Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 25 listopada 2003 r., IV SA 549/03

Sprawa

sprawy ze skargi Wojewody W.-M. na uchwałę Rady Gminy G. z dnia 19 grudnia 2002 r. (...) w przedmiocie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego części wsi A. - stwierdza nieważność zaskarżonej uchwały w części dotyczącej działek oznaczonych numerami 53/3, 54, 55, 96/1, 96/2, 97, 98/2 i 99 położonych we wsi A.

Teza

Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./ wymagały m.in. jednoznacznego ustalenia w stosownej uchwale rady gminy granic obszaru objętego planem oraz publicznego o tym ogłoszenia /art. 12 ust. 1 w zw. z art. 18 ust. 2 pkt 1/, tak aby umożliwić zainteresowanym osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym składanie wniosków do projektu planu.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Uchwałą (...) z dnia 19 grudnia 2002 r. Rada Gminy G. przyjęła Miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego części terenów wsi A. Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą uchwałę Rady Gminy G. wniósł Wojewoda W.-M.

Wojewoda W.-M. zarzucił skarżonej uchwale, iż Rada Gminy G., podejmując w dniu 28 lutego 2001 r. uchwałę o rozszerzeniu terenu objętego planem, nie ogłosiła o tym w sposób wskazany w art. 18 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, przez co uniemożliwiła złożenie wniosków do przedmiotowego planu w odniesieniu do terenów, o które został poszerzony obszar planistyczny. Podkreślając, iż w związku z przekazaniem przedmiotowej uchwały po terminie umożliwiającym stwierdzenie jej nieważności we własnym zakresie, Wojewoda wniósł o stwierdzenie nieważności uchwały w sprawie ww. planu przez Naczelny Sąd Administracyjny.

W odpowiedzi na skargę Rada Gminy G. wniosła o oddalenie skargi z uzasadnieniem, iż opracowując i uchwalając zakwestionowany plan nie naruszyła wymagań przewidzianych prawem, a rozszerzenie zakresu planu, mimo że nie ogłoszone w dzienniku urzędowym województwa nie miało wpływu na opracowanie planu zyskując pozytywne opinie i uzgodnienia.

Naczelny Sąd Administracyjny zważyły co następuje:

Stosownie do regulacji art. 7 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /t.j. Dz.U. 1999 nr 15 poz. 139 ze zm./, mającej zastosowanie w sprawie, miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego jest aktem prawa miejscowego. Wiąże obywateli i jednostki organizacyjne w procesie gospodarowania przestrzenią, a ustawodawca wymaga aby akt ten był stanowiony zgodnie z prawem, w szczególności zgodnie z przepisami obowiązującej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, którą w dacie sporządzania i uchwalania przedmiotowego planu była ww. ustawa z dnia 7 lipca 1994 r. Przepisy tej ustawy wymagały m.in. jednoznacznego ustalenia, w stosownej uchwale rady gminy granic obszaru objętego planem oraz publicznego o tym ogłoszenia /art. 12 ust. 1 w związku z art. 18 ust. 2 pkt 1/, tak aby umożliwić zainteresowanym osobom fizycznym i jednostkom organizacyjnym składanie wniosków do projektu planu.

W sprawie rozpoznawanej przez Sąd niespornym pozostaje, że ww. wymóg nie został dochowany. Rada Gminy G. nie ogłosiła w sposób prawem wymagany o podjętej w dniu 28 lutego 2001 r. uchwale o poszerzeniu zakresu projektowanego planu. Sam fakt poinformowania o tym wnioskodawców, w tym skarżącego, to za mało aby uznać, że umożliwiła wypowiedzenie się /złożenie wniosków/ wszystkim zainteresowanym, tym bardziej że poszerzony obszar to działki, na których prowadzona jest działalność wywołująca niezadowolenie części miejscowej społeczności /ferma świń i kur, ubojnia drobiu/.

Trzeba zatem podzielić pogląd skarżącego Wojewody, że Rada Gminy G. nie ogłaszając o poszerzeniu granic zakwestionowanego planu, uniemożliwiła złożenie wniosków do planu zainteresowanym i w konsekwencji dopuściła się takiego naruszenia prawa, które w ocenie Sądu spełniło przesłanki art. 27 ust. 1 przywołanej wyżej ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, co z kolei zobowiązywało Sąd do stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały w części dotyczącej poszerzonego obszaru planu w sytuacji, gdy skarżący Wojewoda nie podniósł kolejnych zarzutów, a Sąd nie dopatrzył się w materiałach sprawy innych naruszeń skutkujących nieważnością planu w całości.

Powyższe orzeczono na podstawie art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.