Uzasadnienie
Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w [...] decyzją nr [...] wydaną dnia [...] października 2002 r. i na podstawie art. 51 ust. 1 pkt 1 i art. 51 ust. 4 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. Prawo budowlane nakazał J. C., M. P. i G. P. rozbiórkę wybudowanej bez pozwolenia ścianki z gazobetonu o grubości 24 cm, ustawionej na schodach do piwnicy w budynku przy ul. [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał, że postępowanie w sprawie samowoli budowlanej zostało wszczęte po uzyskaniu informacji od współwłaścicielki nieruchomości – G.P.
W wyniku kontroli przeprowadzonej w dniach [...] sierpnia i [...] września 2002 r., ustalono, że w ramach remontu budynku J. C. wyburzyła istniejącą ściankę z listewek boazeryjnych w jej miejsce budując ściankę z gazobetonu o grubości 24 cm, co spowodowało zwężenie biegu schodów prowadzących do piwnicy poniżej 0,8m – tj. szerokości wymaganej – jako minimum w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. – w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynku i ich usytuowanie.
Od decyzji tej odwołała się J. C. W odwołaniu jej pełnomocnik M. N. podniósł, że zastąpienie ścianki boazeryjnej gazobetonową miało na celu wyeliminowanie materiału łatwopalnego z budynku, nadto kwestionował ustalenia dokonane w czasie wizji, a dotyczące niezachowania wymaganej szerokości schodów.
Po rozpatrzeniu odwołania [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją nr [...] z dnia [...] listopada 2002 r. wydaną na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa oraz art. 83 ust. 2 ustawy z dnia 7 lipca 1994 r. prawo budowlane utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję.
W uzasadnieniu organ odwoławczy uznał, iż organ I instancji dokonał prawidłowej oceny stanu faktycznego, a zarzuty podnoszone w odwołaniu pozostają bez wpływu na rozstrzygnięcie z uwagi na fakt, że na wykonanie ścianki koniecznym było dokonanie zgłoszenia – właściwemu organowi architektoniczno-budowlanemu – zamiaru wykonania prac budowlanych, a tego obowiązku inwestorka nie wykonała.
Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożyła J. C., wnosząc o jej uchylenie.
Skarżąca podniosła, że [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego podejmując decyzję, brał pod uwagę ustalenia dokonane w czasie oględzin wykonanych prac w dniu 10 września 2002 r., w których skarżąca nie brała udziału, nie była też powiadomiona o ich terminie.
W odpowiedzi na skargę [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie i podtrzymał argumenty zawarte w zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga jest zasadna.
Podstawą wydania zaskarżonej decyzji było niedokonanie zgłoszenia planowanych robót remontowych oraz naruszenie przy ich wykonywaniu przepisów zawartych w Rozporządzeniu Ministra Gospodarki Przestrzennej i Budownictwa z dnia 14 grudnia 1994 r. – w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać budynki i ich usytuowanie (§ 68), a ustalenia w tym zakresie oparto na przeprowadzonych w dniu 10 września 2002 r. oględzinach wykonanych prac.
Wizja została przeprowadzona bez udziału skarżącej, brak jest przy tym dowodu, że skarżąca o terminie wizji została zawiadomiona. Zgodnie z art. 10 i 79 ustawy Kodeks postępowania administracyjnego – organ administracji publicznej ma obowiązek zapewnienia stronom czynnego udziału w każdym stadium postępowania oraz umożliwienia wypowiedzenia się co do zebranych dowodów i materiałów i w związku z tym, powiadomienia (niezależnie od wagi i treści dowodu) każdą ze stron – co najmniej na 7 dni – o terminie przeprowadzonego dowodu.
Naruszenie tego obowiązku stanowi naruszenie przepisów o postępowaniu administracyjnym mającym wpływ na wynik sprawy, jest też naruszeniem zasady czynnego udziału strony w postępowaniu, co zgodnie z art. 145 § 1 pkt 4 kpa stanowi podstawę do wznowienia postępowania.
Niepowiadomienie o terminie wizji, na której dokonano ustaleń mających znaczenie dla podjęcia kategorycznej decyzji dotyczącej rozbiórki ściany uniemożliwiło skarżącej aktywnie uczestniczyć przy przeprowadzaniu dowodu.
W postępowaniu organ I instancji naruszył przepisy o postępowaniu administracyjnym tj. art. 7, 75 § 1, 77 § 1 oraz art. 10 § 1 i 79 Kodeksu postępowania administracyjnego.
Zważywszy na powyższe Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 i art. 152 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270) orzekł jak w sentencji.