Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 stycznia 1997 r., IV SA 832/95

Teza

Z przepisów art. 130c ust. 2 i 7 ustawy z dnia 24 października 1974 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 38 poz. 230 ze zm./ wynika jednoznacznie, że powstanie określonych w nich uprawnień uzależnione zostało od spełnienia określonych warunków leżących wyłącznie po stronie zakładu, któremu została wymierzona kara.

Jeżeli zatem w okresie, za który została wymierzona kara, zakład zrealizował inwestycję, o której mowa w art. 130c ust. 2 Prawa wodnego, to wyłącznie ta okoliczność a nie data wydania decyzji o wymierzeniu kary, może być miarodajna dla oceny zasadności wniosku o odroczenie terminu płatności kary.

Sentencja

1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz utrzymaną nią w mocy decyzję organu I instancji w przedmiocie odroczenia terminu płatności kary pieniężnej łącznej.