Uzasadnienie
W dniu [...] W. D. wniósł za pośrednictwem Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. skargę na decyzję tego organu z dnia [...] nr [...] wydaną w przedmiocie zasiłku celowego. W kolejnym piśmie procesowym z dnia [...] skarżący zakwestionował stanowisko wyrażone przez Kolegium w odpowiedzi na skargę.
W dniu [...], tutejszy Sąd powziął wiadomość o fakcie wydania przez Sąd Rejonowy w T.:
- - postanowienia z dnia [...], sygn. akt [...], mocą którego dla skarżącego - uprzednio ubezwłasnowolnionego częściowo (postanowieniem Sądu Okręgowego w G. z dnia [...], sygn. akt [...]), ustanowiono kuratelę, powołując na kuratora K. K. (kserokopie obu wspomnianych postanowień stanowią odpowiednio karty nr 20 i 27 akt sądowych, natomiast ich odpisy dołączono do akt innych spraw zarejestrowanych w tutejszym Sądzie odpowiednio pod sygn.: I SA/Gl 262/09 oraz IV SA/Gl 10/09);
- - późniejszego postanowienia z dnia [...], sygn. akt [...], mocą którego zmieniono wskazane wyżej postanowienie z dnia [...] w ten sposób, że upoważniono kuratora do reprezentowania W. D. przed sądami i urzędami państwowymi (kserokopia orzeczenia stanowi kartę nr 19 akt sądowych, natomiast jego odpis dołączono do akt sprawy zarejestrowanej w tutejszym Sądzie pod sygn.: I SA/Gl 262/09).
Zarządzeniem z dnia 24 marca 2009 roku Sąd wezwał kuratora do złożenia pisemnego oświadczenia, czy podtrzymuje skargę złożoną przez W. D. czy też cofa skargę w terminie 7 dni, licząc od daty jego doręczenia, pod rygorem odrzucenia skargi.
Jak wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru przesyłki, powyższe wezwanie z dnia 24 marca 2009 roku zostało skutecznie doręczone kuratorowi – K. K. w dniu[...], który pozostawił je bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 26 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych (§ 1). Natomiast osoba fizyczna ograniczona w zdolności do czynności prawnych ma zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach wynikających z czynności prawnych, których może dokonywać samodzielnie (§ 2).
Istotą ograniczonej zdolności procesowej jest to, że pełnia zdolności procesowej przysługuje tym osobom wyłącznie w sprawach, które wynikają z tych czynności, które, na mocy przepisów prawa, mogą być dokonywane samodzielnie przez te osoby.
Zgodnie z art. 15 Kodeksu cywilnego (Dz. U. z 1964 r., Nr 16 poz. 93 z późn. zm.), ograniczoną zdolność do czynności prawnych ma osoba częściowo ubezwłasnowolniona. Dla osoby tej ustanawia się kuratelę (art. 16 § 2 k.c.). Osoba częściowo ubezwłasnowolniona może bez zgody przedstawiciela ustawowego zawierać umowy należące do umów powszechnie zawieranych w drobnych bieżących sprawach życia codziennego (art. 20 k.c.), rozporządzać swoim zarobkiem - chyba że sąd opiekuńczy inaczej postanowił (art. 21 k.c.), oraz w pewnych wypadkach ma pełną zdolność do czynności prawnych dotyczących przedmiotów oddanych jej do swobodnego użytku przez przedstawiciela ustawowego (art. 22 k.c.).
W świetle powyższego należy stwierdzić, że osoba fizyczna niemająca zdolności procesowej przed sądem administracyjnym to zarówno osoba niemająca w ogóle zdolności procesowej, jak i osoba posiadająca ograniczoną zdolność procesową w zakresie spraw, w których nie może dokonywać czynności samodzielnie. Natomiast zgodnie z uregulowaniem art. 27 P.p.s.a., osoba fizyczna niemająca zdolności do czynności w postępowaniu może podejmować czynności procesowe tylko przez swojego przedstawiciela ustawowego.
W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie mógł działać samodzielnie, a jedynie przez swego przedstawiciela ustawowego, bowiem skarga dotyczy decyzji wydanej w przedmiocie zasiłku celowego, a zatem nie w zakresie spraw, dla których obowiązujące przepisy przewidują samodzielne działanie osób nieposiadających pełnej zdolności do czynności prawnych. Skargę w imieniu skarżącego mógł zatem wnieść jedynie jego przedstawiciel ustawowy (kurator). Tymczasem ustanowiony dla skarżącego kurator, pomimo wezwania, wniesionej skargi nie poparł.
Stosownie do regulacji art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy skarżący nie ma zdolności procesowej, a nie działa za niego przedstawiciel ustawowy.
W tym stanie rzeczy, Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 5 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji