Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. na podstawie art. 83 ust. 2 Prawa budowlanego i art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] września 2002 r. Decyzją tą organ pierwszej instancji nakazał D. Z. zmianę drewnianej konstrukcji dachu na budynku gospodarczo-mieszkalnym, usytuowanym w granicy działki, na jednospadowy i ze spadkiem dachu w kierunku własnej działki.
Organ ten podniósł, że budynek przedmiotowy stojący w granicy działki posiada spad dachu na działkę sąsiada Z. G. Budynek wzniesiono w latach sześćdziesiątych, kiedy to, tak jak obecnie przepisy budowlane nie dopuszczały spadku dachu w kierunku działki sąsiada.
Organ odwoławczy podzielił stanowisko Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego, co do ustaleń faktycznych i oceny prawnej. Równocześnie podniósł, że rozstrzygnięcie znajduje podstawę prawną w treści art. 66 Prawa budowlanego.
W skardze złożonej na decyzję organu odwoławczego D. Z. wnosiła j uchylenie zarzucając naruszenie prawa materialnego art. 66 Prawa budowlanego i 138 kpa.
W odpowiedzi na skargę organ nie podtrzymał swego stanowiska z decyzji odwoławczej wnosząc o jej uchylenie, jako decyzji wadliwej. Organ podniósł, że brak P2episów prawnych zabraniających konstrukcji dachu ze spadkiem na działkę sąsiada.
Wojewódzki Sad Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest uzasadniona i jej zarzuty podzielił także organ odwoławczy, wnosząc o uchylenie jego decyzji.
Należy przede wszystkim podnieść, ze chociaż sprawa była już rozpatrywana przez organ odwoławczy po raz trzeci po wcześniejszym dwukrotnym uchyleniu decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego - nadal nie została wyjaśniona do merytorycznego rozstrzygnięcia. Uzasadnia to ocenę, iż decyzję wydano naruszeniem art. 7, 77 i 107 § 3 kpa. Brak jest ustaleń faktycznych, kiedy dokładnie wybudowany został przedmiotowy budynek mieszkalno-gospodarczy, czy budowa stanowiła samowolę budowlaną, czy też realizację decyzji o pozwoleniu na I budowę.
Brak tych dokładnych ustaleń uniemożliwia ustalenie, które przepisy Prawa budowlanego mają zastosowanie do tego obiektu. Ostatnia decyzja organu pierwszej instancji w ogóle nie wskazuje przepisów prawa materialnego, na których oparto rozstrzygnięcie. Również organ odwoławczy przytoczył tylko treść art. 66 Prawa budowlanego z 1994 r. - bez uzasadnienia jego zastosowania, jak i bez wskazania, którą z przesłanek przyjmuje za podstawę rozstrzygnięcia. Również w odpowiedzi na skargę, chociaż organ wycofał się z zajętego stanowiska, nie wskazał jakie rozstrzygniecie winno zapaść w sprawie niniejszej i w oparciu o jakie przepisy prawne.
Stwarza to konieczność uchylenia zaskarżonej decyzji.
Z mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. i ] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzeczono, jak w sentencji.