Wyrok WSA w Warszawie z 16 września 2004 r., IV SA 983/03

Sąd

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie

Rozpoznanie

na rozprawie w dniu 16 września 2004 r.

Sprawa

sprawy ze skargi Wspólnota Mieszkaniowa Nieruchomości ul. [...] i Wspólnoty Mieszkaniowej Nieruchomości ul. [...] na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...] w przedmiocie pozwolenie na budowę I. Uchyla zaskarżoną decyzję, II. uchyla postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. nr [...] III. zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku

Skład

Przewodniczący sędzia WSA Izabela Ostrowska, Sędziowie As. WSA Mariola Kowalska, As. WSA Bogusław Cieśla
Marcin Gruszczyński protokolant

Uzasadnienie

7/IV SA 983/03

Uzasadnienie

Prezydent Miasta [...] decyzją z dnia [...] grudnia 2002 r. na podstawie art. 28, art. 33 ust. 1, art. 34 ust. 4 i art. 36 Prawa budowlanego po rozpatrzeniu wniosku Spółdzielczego [...] "K." zatwierdził projekt budowlany i zezwolił na budowę zespołu handlowo - biurowego " K. " z parkingiem podziemnym na terenie działek nr ew. [...] i [...] przy ulicy [...] w W. W uzasadnieniu decyzji organ wskazał,że inwestor dołączył do wniosku 3 egzemplarze projektu budowlanego, legitymuje się ostateczną decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu z dnia [...] lutego 2002 r. wydaną przez Burmistrza Gminy [...], przedstawił prawo do dysponowania nieruchomością na cele budowlane w postaci odpisu z księgi wieczystej KW [...], wypisu aktu notarialnego z dnia [...] stycznia 2000 r., protokółu przekazania z dnia [...] października 2002 r. oraz umowy z dnia [...] maja 2001 r. Projekt zagospodarowania terenu jest zgodny z miejscowym planem zagospodarowania przestrzennego i zapisem zawartym w decyzji o warunkach zabudowy. Projekt budowlany posiada wszystkie wymagane prawem uzgodnienia i opinie w tym [...] Wojewódzkiego Konserwatora zabytków z dnia [...] lutego 2002 r.

Odwołanie od tej decyzji wniosły wspólnoty mieszkaniowe budynków przy ulicy [...], przy ulicy [...] i przy ulicy [...]

Wspólnota mieszkaniowa budynku przy ulicy [...] podniosła w swoim odwołaniu, że rozpoczęcie przedmiotowej inwestycji powinno być uzależnione od dysponowania przez inwestora prawem do dysponowania terenem przyległym czyli działką ew. [...] oraz od zabezpieczenia budynku skarżących czyli [...] od negatywnego wpływu budowy. Wspólnota podniosła, że budowa podziemnych kondygnacji naruszy konstrukcję ich budynku i grozi katastrofą budowlaną nadto, że inwestycja nie powinna przylegać do ich budynku oraz, że należy dokonać oceny warunków gruntowo - wodnych i sporządzić protokół techniczny budynku przy [...].

Wspólnota mieszkaniowa budynku przy ulicy [...] podniosła w odwołaniu, że inwestor nie wykazał się prawem do dysponowania ich nieruchomością to jest działką nr ew. [...], polegającym na korzystaniu z prześwitu bramowego celem przejścia i przejazdu. Skarżący zarzucili niezgodność zapisu zawartego w decyzji o warunkach zabudowy dotyczącego ciągu pieszego z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego Nadto, że wykorzystywanie działki nr [...] jako placu manewrowego dla dostawców jest również niezgodne z zapisami planu miejscowego oraz podniesiono zarzuty co do prawidłowości decyzji o warunkach zabudowy, wobec wygaśnięcia poprzedniej decyzji przed przedłużeniem jej przez organ w trybie art. 155 kpa.

Wspólnota mieszkaniowa budynku przy ulicy [...] podniosła, że budowa zależna jest od zabezpieczenia ich budynku przed skutkami budowy, która stwarza zagrożenie katastrofą budowlaną. Według skarżących inwestor powinien uzyskać zgodę na dysponowanie terenem przyległym to jest działką [...].

Odwołanie złożył także S. S.A. a następnie w dniu 24 stycznia 2003 r. cofnął je.

