Uzasadnienie
Decyzją z dnia 29 stycznia 2001 r. Starosta Powiatu W. na podstawie art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./ oraz art. 104 Kpa po rozpatrzeniu wniosku inwestora "A." Sp. z o.o. w W. w sprawie przyjęcia zgłoszenia zamiaru zainstalowania kasetonów reklamowych i znaków informacyjnych na terenie Stacji A-14 Ś. - Metra W. - szyb windy w W. - odmówił zatwierdzenia projektu budowlanego i przyjęcia zgłoszenia zamiaru zainstalowania ww. kasetonów reklamowych i znaków informacyjnych na terenie Stacji A-14 Ś. - Metra W. - szyb windy w W. W uzasadnieniu organ stwierdził, że inwestor przedstawił projekt budowlany bez wymaganych opinii i uzgodnień oraz nie wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane.
Wojewoda M. po rozpatrzeniu odwołania inwestora na podstawie art. 138 par. 1 pkt 1 Kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji Wojewoda M. podniósł, że postanowieniem z dnia 3 sierpnia 2000 r. nałożono w trybie art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego na inwestora obowiązek usunięcia braków w zgłoszeniu, poprzez dostarczenie umowy dzierżawy z właścicielem terenu tj. Metrem W., opinii architektonicznej Wydziału Architektury Urzędu Dzielnicy Ś. Gminy W.-C. Inwestor przedstawił projekt budowlany bez wymaganych opinii oraz uzgodnień, a także nie wykazał się prawem do dysponowania terenem na cele budowlane.
Wojewoda M. stwierdził także, że zarzut naruszenia przez Starostę 30-dniowego terminu na wniesienie sprzeciwu jest bezzasadny, ponieważ "zainstalowanie kasetonów reklamowych i znaków informacyjnych wymaga pozwolenia na budowę".
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję Wojewody M. wniosła "A." Sp. z o.o. w W., wnosząc o jej uchylenie i zarzucając naruszenie prawa materialnego poprzez błędną wykładnię i niewłaściwe zastosowanie przepisów prawa, w szczególności art. 30 ust. 2 Prawa budowlanego. Zdaniem skarżącej decyzja z dnia 23.10.2000 r. /sprzeciw/ doręczona została skarżącej po upływie przewidzianego terminu, tzn. 2.11.2000 r., ponieważ zgłoszenie zostało złożone 6.07.2000 r. Wprawdzie w dniu 10.08.2000 r. /tj. po upływie 34 dni od zgłoszenia/ spółce zostało doręczone postanowienie nakładające obowiązki uzupełnienia braków, jednak nie został przerwany bieg 30-dniowego terminu, ponieważ do skutecznego przerwania biegu wskazanego terminu na wniesienie sprzeciwu postanowienie o uzupełnieniu braków winno dojść do wiadomości spółki przed jego upływem.
Ponadto skarżąca nie zgodziła się z wyrażonym w uzasadnieniu decyzji poglądem organu, że zainstalowanie przedmiotowych obiektów wymaga pozwolenia na budowę, powołując się na treść art. 29 ust. 2 pkt 2 Prawa budowlanego oraz na zastosowanie przez organ trybu postępowania z art. 30, dotyczącego zgłoszenia a nie pozwolenia na budowę.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda M. wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumenty zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługuje na uwzględnienie, aczkolwiek z innych powodów niż przytoczone w jej uzasadnieniu. Sąd zgodnie z art. 51 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ nie jest związany granicami skargi.
Podnieść należy, że sąd administracyjny bada, stosownie do art. 21 cyt. ustawy legalność decyzji.
Zakres kognicji Naczelnego Sądu Administracyjnego w konkretnej sprawie jest wyznaczony przez przedmiot zaskarżonej decyzji, która został wydana w trybie art. 30 ust. 1a ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane /Dz.U. nr 89 poz. 414 ze zm./. Należy zatem wnosić, że decyzja Starosty Powiatu W. z dnia 23.10.2000 r. jest sprzeciwem, wniesionym w sprawie złożonego w dniu 6.07.2000 r. przez inwestora zgłoszenia "instalacji kasetonów reklamowych i znaków informacyjnych metra /w ramach Systemu Informacyjno-Reklamowego/ na Stacji A-14 Ś. - Metra W. - szyb windy w W.".
Wniesienie sprzeciwu zostało poprzedzone wydaniem w dniu 3.08.2000 r. /a zatem przed upływem 30 dni od daty zgłoszenia/ przez Starostę Powiatu W. postanowienia nakładającego na inwestora, na podstawie art. 30 ust. 1a obowiązek uzupełnienia zgłoszenia - w terminie 30 dni od daty doręczenia jego odpisu.
Sprzeciw może być wniesiony nie później niż po upływie 30 dni od dnia upływu terminu wyznaczonego w tym postanowieniu. Termin ten, wbrew stanowisku skarżącego wyrażonego w skardze wstrzymuje bieg 30-dniowego terminu do wniesienia sprzeciwu. Jest on bowiem liczony od dnia doręczenia zgłoszenia, jeśli nie zawiera ono braków formalnych, lub od dnia upływu terminu do uzupełnienia tych braków.
Skoro zatem termin do uzupełnienia zgłoszenia, wyznaczony postanowieniem upłynął 9.09.2000 r., to sprzeciw mógł być wniesiony przez organ do 9.10.2000 r. Tymczasem decyzja organu I instancji, powołująca się na przepis art. 30 ust. 1a, stanowiąca sprzeciw wydana została 23.10.2000 r., a zatem po upływie terminu.
Stąd uznać należy, że zarówno decyzja z dnia 23.10.2000 r., jak i utrzymująca ją w mocy zaskarżona decyzja Wojewody M. zostały wydane z naruszeniem przepisu art. 30 ust. 1a Prawa budowlanego.
Podnieść należy, że kwestię czy zainstalowanie kasetonów reklamowych i znaków informacyjnych wymaga pozwolenia na budowę czy tylko zgłoszenia organ winien był ustalić przed wydaniem postanowienia w trybie art. 30 ust. 1a. Zgodnie z przepisem art. 29 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. - Prawo budowlane pozwolenia na budowę nie wymaga wykonanie robót budowlanych, polegających na instalowaniu urządzeń reklamowych, z wyjątkiem reklam świetlnych i podświetlanych usytuowanych poza obszarem zabudowanym w rozumieniu przepisów p ruchu drogowym. Zgodzie się zatem należy ze stanowiskiem skarżącego, że zainstalowanie przedmiotowych kasetonów reklamowych nie wymagało pozwolenia na budowę.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./ orzekł jak w wyroku.