Wyrok WSA w Warszawie z 15 września 2004 r., IV SA 835/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

w dniu 15 września 2004 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi T. i E. M. oraz D.K. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie pozwolenie na rozbudowę I. uchyla zaskarżoną decyzję ze skargi T. i E.M. II. oddala skargę D.K. II. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się niniejszego wyroku

Skład

Przewodniczący Sędzia WSA Mirosława Kowalska, Sędziowie NSA Anna Żak, asesor WSA Agnieszka Wilczewska-Rzepecka
Anna Kuklińska protokolant

Uzasadnienie

7/IV SA 835/03

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...] grudnia 2001r. nr [...] Burmistrz Gminy [...] zatwierdził projekt budowlany i udzielił A. i T. K. pozwolenia na rozbudowę wolnostojącego budynku mieszkalnego położonego w W. przy ul. [...].na działce oznaczonej w ew. gruntów nr.[...].

Zgodnie z projektem budowlanym rozbudowa polegała na zaprojektowaniu dachu jednospadowego z odprowadzeniem wód opadowych na teren własny posesji oraz dobudowy pokoju 5,50 m od strony zachodniej oraz 4,50 m od strony wschodniej/ ul. [...]/ w liniach istniejącej zabudowy. Część projektowana zmieniała konstrukcję części dachu do 4,75 m wysokości.

We wniosku z dnia 6 sierpnia 2002r. A. K. wystąpiła do Burmistrza Gminy [...] o zatwierdzenie zamiennego projektu budowlanego.

Zamienny projekt budowlany- co wynika z jego treści- przewidywał zmianę szczytowej ściany budynku znajdującej się w północnej granicy działki inwestorów do wysokości 6,50m, co umożliwi zagospodarowanie poddasza. Pozostałe ściany dobudowywanych pomieszczeń zostały podwyższone, tak aby otrzymać poddasze użytkowe.

Decyzją z dnia [...] października 2002r. nr [...] działając na podstawie art.155 kpa i art.36a ustawy Prawo budowlane z 1994r. po rozpatrzeniu w/w wniosku inwestora, Burmistrz Gminy [...] zmienił swoją decyzje o pozwoleniu na rozbudowę z dnia [...] grudnia 2001r. i zatwierdził zamienny projekt budowlany oraz udzielił A. i T. K. pozwolenia na rozbudowę przedmiotowego domu mieszkalnego.

Odwołanie od tej decyzji wnieśli T. M. i E. M. oraz D. K. W wyniku rozpatrzenia tych odwołań Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] stycznia 2003r.nr [...]r. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.

W uzasadnieniu wskazano, że inwestor spełnił wszelkie wymogi do uzyskania decyzji o pozwoleniu na budowę przewidziane przepisami art.32 ust.4 art.33 ust.2, ustawy Prawo budowlane z 1994r. Spełnione zostały również przesłanki z art.35 ust.1 tej ustawy. W szczególności nie została przekroczona maksymalna wysokość budynku określona w decyzji o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] grudnia 2001r. Planowana inwestycja nie narusza ustaleń miejscowego planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego dla przedmiotowego terenu.

Odnosząc się do zarzutu T. i E. M. organ odwoławczy podniósł, iż zarzut zacienienia ich działki jest niezasadny, ponieważ art.5 ust.2 pkt.2 lit. b ustawy Prawo budowlane z 1994r i par.13 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa w sprawie warunków technicznych jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie dotyczy jedynie ochrony interesów osób trzecich w postaci zapewnienia dopływu światła dziennego do pomieszczeń przeznaczonych na pobyt ludzi. Przepis ten swym zakresem nie obejmuje terenu działki. Co do odległości przedmiotowego budynku od granicy z działka skarżących, to zgoda właściciela działki sąsiedniej na usytuowanie budynku bezpośrednio przy granicy nie jest wymagana, ponieważ par.12 ust.6 cyt. rozporządzenia utracił moc na podstawie wyroku TK z dnia 5 marca 2001r / sygn.P.11/00/. Ponadto zaskarżona decyzja dotyczy rozbudowy budynku, który już wcześniej stał w obecnej odległości od granicy działki, co oznacza że zrealizowanie planowanej inwestycji w tym aspekcie nie spowoduje żadnych zmian w stosunku do skarżących. Zatem interes prawny skarżących nie został naruszony.