Po rozpatrzeniu odwołań wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ulicy [...] i [...] Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] lutego 2003 r. na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy oraz na podstawie art. 137 kpa i 105 kpa umorzył postępowanie odwoławcze w zakresie odwołania S. S. A. Następnie postanowieniem z dnia 20 lutego 2003 r. wydanym na podstawie art. 113 kpa Wojewoda [...] sprostował oczywisty błąd pisarski w w/w decyzji w ten sposób, że dodał w pierwszym zdaniu decyzji sformułowanie " po rozpatrzeniu odwołania członków zarządu wspólnoty mieszkaniowej [...] z dnia 16 stycznia 2003 r. "

W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy odniósł się do zarzutów skarżących wspólnot budynków przy ulicy [...] nr [...] oraz nr [...] i stwierdził, że decyzją pozwalającą na budowę objęte są tylko działki inwestora nr [...] i [...] znajdujące się w obszarze ochrony konserwatorskiej. Przedmiotowa inwestycja w ocenie organu zgodna jest z ustaleniami planu ogólnego zagospodarowania przestrzennego co wynika z decyzji o warunkach zabudowy. Decyzja pozwalająca na budowę zgodna jest z decyzją o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu. Nadto inwestor przedstawił:

• decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. [...] Wojewódzkiego Konserwatora zabytków zezwalająca na prowadzenie prac budowlano — konserwatorskich w hali targowej
• decyzję z dnia [...] listopada 2002 Państwowego Wojewódzkiego

Inspektora Sanitarnego zezwalającą na usytuowanie w pełnym zagłębieniu pomieszczeń w budynku [...].

• postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2002 r. pozytywnie opiniujące dokumentację dotyczącą w/w hali

* pozytywną opinię z dnia [...] stycznia 2000 r. [...]

Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków

* opinię ZUD z dnia [...] kwietnia 2001 r. dotyczącą dokumentacji projektowej tej inwestycji

* uzgodnienie z dnia [...] grudnia 2000 r. Zarządu Dróg Miejskich dotyczące obsługi komunikacyjnej

• uzgodnienie przyłączeń mediów przez właściwe jednostki organizacyjne

W ocenie organu inwestor wykazał, że inwestycja nie naruszy struktury sąsiednich budynków w tym skarżących wspólnot. Co do zarzutu objęcia inwestycją prześwitu budynku przy [...] to organ uznał, że nie znalazło to potwierdzenia w dokumentacji. Nadto organ stwierdził,że nie ma kompetencji do badania zgodności decyzji o warunkach zabudowy z planem zagospodarowani przestrzennego. Reasumując organ uznał, że inwestor wypełnił wymogi art. 35 Prawa budowlanego.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego na powyższą decyzję złożył zarząd wspólnoty mieszkaniowej [...] i zarzucił nie wyjaśnienie stanu faktycznego, naruszenie art. 29 ust 2 Prawa budowlanego poprzez nie objęcie pozwoleniem na budowę remontów koniecznych do przeprowadzenia w budynku [...], zatwierdzenie projektu niezgodnego z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie dotyczącym maksymalnej wysokości obiektu, funkcji mieszkalno - apartamentowej. Nadto wskazano na wznowienie postępowania przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w zakresie uzgodnienia realizacji tego projektu.

Skargę do Naczelnego Sądu Administracyjnego złożyła także wspólnota mieszkaniowa budynku [...] i podniosła nie objęcie pozwoleniem na budowę koniecznych remontów w ich budynku, zacienienie ich budynku, niezgodność pozwolenia na budowę z decyzją o warunkach zabudowy w zakresie wysokości budynku, przewidywanej funkcji mieszkalnej obiektu, nadto wznowienie postępowania przez Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków w zakresie uzgodnienia realizacji projektu.

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:

Skargi zostały uwzględnione.

Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270), Sąd administracyjny nie jest związany granicami skargi. Oznacza to, że Sąd ma prawo a nawet obowiązek dokonać oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, nawet gdy dany zarzut nie został podniesiony w skardze i wydać stosowne rozstrzygnięcie, jeśli tylko zajdą wymagające reakcji wady konkretnych decyzji.

W tym kontekście wyjaśnienia wymaga kwestia czy organ II instancji rozpoznał odwołanie wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ulicy [...].

Analiza decyzji wraz z uzasadnieniem wydanej przez organ w trybie odwoławczym w dniu [...] lutego 2003 r. a następnie analiza postanowienia Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. prostującego w trybie art. 113 kpa tę decyzję utrzymującą w mocy decyzję z dnia [...] grudnia 2002 r. -prowadzić musi do stwierdzenia, że odwołanie to nie zostało rozpatrzone.

