Wyrok WSA w Warszawie z 27 stycznia 2005 r., IV SA 5239/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 27 stycznia 2005 r.

Sprawa

sprawy ze skarg I W i T W na decyzję (...) Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia (...) listopada 2003r. nr (...) w przedmiocie pozwolenia na użytkowanie I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu pierwszej instancji, II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku.

Skład

Sędzia WSA Krystyna Tomaszewska przewodniczący
Sędzia NSA Anna Żak przewodniczący
Sędzia WSA Wojciech Mazur przewodniczący, sprawozdawca
Edyta Kuczkowska protokolant

Uzasadnienie

Decyzją z dnia (...) maja 2003 r. nr (...) Prezydent Miasta Legionowa na podstawie art. 59 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane / Dz.U. z 2000 r. nr 106, poz. 1126 ze zm. / zezwolił na użytkowanie pomieszczeń mieszkalnych w rozbudowanym budynku usługowym w części dotyczącej parteru i piętra budynku o mieszkalnej powierzchni użytkowej parteru - (...) m 2, mieszkalnej powierzchni użytkowej piętra - (...) m 2 położonego na działce oznaczonej nr ewid. (...) przy ul. (...) w (...) zrealizowanego na podstawie pozwolenia na budowę z dnia (...) października 2001 r. nr (...). W uzasadnieniu decyzji stwierdzono, iż inwestor dokonał zmian w pierwotnym projekcie budowlanym, które zostały zaakceptowane przez autora projektu. Obiekt budowlany został wybudowany zgodnie ze sztuką budowlana, obowiązującymi przepisami i nadaje się do użytkowania.

Decyzją z dnia (...) listopada 2003 r. nr (...)(...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego po rozpatrzeniu odwołania T Walkowskiej i I W od w/w decyzji na podstawie art. 138 § 1 pkt 3 k.p.a. umorzył postępowanie odwoławcze. W uzasadnieniu decyzji wskazano, iż organ odwoławczy ma obowiązek uwzględnić nowy stan prawny. Od dnia (...) lipca 2003 r. weszły w życie zmiany w ustawie z dnia (...) lipca 1994 r. Prawo budowlane a w tym również zmieniła się treść art. 59 ust 7. Aktualnie przepis ten stanowi, iż stroną postępowania w sprawie wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu może być wyłącznie inwestor. Dlatego też wnoszące odwołanie w świetle powyższego artykułu nie mają przymiotu strony w rozumieniu art. 28 k.p.a.

Skargę do sądu administracyjnego na powyższą decyzję złożyły T W i I W zarzucając, iż organy nadzoru budowlanego nie wzięły pod uwagę, że wybudowany budynek jest niezgodny z przepisami, ponieważ zasłania od słońca ich całą działkę, otwór drzwiowy jest w odległości 3 m od ich posesji a rozbudowany budynek miał być budynkiem mieszkalnym a jest usługowym. Skarżące wniosły o zbadanie zgodności z prawem przedmiotowej inwestycji.

W odpowiedzi na skargę (...) Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podtrzymał swoją dotychczasową dokumentację i wniósł o oddalenie skargi.

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje:

Stosownie do regulacji art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1271/ sprawy, w których skargi zostały wniesione do Naczelnego Sądu Administracyjnego przed (...) stycznia 2004 r. i postępowanie nie zostało zakończone, podlegają rozpoznaniu przez właściwy sąd administracyjny na podstawie przepisów ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz. 1270 /.

Skarga jest zasadna o, tyle, iż powoduje uchylenie zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu I instancji.

