Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 25 stycznia 2002 r., IV SA 541/00

Sprawa

sprawy ze skargi Leokadii H. na decyzję Wojewody O. z dnia 18 stycznia 2000 r. (...) w przedmiocie sprzeciwu w sprawie zgłoszenia zakończenia budowy - skargę

Teza

Przepis art. 54 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ zobowiązuje organ do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia zawiadomienia, a nie do doręczenia decyzji w tym terminie.

Sentencja

1. oddala.

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Wojewoda W.-M. decyzją z dnia 18 stycznia 2000 r. utrzymał w mocy zakwestionowaną w odwołaniu Leokadii H. decyzję Starosty K. zgłaszającą sprzeciw w sprawie uznania za zakończoną budowę pawilonu handlowego w K. przy ul. U. objętą zawiadomieniem o zakończeniu budowy oraz nakładającą na inwestorkę Leokadię H. obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie tego obiektu.

W uzasadnieniu tej decyzji wskazano, że zgłoszony przez inwestorkę obiekt został wykonany z naruszeniem warunków, określonych w pozwoleniu na budowę. Nie wykonano bowiem przewidzianej w projekcie linii zasilania energetycznego, a nadto - na zewnętrznej ścianie budynku, bez zgody organu, udzielającego pozwolenia na budowę, zainstalowano agregat ogrzewczo-wentylacyjny ograniczając w ten sposób możliwość zabudowy sąsiedniej działki.

Skargę na tę decyzję wniosła do Naczelnego Sądu Administracyjnego Leokadia H., która zarzuca, że sprzeciw zgłoszony został przez organ I instancji po terminie przewidzianym w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego - ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ i "jako taki nie może rodzić skutków prawnych" przy czym jako datę zgłoszenia sprzeciwu - skarżąca wskazuje datę doręczenia jej decyzji z dnia 6 grudnia 1999 r. zawierającej ten sprzeciw.

Zarzuca nadto, że wykonała przyłącze energetyczne własnym staraniem, zgodnie z wymogami Zakładu Energetycznego. Jeśli natomiast chodzi o agregat, to jest to urządzenie przenośne nie związane trwale z budynkiem, niesłusznie więc uznano, że jego umieszczenie na ścianie zewnętrznej stanowi odstępstwo od projektu budowlanego.

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie.

Naczelny Sąd Administracyjny zważyły, co następuje:

Skarga nie jest zasadna.

Stosownie do art. 21 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ kontrola sądowa sprawowana jest pod względem legalności /zgodności z prawem/. Oznacza to, że akt zaskarżony do sądu administracyjnego może być przez ten Sąd uchylony jeżeli zostanie ustalone, że został on wydany z naruszeniem prawa materialnego lub procesowego mającym wpływ na wynik sprawy /art. 22 ust. 2 pkt 1 i 3 powyższej ustawy/ bądź też - może być stwierdzona jego nieważność jeśli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kpa lub w innych przepisach /art. 22 ust. 3 powyższej ustawy/

W sprawie niniejszej taka sytuacja nie zachodzi.

Wbrew zarzutom skarżącej sprzeciw nie został zgłoszony po terminie określonym w art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego. Przepis ten stanowi, że do użytkowania obiektu, na którego wzniesienie jest wymagane pozwolenie na budowę można przystąpić - z zastrzeżeniem przepisów art. 55 i art. 57 - po zawiadomieniu właściwego organu o zakończeniu budowy, jeżeli organ ten w terminie 14 dni od dnia doręczenia zawiadomienia nie zgłosi sprzeciwu w drodze decyzji.

Zawiadomienie o zakończeniu budowy pawilonu handlowego podpisane przez Leokadię H. nosi datę 22 listopada 1999 r. i w tej samej dacie doręczone zostało organowi administracji. Czternastodniowy termin do zgłoszenia sprzeciwu w drodze decyzji upływał więc z dniem 6 grudnia 1999 r. W ostatnim dniu tego terminu tj. 6 grudnia 1999 r. Starosta K. wydał decyzję, w której zgłosił sprzeciw w sprawie zakończenia pawilonu i nałożył na inwestorkę obowiązek uzyskania pozwolenia na użytkowanie. Decyzja ta doręczona została Leokadii H. w dniu 9 grudnia 1999 r. Jak trafnie wskazano w odpowiedzi na skargę - decyzja wydana została bez naruszenia terminu określonego w powyższym art. 54 ust. 1 Prawa budowlanego i doręczona w terminie zwyczajowego działania poczty.

Przepis art. 54 zobowiązuje organ do wydania decyzji w terminie 14 dni od daty doręczenia zawiadomienia, a nie do doręczenia decyzji w tym terminie. Zarzut zatem podniesiony w skardze, że sprzeciw był spóźniony i "jako taki nie może rodzić skutków prawnych" jest bezzasadny. Skarżąca w skardze przyznaje fakt zamontowania w ścianie bocznej pawilonu urządzenia - klimatyzatora. Okoliczność ta stwierdzona została podczas oględzin wykonanych w dniu 2 i 6 grudnia 1999 r. i protokół sporządzony w tej dacie przy udziale inwestorki podpisany został bez zastrzeżeń. Jest w sprawie niesporne, że projekt, stanowiący załącznik do pozwolenia na budowę nie przewidywał wykonania urządzenia na zewnątrz budynku, od strony działki sąsiedniej. Niesporne jest także, że miejsce zamontowania urządzenia uniemożliwi zabudowę sąsiedniej działki. Już tylko to odstępstwo od projektu uzasadniało zgłoszenie sprzeciwu przez organ, któremu przedłożono zawiadomienie o zakończeniu budowy.

Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, nie znajdując podstaw do uznania, że zaskarżona decyzja narusza prawo - działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ - skargę oddalił.