Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 13 grudnia 1989 r., IV SA 845/89

Teza

1. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego podlegają wyłącznie te uchwały organów samorządu adwokackiego, które mają znamiona decyzji administracyjnych.
2. Uchwała okręgowej rady adwokackiej, odmawiająca przyznania adwokatowi dopłat do biletu kolejowego z miejsca zamieszkania do siedziby zespołu, nie jest decyzją administracyjną.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny odrzucił na podstawie art. 204 par. 1 Kpa skargę Edwarda D. na uchwałę Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł. z dnia 16 maja 1989 r. w przedmiocie odmowy dopłacenia należności za przejazd koleją z miejsca zamieszkania do siedziby zespołu adwokackiego.

Uzasadnienie

Uchwałą nr 459/89 z dnia 16 maja 1989 r. Okręgowa Rada Adwokacka w Ł., powołując się na art. 32 ust. 2 prawa o adwokaturze, nie uwzględniła odwołania Edwarda D. od uchwały zebrania Zespołu Adwokackiego nr 1 w Ł. z dnia 23 lutego 1989 r. w przedmiocie odmowy wypłacenia należności za przejazd koleją z miejsca zamieszkania do siedziby zespołu. W uzasadnieniu zaskarżonej uchwały organ samorządu podał, że uchwała nr 254 Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1982 r. w sprawie pracowniczych biletów kolejowych i autobusowych, na którą powołuje się odwołujący, nie ma zastosowania do członka zespołu adwokackiego, gdyż przepisy te odnoszą się wyłącznie do pracowników zatrudnionych poza ich miejscem zamieszkania. Ponadto podniesiono, że adwokat powinien wykonywać zawód w zespole, który ma siedzibę w miejscu jego zamieszkania.

W skardze na tę uchwałę Edward D. zarzuca naruszenie art. 23 prawa o adwokaturze w związku z postanowieniami uchwały Naczelnej Rady Adwokackiej z dnia 3 sierpnia 1988 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie w postępowaniu innym niż przed organami wymiaru sprawiedliwości /M.P. nr 23 poz. 214 ze zm./ oraz taksy adwokackiej, a także uchwały nr 254 Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1982 r. w sprawie pracowniczych biletów kolejowych i autobusowych /M.P. nr 30 poz. 260/ przez błędną ich wykładnię.

Okręgowa Rada Adwokacka w Ł. wniosła o oddalenie skargi, podtrzymując swą dotychczasową argumentację.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zgodnie z art. 1 ust. 2 ustawy z dnia 26 maja 1982 r. - Prawo o adwokaturze /Dz.U. nr 16 poz. 124 ze zm./, adwokatura została zorganizowana na zasadach samorządu zawodowego, a zatem w myśl art. 1 par. 2 pkt 2 Kpa w postępowaniu przed organami samorządowymi adwokatury stosuje się przepisy kodeksu postępowania administracyjnego, jednak tylko w takim zakresie, w jakim samorządowi temu zostały powierzone zadania ze sfery administracji państwowej. Zaskarżeniu do sądu administracyjnego więc podlegają wyłącznie te uchwały organów samorządu adwokackiego, które mają znamiona decyzji administracyjnych.

Przepisy uchwały nr 254 Rady Ministrów z dnia 6 grudnia 1982 r. w sprawie pracowniczych biletów kolejowych i autobusowych /M.P. nr 30 poz. 260/ nie zawierają uregulowań wiążących organy samorządowe adwokatury w zakresie stosowania na rzecz adwokatów dopłat do biletów kolejowych i autobusowych. W tym stanie prawnym kwestia stosowania takich dopłat jest wewnętrzną sprawą samorządu adwokackiego, a zaskarżona uchwała Okręgowej Rady Adwokackiej w Ł., odmawiająca przyznania Edwardowi D. dopłat do biletu kolejowego, nie nosi znamion decyzji administracyjnej. Zawiera ona błędne pouczenie o przysługującym prawie jej zaskarżenia do Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż zaskarżeniu podlegają wyłącznie te uchwały organów samorządu adwokackiego, które rozstrzygają w sprawach indywidualnych w zakresie, w jakim z mocy prawa organom tym zostały powierzone sprawy należące do sfery administracyjnej. Do takich zadań, o czym była mowa uprzednio, nie należą świadczenia obejmujące dopłatę do biletów kolejowych.

Do sądu administracyjnego mogą być zaskarżone wyłącznie decyzje administracyjne, wobec czego skarga na uchwałę organu samorządu, która nie nosi cech decyzji administracyjnej, podlega odrzuceniu z mocy art. 16 par. 2 Kpa i art. 204 par. 1 Kpa.