Za zasadny natomiast organ odwoławczy uznał zarzut skarżących T. i E M. dotyczący naruszenia art.64 par.4 kpa tj. braku zawiadomienia stron o wszczęciu postępowania. Nie mniej jednak skoro otrzymali oni zaskarżoną decyzję i mieli możność odwołania się od niej, to prawo do II instancyjnego postępowania zostało im zapewnione. W tym stanie rzeczy, to uchybienie nie może przesądzać o uchyleniu zaskarżonej decyzji.

Skargę na decyzję Wojewody [...] wnieśli T. i E. M. oraz D.K.

T. i E. M. wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji i podnieśli, iż decyzja o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowego przedsięwzięcia dotyczyła rozbudowy budynku w rzucie poziomym, a nie jego nadbudowy. Poza tym organy nie uwzględniły rzeczywistej odległości rozbudowywanego budynku od granic ich nieruchomości, która wynosi mniej niż 1,5m.

D.K. w skardze wskazywała, iż ze względu na małą powierzchnię działki inwestorów wynoszącą 300m kw., wysokość projektowanej rozbudowy budynku, usytuowanie budynku w granicy, "funkcja bytowa budynku która jest w 80 % zwrócona w jej kierunku" intensywność spalanego drzewa w kominku przez inwestorów powoduje, że zabudowa ta ingeruje bezpośrednio w otoczenie i obniża atrakcyjność finansową jej działki.

W odpowiedzi na skargi organ odwoławczy wniósł o ich oddalenie wywodząc jak w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Na rozprawie przed sądem skarżący E.M. wyjaśnił, iż przedmiotowa inwestycja oddalona jest 1m od granicy jego działki, a projektowana nadbudowa zacienia jego nieruchomość.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Nie jest zasadny zarzut T. i E. M. dotyczący niezgodności decyzji o pozwoleniu na rozbudowę przedmiotowego budynku z decyzją ustalającą warunki zabudowy i zagospodarowania terenu dla przedmiotowej inwestycji.

Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] 10.2001r. obejmowała rozbudowę istniejącego budynku zastrzegając, iż rozbudowa tego budynku możliwa jest do wysokosci maksymalnie 12,0m mierząc od poziomu terenu do poziomu najwyżej położonego punktu kalenicy /pkt.3.2 tej decyzji/.

Przez pojęcie rozbudowy obiektu budowlanego należy rozumieć powiększenie już istniejącego obiektu budowlanego nie tylko poprzez jego rozbudowanie w poziomie, ale także poprzez jego nadbudowę.

Z zatwierdzonego decyzją o zmianie pozwolenia na budowę z dnia [...].10.2002r. zamiennego projektu budowlanego wynika, że zaprojektowana rozbudowa budynku inwestorów przy północnej granicy ich działki / zarówno w poziomie jak i obejmująca nadbudowę/ nie przekroczy wysokości 6,5m.

Zatem powyższe pozwolenie na budowę nie przekracza ustaleń zawartych w decyzji o warunkach zabudowy a tym samym nie został naruszony art. 35 ust. 1 pkt. 1 lit. b Prawa budowlanego.

Skarga małż. M. jest jednak zasadna z innego powodu.

Realizacja projektowanej rozbudowy została, jak to wynika z decyzji organu odwoławczego, przewidziana od strony północnej działki inwestorów - przy granicy z nieruchomością skarżących małż. M., a więc nie w odległościach przewidzianych w par. 12 ust.1 obowiązującego w dacie orzekania przez organ odwoławczy rozporządzenia Ministra Infrastruktury z dnia 12 kwietnia 2002r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie / Dz. U. z 2002r nr 75 poz. 690/.

