Uzasadnienie
W skardze z dnia 3 października 2016 r. Z.R. wniósł o ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Przedmiotem skargi było pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie refundacji kosztów leczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 247 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. 2016 r., poz. 718 ze zm.) zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności skargi.
Jak przyjmuje się w orzecznictwie, o oczywistej bezzasadności skargi można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności chodzi o sytuację, w której obowiązujące prawo wyklucza możliwość uwzględnienia żądania skarżącego. Oznacza, to, że zastosowanie przepisu art. 247 P.p.s.a. jest dopuszczalne wówczas, gdy stan faktyczny i prawny danej sprawy nie budzi najmniejszych wątpliwości, co do braku szans na uwzględnienie skargi (por. postanowienie NSA z dnia 23 listopada 2012 r., sygn. akt I OZ 860/12, LEX nr 1239509).
W orzecznictwie utrwalony jest również pogląd, że cytowany przepis art. 247 P.p.s.a. znajduje zastosowanie - między innymi - gdy są podstawy do odrzucenia skargi.
W rozpatrywanej sprawie, Z.R. przedmiotem skargi uczynił pismo [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. z dnia [...]r. nr [...], które zostało przesłane skarżącemu w odpowiedzi na wniosek z dnia 28 marca 2014r. o refundację kosztów leczenia.
W następstwie złożonego przez skarżącego wniosku, Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ w K. powinien był wydać decyzję administracyjną, od której przysługiwałoby odwołanie do Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia i dopiero wówczas, po wyczerpaniu dwuinstancyjnego trybu administracyjnego, skarżącemu przysługiwałoby prawo do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie.
Wobec tego, powyższa skarga jest niedopuszczalna – jak stanowi art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a.
W związku z tym, na podstawie art. 247 P.p.s.a., należało orzec jak na wstępie.