Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 26 czerwca 2002 r., IV SA 902/02

Rozpoznanie

na rozprawie

Sprawa

sprawy z wniosku Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L. o rozstrzygnięcie sporu o właściwość w przedmiocie spływu wód opadowych - postanawia wskazać Wójta Gminy N. jako właściwego do rozpoznania sprawy.

Teza

Przepisy art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 115 poz. 1229 ze zm./ odnoszą się do każdej zmiany stanu wody na gruncie, która powstała w wyniku działania osób trzecich, a nawet wskutek przypadku, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. Nie ma znaczenia, że zmiana stanu wody na gruncie powodująca szkodę nastąpiła w wyniku prac ziemnych związanych z budową budynku mieszkalnego w sytuacji, gdy prace ziemne i tymczasowa droga dojazdowa nie były objęte ani warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu ani pozwoleniem na budowę przedmiotowego budynku.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Pismem z dnia 18 lutego 2002 r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w L. wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego o rozpatrzenie sporu o właściwość w załatwieniu sprawy Małgorzaty B. i Janusza S., dotyczącej zmiany ukształtowania terenu działki nr 209/9 w J.-K. gmina N. poprzez realizację budynku mieszkalnego przez inwestorów Marzeny K. i Jakuba O., w wyniku czego doszło do zmiany naturalnego odpływu wód opadowych i zalewania działek Małgorzaty B. i Janusza S. W sprawie za niewłaściwy uznał się zarówno Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowanego w L. jak i Wójt Gminy N., do którego w końcu trafiła sprawa. Wójt Gminy N. nie podzielając poglądu Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w L., że sprawa winna być załatwiona na podstawie art. 29 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne poprzez nakazanie właścicielowi ww. działki nr 209/9 przywrócenia stanu poprzedniego ukształtowania gruntu, przekazał przedmiotową sprawę Powiatowemu Inspektorowi Nadzoru Budowlanego w L. z uzasadnieniem, że bezpośrednią przyczyną zalewania wodami opadowymi działek Małgorzaty B. i Janusza S. są prowadzone prace budowlane związane z budową ww. domu mieszkalnego.

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Stosownie do regulacji art. 29 ust. 1 ustawy z dnia 18 lipca 2001 r. - Prawo wodne /Dz.U. nr 115 poz. 1229 ze zm./ właściciel gruntu, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej, nie może zmieniać stanu wody na gruncie, a zwłaszcza kierunku odpływu wody opadowej, ze szkodą dla gruntów sąsiednich, a jeśli to już nastąpi, to stosownie do normy art. 29 ust. 2 ww. ustawy właściciel jest zobowiązany do usunięcia przeszkód oraz zmian w odpływie wody powstałych na jego gruncie wskutek przypadku lub działania osób trzecich. Z taką właśnie sytuacją mamy do czynienia w sprawie rozpoznawanej przez Sąd, bowiem wbrew stanowisku Wójta Gminy N. przywołane przepisy Prawa wodnego odnoszą się do każdej zmiany stanu wody na gruncie, która powstała w wyniku działania osób trzecich, a nawet wskutek przypadku, o ile przepisy ustawy nie stanowią inaczej. W tej sytuacji nie ma znaczenia, że zmiana stanu wody na gruncie ze szkodą dla Małgorzaty B. i Janusza S. nastąpiła w wyniku prac ziemnych związanych z budową ww. budynku mieszkalnego w sytuacji, gdy - jak wynika z materiałów sprawy - prace ziemne i tymczasowa droga dojazdowa nie były objęte ani warunkami zabudowy i zagospodarowania terenu ani pozwoleniem na budowę przedmiotowego budynku.

To wszystko powoduje, że właściwym do podjęcia rozstrzygnięcia w sprawie jest Wójt Gminy N., z mocy art. 29 ust. 3 przywołanego wyżej Prawa wodnego, co też orzeczono na podstawie art. 18 ust. 1 ustawy z dnia 11 maja 1995 r. o Naczelnym Sądzie Administracyjnym /Dz.U. nr 74 poz. 368 ze zm./.