Podkreślić należy, że zgodnie z art. 110 kpa organ, który wydał decyzję, jest nią związany od chwili jej doręczenia lub ogłoszenia. Oznacza to, że z chwilą należytego ogłoszenia lub doręczenia decyzji stronie - zyskuje ona cechy niezmienności w tym znaczeniu, że organ który ją wydał, sam nie może jej zmienić, chyba że przepisy kodeksu postępowania administracyjnego wyraźnie to dopuszczają.

W myśl zaś art. 113 § 1 kpa organ administracji może z urzędu lub na żądanie strony prostować w drodze postanowienia błędy pisarskie i rachunkowe oraz inne oczywiste omyłki w wydanych przez ten organ decyzjach. Kodeks dopuszcza zatem prostowanie w decyzji błędów pisarskich, jednakże w prostowaniu tym mieści się jedynie niewłaściwe użycie wyrazu, mylna pisownia, opuszczone wyrazy oraz omyłki inne, które są oczywiste i które są natychmiast poznawalne, wynikające niedwuznacznie z treści samej decyzji lub z akt sprawy.

Analizując problem przedmiotowego sprostowania, Sąd miał także na uwadze przepis art. 107 § 1 kpa, który wymienia minimum elementów, które powinna zawierać decyzja administracyjna.

I tak jednym z wymienionych w tym przepisie elementów składowych decyzji jest oznaczenie strony lub stron.

Treść uzasadnienia decyzji z dnia [...] lutego 2003 r. w tym szczegółowo wyliczone zarzuty podmiotów odwołujących się, nie pozostawia wątpliwości, że w niniejszej sprawie nie było rozpatrywane odwołanie wspólnoty mieszkaniowej budynku przy ulicy [...]

Skoro tak, to nie można przyjąć, iż pominięcie tej wspólnoty mieszkaniowej jako strony składającej odwołanie, było błędem pisarskim, bądź inną oczywistą omyłką, a to z tej przyczyny, że dokonane przez organ postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. "sprostowanie" - poprzez dodanie zdania "po rozpatrzeniu odwołania członków Zarządu Wspólnoty Mieszkaniowej [...] z dnia 16 stycznia 2003 r." prowadziło w istocie do zmiany oznaczenia stron, a w konsekwencji do zmiany decyzji z dnia [...] lutego 2003 r.

Stwierdzić zatem należy, że wadliwość decyzji polegająca na niewłaściwym oznaczeniu stron /adresatów/, nie jest oczywistą omyłką w rozumieniu art. 113 § 1 kpa, a zatem nie podlega sprostowaniu w trybie tego przepisu. Nie zmienia tej oceny okoliczność, że wspólnota budynku [...] była wskazana w rozdzielniku decyzji jako podmiot któremu należało ją doręczyć - bowiem organ nie odnosił się do zarzutów tej strony sformułowanych w odwołaniu.

Poza tym jak wynika z akt sprawy postanowienie [...] Wojewódzkiego Konserwatora Zabytków z dnia [...] listopada 2002 r. nr [...] opiniujące pozytywnie pod względem konserwatorskim dokumentację dotyczącą Hali Targowej przy ulicy [...] w W. nie było ostateczne. Zażalenie na to postanowienie złożyła Federacja Z. przy ulicy [...] w W. Wprawdzie zażalenie to zostało przez odwołujących się cofnięte, ale cofnięcie to nie zostało uwzględnione przez Ministra Kultury, który postanowieniem z dnia [...] lutego 2003 r. uchylił zaskarżone postanowienie i umorzył postępowanie organu I instancji.

W tej sytuacji Wojewoda [...] rozpatrując odwołanie od decyzji zatwierdzającej projekt budowlany i pozwalającej na budowę nie dysponował wymaganym w świetle art. 32 ust. 1 i art. 35 ust.l pkt 2 Prawa budowlanego uzgodnieniem z Wojewódzkim Konserwatorem Zabytków.

Stwierdzenie tych uchybień mających wpływ na wynik sprawy skutkowało brakiem konieczności analizowania pozostałych zarzutów zawartych w skargach zwłaszcza dlatego. że wskazują na nowe okoliczności mogące mieć znaczenie w kolejnym postępowaniu przed organem odwoławczym.

Dlatego Wojewódzki Sąd Administracyjny na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) w zw. z art. 97 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Przepisy wprowadzające ustawę - Prawo o ustroju sądów administracyjnych i ustawę o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) uchylił zaskarżoną decyzję.

Nadto na podstawie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił postanowienie Wojewody [...] z dnia [...] lutego 2003 r. Nr [...], a na podstawie art. 152 w/w ustawy orzekł jak w pkt III wyroku.