Postanowienie NSA w Warszawie (przed reformą) z 28 października 1996 r., IV SA 910/96

Rozpoznanie

w dniu 28 października 1996 r. na rozprawie

Sprawa

sprawy ze skargi Reginy i Ryszarda S. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 maja 1993 r. IV SA 1489/92 w przedmiocie pozwolenia na budowę budynku gospodarczego postanawia, odrzucić skargę.

Teza

Stosownie do regulacji przepisów art. 403 par. 2 Kpc, mających zastosowanie w sprawie podstawy do wznowienia postępowania sądowego jest wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu.

Sentencja

Naczelny Sąd Administracyjny

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Co prawda można żądać nie tylko wznowienia postępowania administracyjnego, ale również postępowania sądowego, to jednak aby żądanie to było skuteczne to i w jednym i w drugim przypadku muszą zajść okoliczności określone stosownymi przepisami prawa.

W rozpoznawanej sprawie strona żąda wznowienia postępowania sądowego zakończonego przywołanym na wstępie wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjnego i jak wynika to z treści żądania, czyni to ze względu na nowe - jej zdaniem - okoliczności faktyczne i środki dowodowe, które miały wpływ na wynik sprawy.

Stosownie do regulacji przepisów art. 403 par. 2 Kpc, mających zastosowanie w sprawie podstawy do wznowienia postępowania sądowego jest wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. To zaś oznacza, że okoliczności przytoczone przez skarżącą Sąd był zobowiązany ocenić zaś tylko pod kątem tego, czy były znane w trakcie rozpatrywania sprawy przez Sąd, ale także czy, mogły mieć wpływ na wynik sprawy i czy strona mogła je wy korzystać w toczącym się postępowaniu sądowym.

W ocenie Sądu żadna z podniesionych przez stronę skarżącą okoliczności ww. kryteriów nie spełniała. I tak nie można podzielić poglądu strony skarżącej, że okolicznością uzasadniającą wznowienie postępowania sądowego jest to, iż studzienki kanalizacyjne "okazały się być" odprowadzeniem wody deszczowej, "co pociągało" za sobą "konieczność" podłączenia budynku do właściwej płytkiej studzienki kanalizacyjnej i w konsekwencji poprzez wyłączenie możliwości podłączenia do sieci kanalizacyjnej części podpiwniczonej budynku "zaszła potrzeba" odstępstw od warunków pozwolenia na budowę.

Pomijając fakt, iż na każdą taką zmianę trzeba było uzyskać stosowne zezwolenie, okoliczność ta była znana skarżącym w poprzednim postępowaniu sądowym. Już bowiem w odwołaniu od decyzji organu pierwszej instancji, przed wydaniem kwestionowanej decyzji Wojewody W. z dnia 8 lipca 1992 r. skarżący pisali, że instalacja wodno-kanalizacyjna i c.o. jest na ukończeniu. Z kolei warunki techniczne przyłącza gazu z dnia 17 sierpnia 1992 r. przewidywały piec gazowy c.o., a zatem strona skarżąca już wtedy wiedziała o tej okoliczności i mogła starać się o zmianę pozwolenia na budowę przedmiotowego budynku.

Również za nową okoliczność, powodującą, iż strona nie mogła z niej skorzystać w poprzednim postępowaniu sądowym, nie można uznać kwestii wykonania muru ogniowego od strony działki sąsiedniej.

Mówiła o tym skarżąca na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w dniu 13 maja 1994 r., o czym świadczy stosowna wzmianka w protokole z tej rozprawy. Także o podnoszonej zmianie planu skarżąca wiedziała przed wydaniem wyroku NSA jaki zapadł w poprzednim postępowaniu sądowym, a świadczy o tym kopia jej protestu z dnia 13 marca 1993 r. Z kolei powoływanie się na opinię biegłego wydaną po wyroku NSA, bo w dniu 1 stycznia 1994 r., nie może odnieść zamierzonego skutku.

Uwzględniając, iż wszystkie podniesione przez stronę skarżącą okoliczności nie wypełniają przesłanek z art. 403 par. 2 Kpc i brak jest ustawowej podstawy wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem NSA z dnia 13 maja 1993 r. /IV SA 1489/92 /, Sąd postanowił jak w sentencji z mocy art. 411 Kpc w związku z art. 211 Kpa.