił, iż ocena prawidłowości wydania pozwolenia na budowę i jej zgodność z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu należy do organów architektoniczno-budowlanych, a nie organów nadzoru budowlanego.
Skargę na powyższą decyzję wniósł Z. W. wnosząc o jej uchylenie w części dotyczącej podstawy prawnej przez uzupełnienie i dodanie, iż przyczyną uchylenia jest również pogwałcenie przepisów Prawa budowlanego (art. 84 ust. 1 pkt 1 i art. 84a ust. 1 pkt 1).
Skarżący zarzuca, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego pomimo 5-ciu oględzin nie skonfrontował treści decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z decyzją o pozwoleniu na budowę oraz ustaleniami inspektorów Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego zawartych w protokołach z oględzin.
Skarga zarzuca, iż powierzchnia zabudowy wynosi 80-90% powierzchni działki, przedmiotem budowy oprócz budynku mieszkalnego jest basen, wysokość trzech wież przekracza sąsiednie zabudowania, a odległość jednej z nich od działki skarżącego wynosi około 3m, przy czym ściana posiada otwór okienny o dużych wymiarach.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę należy uznać za niezasadną.
W sprawie niniejszej kontroli Sądu poddane zostało rozstrzygnięcie organu odwoławczego podjęte w oparciu o art. 138 § 2 kpa. Zgodnie z dyspozycją powołanego przepisu organ odwoławczy wydaje decyzję w której uchyla zaskarżoną decyzję w całości i przekazuje sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji, gdy rozstrzygnięcie sprawy wymaga uprzedniego przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego w całości lub w znacznej części.
Sytuacja taka ma miejsce, gdy organ I instancji w ogóle nie przeprowadził postępowania lub przeprowadził je z rażącym naruszeniem przepisów kodeksu postępowania administracyjnego.
W uzasadnieniu zaskarżonej decyzji zapadłej w wyniku uwzględnienia odwołania, organ II instancji wyjaśnił, iż Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w Powiecie W. prowadził postępowanie z uchybieniem przepisów dotyczących udziału w czynnościach dowodowych.
Z uzasadnienia organu I instancji wynika, iż swoje ustalenie o prowadzeniu budowy zgodnie z decyzją o pozwoleniu na budowę nr [...] z dnia [...].04.1999 r., organ oparł o wyniki oględzin, między innymi w dniu [...] maja 2001 r.
Niedopuszczenie skarżącego do udziału w wizji uniemożliwiło mu przedstawienie własnych uwag co do istniejącego stanu faktycznego jak i zadania pytań stronom, co doprowadziło do naruszenia zasady dotyczącej dowodów i ich ocen przeprowadzonych przez organ administracji.
Zasadnie organ odwoławczy przyjął, iż sanowanie tych naruszeń nie było możliwe w postępowaniu odwoławczym w oparciu o art. 136 kpa.
Podzielić także należy ocenę organu II instancji, iż decyzja Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego narusza dyspozycję art. 107 § 3 kpa, bowiem lakoniczne uzasadnienie nie pozwala na weryfikację w oparciu o jaki materiał dowodowy i jak przez organ oceniony doszło do ustalenia konkretnego stanu faktycznego.
Organ odwoławczy wydając decyzję kasacyjną w oparciu o art. 138 § 2 kpa ogranicza się jedynie do oceny potrzeby przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego. Organ II instancji nie przeprowadza wówczas merytorycznej kontroli zaskarżonej decyzji i nie rozstrzyga o meritum sprawy.
Dopiero ustalenie stanu fatycznego w toku ponownie przeprowadzonego postępowania wyjaśniającego w którym strona będzie miała zapewniony udział, może stanowić podstawę do dokonania prawidłowej oceny prawnej przez organ nadzoru budowlanego.
W wyniku przeprowadzonego postępowania organ wypowie się co do wszelkich zarzutów podnoszonych w licznych pismach skarżącego kierowanych do organów nadzoru, przy uwzględnieniu, iż kwestia prawidłowości decyzji o pozwoleniu na budowę i jej zgodności z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowani terenu należą do kompetencji organów architektoniczno-budowlanych (art. 84, 84a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane – Dz. U. 2000 r. nr 106, poz. 1126 z późn. zm.)
Z tych względów skarga nie zasługuje na uwzględnienie i podlega oddaleniu w oparciu o art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) w związku z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1271, nr 240 poz. 2052, z 2003 r. nr 124 poz. 1153).