Wyrok WSA w Warszawie z 23 listopada 2004 r., IV SA 982/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 23 listopada 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi T. C. na decyzję Ministra Finansów z dnia [...] stycznia 2003 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie nabycia nieruchomości przez skarb państwa - skargę

Skład

Przewodniczący sędzia NSA Zofia Flasińska, Sędziowie sędzia WSA Małgorzata Miron, asesor WSA Anna Szymańska /spr./
Anna Nader protokolant

Sentencja

1. oddala -

Uzasadnienie

Decyzją z dnia [...].11 2002 r. Wojewoda [...] na podstawie art. 105 § 1 k.p.a. umorzył postępowanie z wniosku T. C. o wznowienie postępowania "w sprawie orzeczenia Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. z 1971 r., kończącego postępowanie w sprawie nabycia nieruchomości położonej w L. (dz. ew. [...],[...],[...] i [...]) przez Skarb Państwa" na podstawie dekretu z dnia 08.07.1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich.

W uzasadnieniu podniesiono, powołując się na uzasadnienie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 07.01.2002 r. (sygn. akt IV SA 2408/99), że w sprawie upaństwowienia przedmiotowej nieruchomości nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne zakończone ostateczną decyzją administracyjną.

Natomiast z art. 145 § 1 k.p.a. wynika, iż możliwe jest wznowienie postępowania administracyjnego tylko w sprawie zakończonej decyzją ostateczną. Bezprzedmiotowe jest zatem wznowienie postępowania, które nigdy nie zakończyło się decyzją administracyjną.

Wskutek odwołania wniesionego przez T. C. Minister Finansów decyzją z dnia [...].01.2003 r. ([...]) utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję Wojewody [...].

W uzasadnieniu podniesiono, iż przedmiotowa nieruchomości przeszła na rzecz Skarbu Państwa na podstawie dekretu z dnia 8 marca 1946 r. o majątkach opuszczonych i poniemieckich. Przesłanką nabycia własności w trybie tego dekretu był upływ okresu 10 lat przedawnienia (zasiedzenie). Nabycie własności wymagało przeprowadzania postępowania przed sądem powszechnym i także orzeczenia o charakterze deklaratoryjnym zostało wydane w niniejszej sprawie (postanowienie Sądu Powiatowego w L., sygn. akt [...]). Wniosek o nabycie nieruchomości złożyło do sądu Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B., które występowało jedynie jako organ Skarbu Państwa, nie zaś organ administracji państwowej. Wniosek taki zaś nie może być potraktowany jako rozstrzygnięcie mające charakter decyzji administracyjnej. A tylko postępowanie zakończone decyzją administracyjną może być wznowione. Skoro nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne w tym przedmiocie, bezprzedmiotowe jest domaganie się przez stronę skarżącąjego wznowienia.

W skardze do Naczelnego Sadu Administracyjnego T. C. stwierdził, że wniosek złożony przez Prezydium WRN w B. do sądu powiatowego jest rozstrzygnięciem administracyjnym, które w inny sposób kończy postępowanie w sprawie. Jego zdaniem zostało przeprowadzenie postępowanie administracyjne, natomiast " czy było zakończone decyzją czy też innym dokumentem, gdzie się zapodziało, to nie wina wnioskodawcy".

Zdaniem skarżącego organy nie zadały sobie trudu, aby zgromadzić dokumenty dotyczące tej sprawy i przeanalizować przepisy, które mogłyby znaleźć zastosowanie.

Zarzuca urzędnikom niekompetencję, bezmyślność. Podnosi, iż skarżący nie brał udziału w postępowaniach dotyczących przejęcia nieruchomości na rzecz Skarbu Państwa.

W odpowiedzi na skargę Minister Finansów wniósł o jej oddalenie powtarzając argumentację zawartą w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skarga jest niezasadna, a zaskarżona decyzja odpowiada prawu.

Stosownie do art. 1 ustawy z dnia 25.07.2002 r. Prawo u ustroju sądów administracyjnych (Dz. U Nr 153, poz. 1269) sąd administracyjny sprawuje wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej, która jest realizowana pod względem zgodności z prawem. Mając powyższe kryterium na uwadze sąd uznał, że kontrolowana decyzja Ministra Finansów jest legalna. W pełni należy podzielić pogląd zaprezentowany w uzasadnieniach decyzji organów obydwu instancji, że w sprawie przejęcia na własność Skarbu Państwa przedmiotowej nieruchomości nie toczyło się żadne postępowanie administracyjne zakończone decyzją administracyjną, która następnie wskutek zaskarżenia w zwykłym toku instancji, bądź zaniechania tej czynności, stałaby się ostateczna. Jak wynika z akt postępowania administracyjnego, został złożony do Sądu Powiatowego w L. przez Prezydium Wojewódzkiej Rady Narodowej w B. wniosek o stwierdzenie własności nieruchomości opuszczonej. W związku z rozpoczęciem II wojny światowej poprzedni właściciel J. R. utracił posiadane nieruchomości, a wobec spełnienia przesłanki upływu okresu 10 lat, nieruchomość ta stała się własnością Skarbu Państwa z mocy prawa. Stwierdzone to zostało postanowieniem Sądu Powiatowego z dnia [...].10.1971 r. (sygn. akt [...]). W postępowaniu tym Prezydium WRN uczestniczyło jako wnioskodawca reprezentując Skarb Państwa.. W sprawie nabycia nieruchomości toczyło się jedynie postępowanie sądowe przed sądem powszechnym, a nie jak błędnie wywodzi skarżący postępowanie administracyjne. Postępowanie takie nigdy nie zostało wszczęte i nie można utożsamiać/ z postępowaniem administracyjnym działań organu podjętych w celu przygotowania wniosku o stwierdzenie własności nieruchomości i zgromadzenia niezbędnych w tym celów dokumentów.) Bezprzedmiotowe było-wtęe domaganie się przez stronę skarżącą wznowienia postępowania administracyjnego, które nigdy się nie toczyło, a tym bardziej nie mogło zakończyć się decyzją ostateczną.

Mając powyższe na uwadze, Sąd na zasadzie art. 151 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1271 ze zm.) oddalił skargę.