Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 17 czerwca 1996 r., sygn. akt IV SA 578/96

Tezy

W demokratycznym państwie prawa nie ma i nie może być a priori założonego prymatu interesu ogólnego nad interesem jednostkowym.

Przepisy ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym /Dz.U. nr 89 poz. 415/ należy interpretować w świetle art. 1 Konstytucji w ten sposób, aby w toku całej procedury planistycznej organy gminy rozważały wszystkie wchodzące w grę interesy, a sytuacje konfliktowe rozstrzygały zgodnie z obowiązującym prawem, w tym przestrzegając uzasadnienia swoich rozstrzygnięć.

Naruszenie przepisów art. 24 ust. 1 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym zobowiązujących do uzasadnienia faktycznego i prawnego uchwały o uwzględnieniu, a zwłaszcza odrzuceniu, wniesionego zarzutu nie może pozostać bez wpływu na ocenę legalności uchwały rady gminy w tej sprawie i może stanowić przesłankę stwierdzenia jej nieważności.