Rację ma organ odwoławczy, iż powinien mieć na uwadze zmiany stanu prawnego powstałe pomiędzy wydaniem decyzji I instancji a rozpatrzeniem odwołania i wydaniem decyzji w trybie odwoławczym. Organ odwoławczy zwrócił uwagę, iż po wydaniu decyzji pierwszoinstancyjnej nastąpiła zmiana treści art. 59 poprzez dodanie ust. 7 wprowadzona przez art. 1 pkt 49 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o zmianie ustawy - Prawo budowlane oraz o zmianie niektórych ustaw / Dz. U. Nr 80, poz. 718 /. Jednakże wyżej powołaną ustawę należy czytać w całości a w szczególności przepisy, które stanowią, od kiedy należy stosować zmiany, czyli przepisy międzyczasowe / intemporalne /. Takim przepisem jest art. 7 cyt. ustawy, który stanowi min: "do spraw wszczętych przed dniem wejścia w życie ustawy, a nie zakończonych decyzją ostateczną, stosuje się przepisy dotychczasowe". Z taką sytuacją mamy doczynienia w przedmiotowym postępowaniu, o którego wszczęcie wniosek wpłynął (...) kwietnia 2003 r. a więc przed wejściem w życie ustawy z dnia (...) marca 2003 r. i należało, zatem stosować przepisy obowiązujące dotychczas i merytorycznie rozpatrzyć odwołanie skarżących.

Sąd uchylił również decyzję organu I instancji gdyż jest ona niezgodna z przepisami obowiązującymi w dacie jej wydania a mianowicie treść art. 59 Prawa budowlanego w tym czasie była następująca:

Art. 59.

1. Właściwy organ wydaje pozwolenie na użytkowanie obiektu budowlanego po protokolarnym stwierdzeniu na miejscu budowy:

1. zgodności wykonania obiektu z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu oraz warunkami pozwolenia na budowę,

1. uporządkowania terenu budowy.
2. Właściwy organ może w pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego określić warunki użytkowania tego obiektu albo uzależnić jego użytkowanie od wykonania, w oznaczonym terminie, określonych robót budowlanych.
3. Jeżeli właściwy organ stwierdzi, że obiekt budowlany spełnia warunki, określone w ust. 1, pomimo niewykonania części robót wykończeniowych lub innych robót budowlanych związanych z obiektem, w wydanym pozwoleniu na użytkowanie może określić termin wykonania tych robót.
4. Przepisu ust. 3 nie stosuje się do instalacji i urządzeń służących ochronie środowiska.

4a. Inwestor jest obowiązany zawiadomić właściwy organ o zakończeniu robót budowlanych prowadzonych, po przystąpieniu do użytkowania obiektu budowlanego, na podstawie pozwolenia na użytkowanie.

5. Właściwy organ, z zastrzeżeniem ust. 2 i 3, odmawia wydania pozwolenia na użytkowanie obiektu budowlanego w przypadku niespełnienia wymagań określonych w ust. 1, w art. 57 ust. 1-4 lub w art.
6. Przepisy art. 51 stosuje się odpowiednio.

6. Decyzję o pozwoleniu na użytkowanie obiektu budowlanego właściwy organ przesyła niezwłocznie organowi, który wydał decyzję o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu.

Należało przede wszystkim zbadać zgodność obiektu budowlanego z warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu i decyzją o pozwoleniu na budowę i zatwierdzającą projekt budowlany. W jaki sposób ustalił tę zgodność organ I instancji nie wiadomo, ponieważ w aktach brak jest decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu, pozwoleniu na budowę i zatwierdzeniu projektu budowlanego a znajdujący się w aktach projekt budowlany jest niekompletny. W aktach tutejszego sądu 7/IV S.A. 4383 - 4384/03 znajduje się decyzja Prezydenta Miasta (...) z dnia (...) października 2001 r. o zatwierdzeniu projektu rozbudowy budynku usługowego o pomieszczenia mieszkalne i zezwoleniu na budowę tegoż budynku. Znajdujący się w aktach administracyjnych projekt przedstawia natomiast cały budynek nie mówiąc nic, że jest to rozbudowa budynku. Ponadto są różnice w powierzchni użytkowej budynku z decyzji o pozwoleniu na użytkowanie i z decyzji o pozwoleniu na budowę i nie zostały te kwestie wyjaśnione w uzasadnieniu decyzji organu I instancji, co narusza art. 107 § 3 k.p.a.

Dlatego też mając powyższe na uwadze Sąd uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji na podstawie art. 145 § 1 pkt la i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi / Dz.U. Nr 153, poz.1270/. Na podstawie art. 152 w/w ustawy zaskarżona decyzja nie ulega wykonaniu do chwili uprawomocnienia się wyroku w niniejszej sprawie a na podstawie art. 153 przedstawiona ocena prawna i wskazania, co do dalszego postępowania wiążą organ przy ponownym rozpoznaniu sprawy.