Uzasadnienie
[...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2003 r., po rozpatrzeniu odwołania Z. R., działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał w mocy decyzję [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] października 2002 r. udzielającą pozwolenia na wznowienie robót budowlanych budowy budynku mieszkalnego z garażem na terenie działki nr ewid. [...] przy ul. [...] we wsi B. gm. [...].
Według organu odwoławczego skoro inwestor wykonał nałożony decyzją nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. obowiązek "wykonania w terminie 6 miesięcy stosownych opracowań, których wykonanie było niezbędne w celu doprowadzenia wykonanych robót do stanu zgodnego z prawem", to prawidłowo udzielono pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Nadto zgoda sąsiada na usytuowanie budynku w ostrej granicy nie jest wymagana.
Wymienioną decyzję organu odwoławczego Z. R. zaskarżył do Naczelnego Sądu Administracyjnego wnosząc "o rozstrzygnięcie kwestii niezgodnego z prawem pozwolenia na budowę...", ponieważ nie wyraził zgody na budowę w ostrej granicy oraz brak prawidłowego odprowadzenia ścieków i wód opadowych. Nadto wniósł "o nakazanie wymierzania granicy pomiędzy (...) działkami".
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy podtrzymał swoje stanowisko i wniósł o jej oddalenie.
W związku z reformą sądownictwa administracyjnego niniejsza sprawa podlega rozpoznaniu przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, który zważył, co następuje:
Skarga Z.R. jest o tyle zasadna, że umożliwiła wyeliminowanie z porządku prawnego błędnych decyzji z przyczyn, które sąd uwzględnił z urzędu. Przede wszystkim należy stwierdzić, że decyzja [...] Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego nr [...] z dnia [...] stycznia 2002 r. została wydana z rażącym naruszeniem art. 51 ust. 1 pkt 2 Prawa budowlanego z 1994 r. Z przepisu tego wyraźnie wynika, że właściwy organ może nałożyć na jego podstawie jedynie obowiązek wykonania określonych czynności w celu doprowadzenia wykonywanych robót do stanu zgodnego z prawem. Chodzi oczywiście o czynności fizyczne takie jak np przebudowa, dobudowa czy też rozbudowa fragmentu obiektu, który został zrealizowany w sposób istotnie odbiegający od ustaleń i warunków określonych w pozwoleniu na budowę bądź w przepisach.
Naruszenia przepisów nie eliminuje przecież nałożenie obowiązku przedstawienia inwentaryzacji geodezyjnej powykonawczej, ekspertyzy technicznej wykonanych robót, czy też projektu budowlanego "dopasowanego" do stanu, który został zrealizowany i który jest kwestionowany. O możliwości nałożenia obowiązku przedstawienia określonej dokumentacji stanowi przepis art. 81c powołanej ustawy.
Wznowienie robót budowlanych następuje po wykonaniu określonych czynności, czyli po wykonaniu obowiązku, o którym mowa w ustępie 1 pkt 2 art.
51. Skoro organ nadzoru budowlanego obowiązku takiego nie nałożył, to nie było podstaw do wydania decyzji udzielającej pozwolenia na wznowienie robót budowlanych. Nie dostrzegł tego organ odwoławczy, a nadto w zaskarżonej decyzji nie odniósł się do zarzutu nieprawidłowego odprowadzenia wód opadowych z budynku inwestorów. W ocenie Sądu oba organy nie wyjaśniły wszystkich istotnych okoliczności sprawy w rozumieniu art. 7 i art. 77 § 1 kpa, a uzasadnienia ich decyzji nie spełniają wymogów określonych w art. 107 § 3 kpa. W toku ponownego rozpatrzenia sprawy organ I instancji winien zająć jednoznaczne stanowisko w kwestii ostateczności decyzji udzielającej małż. B. pozwolenia na budowę, z uwzględnieniem szczególnych okoliczności związanych z przystąpieniem przez nich do robót budowlanych. Nie jest dopuszczalne, żeby organ z jednej strony stwierdzał, że "roboty budowlane prowadzone w okresie od dnia 16.08.2001 r. do 08.11.2001 r. wykonane były w oparciu o prawomocną decyzje o pozwoleniu na budowę...", a z drugiej, że decyzja ta w wyniku uwzględnienia odwołania Z. R. została uchylona przez Wojewodę [...] z przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. Niezbędna jest wnikliwa ocena wykonanych prac budowlanych pod kątem ich zgodności z prawem, w tym z przepisami techniczno-budowlanymi. Dopiero wnikliwa analiza wszystkich istotnych okoliczności pozwoli na prawidłowe rozstrzygnięcie sprawy.
Podzielić natomiast należy stanowisko organu odwoławczego, że kwestia rzeczywistego przebiegu granicy między działkami skarżącego i inwestorów może być rozstrzygnięta wyłącznie w odrębnym postępowaniu. W niniejszej sprawie organy związane są aktualna mapą prawną, z której wynika przebieg tej granicy. Nadto Wojewódzki Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do "nakazania wymierzenia granicy", bo w przypadku sprzecznych interesów stron rozgraniczenie może być dokonane jedynie w postępowaniu przed sądem powszechnym.
Z tych tez względów na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" i pkt 2 oraz art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) należało orzec jak w sentencji wyroku.