Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą) z 25 lutego 1998 r., IV SA 897/96

Teza

Przy nakładaniu obowiązku sporządzenia oceny oddziaływania obiektu na środowisko nie jest istotne, czy zagrożenie środowiska wiąże się ze zwykłym ruchem przedsiębiorstwa, czy też wystąpiło w wyniku ingerencji osoby trzeciej, która zakłóciła ruch przedsiębiorstwa.

Sentencja

oddalono skargę.

Uzasadnienie

W wyniku przestępnego działania nieustalonych sprawców przewiertu, działających w celu kradzieży, nastąpił wyciek z rurociągu produktów naftowych. Wojewoda decyzja wydana na podstawie art. 70 ustawy z dnia 31 stycznia 1980 r. o ochronie i kształtowaniu środowiska /Dz.U. 1994 nr 49 poz. 196 ze zm./ zobowiązał przedsiębiorstwo eksploatujące rurociąg do przedstawienia oceny oddziaływania na środowisko substancji ropopochodnych, które przedostały się do gruntu i wód gruntowych. Minister nie uwzględnił odwołania. Przedsiębiorstwo wniosło skargę do NSA argumentując, że ocena oddziaływania na środowisko substancji ropopochodnych nie mieści się w dyspozycji art. 70 ust. 1 ustawy o ochronie środowiska, przepis ten nie może być stosowany do sytuacji awaryjnej powstałej w wyniku działania osoby trzeciej, za która przedsiębiorstwo nie odpowiada, organ chce przerzucić na stronę własne obowiązki dokonania czynności kontrolnych stanu środowiska. Ponadto przedsiębiorstwo podnosiło, iż zgodnie z przepisami ustawy z dnia 3 lutego 1995 r. o ochronie gruntów rolnych i leśnych /Dz.U. nr 16 poz. 78/ rekultywacja gruntów zdewastowanych i zdegradowanych przez nieustalone osoby obciąża organ administracji. NSA argumentów tych nie podzielił i skargę oddalił.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Istotą sprawy jest nałożenie obowiązku wykonania na zlecenie strony przez biegłego z listy rzeczoznawców oceny oddziaływania na środowisko rurociągu w określonym w zaskarżonej decyzji zakresie. Jak to zasadnie podnosi się w zaskarżonej decyzji, do nałożenia takiego obowiązku nie jest istotne, czy zagrożenie środowiska wiąże się ze zwykłym ruchem przedsiębiorstwa, czy też wystąpiło w wyniku ingerencji osoby trzeciej, która zakłóciła ruch przedsiębiorstwa, jak to miało miejsce w niniejszej sprawie. Strona skarżąca może natomiast dochodzić od osoby trzeciej pokrycia szkód wynikłych z działania tej osoby łącznie z kosztami przedmiotowej oceny oddziaływania na środowisko. Słusznie również organ odwoławczy przyjął, że podejmowanie przez stronę działań w celu likwidacji skutków awarii rurociągu spowodowanej przestępna działalnością osoby trzeciej nie jest wystarczającą okolicznością uzasadniającą odstąpienie od nałożenia obowiązku przedłożenia oceny oddziaływania na środowisko. Ocena ta umożliwi bowiem ustalenie stopnia skażenia środowiska i określenie stosownych do usunięcia skażenia działań. Nie znajduje uzasadnienia stanowisko strony, iż w opisanym stanie faktycznym obowiązki w powyższym zakresie spoczywają na organie administracji publicznej.