Prosto w prawo Dla profesjonalistyPro

Wyrok NSA w Warszawie (przed reformą)z 24 października 1994 r., sygn. akt IV SA 946/94

Tezy

Ratio legis formuły "nie narusza to praw osób trzecich", ustalonej w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości /Dz.U. nr 79 poz. 464/, nie stanowi samoistnej dyspozycji włączonej przez ustawodawcę do tego przepisu, zapewniającej ochronę praw majątkowych do nieruchomości osób trzecich, która funkcjonowałaby niezależnie od dyspozycji zawartej w zdaniu pierwszym.

Zwrot ten nie może być zatem traktowany, jako niezależna od zdania pierwszego formuła stwierdzająca, a powinien być odczytywany jako warunek wystąpienia bądź niewystąpienia z mocy prawa skutku w postaci przekształcenia się zarządu w użytkowanie wieczyste.

Logiczna wykładnia tego przepisu nakazuje przyjąć, że wykazane prawa majątkowe osób trzecich do nieruchomości mogą stać na przeszkodzie w nabyciu przez państwową osobę prawną wieczystego użytkowania gruntu pozostającego w jej zarządzie.

Uzasadnienie

W rozpoznawanej sprawie nie można mówić o istnieniu negatywnej przesłanki z art. 156 par. 2 in fine Kpa w postaci nieodwracalnego skutku prawnego, który według skarżącej miał powstać z mocy art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 29 września 1990 r. o zmianie ustawy o gospodarce gruntami i wywłaszczaniu nieruchomości.

W takiej bowiem sytuacji, gdy po stronie skarżącej nie mogło nastąpić przekształcenie zarządu gruntem w prawo wieczystego użytkowania z uwagi na istnienie praw majątkowych osób trzecich, to nie można zarzucić zaskarżonej decyzji, iż pozostaje ona w sprzeczności z uchwałą składu siedmiu sędziów Sądu Najwyższego z dnia 28 maja 1992 r. III AZP 4/92 /OSNCP 1992 z. 12 poz. 211/, zawierającej wykładnię nieodwracalnych skutków prawnych.

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.