W tej sytuacji obowiązkiem organu arch.- budowlanego było wszechstronnie rozważenie z punktu widzenia art. 5 ust. 1 pkt. 6 Prawa budowlanego z 1994r. zarzutów skarżących małż. M. kwestionujących, przede wszystkim wysokość rozbudowy wpływającej na zacienienie ich nieruchomości.

Przepis art. 5 ust. 1 pkt.6 Prawa budowlanego nakazuje budowanie obiektów budowlanych w sposób zapewniający ochronę osób trzecich, w tym właścicieli nieruchomości sąsiednich.

W pozwoleniu na budowę, a zwłaszcza w pozwoleniu zawierającym rozstrzygnięcie o usytuowaniu budynku przy granicy, organ administracji uwzględnia przesłanki wymienione w art. 5 Prawa budowlanego. Dotyczy to jak wyżej wskazano szczególnie przesłanki w postaci ochrony uzasadnionych interesów osób trzecich. Jest to ochrona bardzo szeroka, gdyż wyliczenie zawarte w ust. 2 art. 5 ma charakter jedynie przykładowy. Ta ochrona może więc obejmować również zakazy, przynajmniej niektórych, immisji określonych w art. 144 Kodeksu cywilnego.

Należało zatem zbadać czy i jakie mogą być ujemne następstwa dla właściciela nieruchomości sąsiedniej wynikające z kwestionowanej decyzji zmieniającej pozwolenie na budowę i zatwierdzającej zamienny projekt budowlany, skoro o czym była mowa wyżej, posadowienie spornego rozbudowywanego, w tym także w górę, obiektu ma być dokonane przy granicy z ich nieruchomością, a nie w odległościach przewidzianych w cyt. wyżej rozporządzeniu. Przy dokonywaniu tej oceny w szczególności należy wziąć pod uwagę wielkość nieruchomości skarżących i sposób jej zagospodarowania.

Tymczasem organ odwoławczy nie tylko nie ocenił w tym zakresie, czy przedmiotowa inwestycja nie narusza interesu prawnego skarżących, ale swoje rozważania skoncentrował na braku wymogu zgody właściciela sąsiedniej nieruchomości na sytuowanie budynku w odległości mniejszej niż 3m lub 4 m od granicy działki, powołując się na treść § 12 ust. 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie.

Zauważyć, też należy, że błędnie organ I instancji jako podstawę swojego rozstrzygnięcia powołał art.155kpa obok prawidłowo wskazanego przepisu art.36 a Prawa budowlanego z 1994r. Zmiana pozwolenia na budowę następuje na podstawie art.36a ust.1 a nie w trybie art.155kpa. Stanowi on bowiem samodzielna podstawę do zmiany decyzji o pozwoleniu na budowę.

Z powyższych względów uznać należało, że skarga małż. M. jest zasadna, sprawa bowiem nie została rozpatrzona w stopniu koniecznym do jej ostatecznego rozstrzygnięcia, co z uwagi na naruszenie wymagań określonych w przepisach art. 7, art. 77 § 1 i art. 80 kpa, obligowało Sąd z mocy art. 145 par.1 ust.1c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz.1270/ w zw. z art. 97 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz. U. nr 153, poz.1271, nr 240, poz. 2052; z 2003r. nr 124, poz.1153/ do uchylenia zaskarżonej decyzji. Na podstawie art.152 cyt. ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji do czasu uprawomocnienia się wyroku.

Nie jest natomiast zasadna skarga D. K., której nieruchomość graniczy z działką inwestorów od południowej strony ich nieruchomości.

Wywody przytaczane przez nią w skardze nie mogły odnieść zamierzonego skutku, gdyż dotyczą interesu faktycznego skarżącej, nie dotyczą zaś naruszenia interesu prawnego skarżącej, rozumianego jako naruszenie określonych norm prawnych.

Z tych względów Sąd skargę D. K. oddalił na podst.art.151 powołanej wyżej ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.