Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 10 stycznia 1997 r., IV SA 602/96

Teza

1. Przepis art. 34 ust. 3 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie ma zastosowania gdy przedmiotem skargi jest decyzja wydana w trybie art. 38 ust. 2 tej ustawy.
2. Na podstawie art. 38 ust. 2 powyższej ustawy organ administracji może ponownie rozpatrzyć sprawę tylko raz i wydać decyzję uwzględniającą skargę w całości, nie ma natomiast prawa przystąpić do ponownego rozpoznania sprawy w tym samym trybie w celu zmiany lub uchylenia już podjętego rozstrzygnięcia.
3. Termin do wniesienia skargi wynosi dla strony biorącej udział w postępowaniu administracyjnym trzydzieści dni od doręczenia jej decyzji /postanowienia/, zaś dla podmiotu, który udziału w postępowaniu administracyjnym nie brał, termin do wniesienia skargi uznaje się za zachowany, jeżeli nie upłynął jeszcze termin do wniesienia skargi dla strony biorącej udział w postępowaniu administracyjnym.
4. Przepis art. 38 ust. 2 ustawy o Naczelnym Sądzie Administracyjnym daje organowi administracji możliwość uwzględnienia w całości wyłącznie skargi, która spełnia warunki dopuszczalności.

Sentencja

1. stwierdza nieważność zaskarżonych decyzji.