Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 28 października 1988 r., sygn. akt IV SA 662/88

Teza

1. W drodze zapisów w ewidencji gruntów nie można stanowić prawa ani ograniczać istniejących uprawnień.
2. Poza przypadkiem określonym w art. 2 ust. 1 pkt 1 lit. "b" dekretu z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków /Dz.U. nr 6 poz. 32 ze zm./, o zapisie w ewidencji gruntów co do rodzaju użytków gruntowych decyduje stan faktyczny a nie ich przeznaczenie w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego.
3. Regulacja prawna oparta na dekrecie z dnia 2 lutego 1955 r. o ewidencji gruntów i budynków nie nakłada na organ administracji obowiązku dokonania zmian danych ewidencyjnych o rodzaju użytków gruntowych z gruntów rolnych na inne tylko na tej podstawie, że w miejscowym planie zagospodarowania przestrzennego grunty te zostały przeznaczone na cele nierolnicze.