Uzasadnienie
Prezydent Miasta C. postanowieniem z dnia [...] r. wydanym na podstawie art. 145 § 1 pkt 5, art. 147 i art. 149 § 1 i 2 Kodeksu postępowania administracyjnego wznowił postępowanie w sprawie zakończonej decyzją ostateczną z dnia [...] r. Nr [...] o uznaniu B. G. z dniem [...] r. za osobę bezrobotną i przyznania prawa do zasiłku od dnia [...] r. Natomiast decyzją z dnia [...] r. Nr [...] wydaną na podstawie art. 9 ust. 1 pkt 14 lit. "a", "b", art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) w trybie art. 151 § 1 pkt 2 Kodeksu postępowania administracyjnego uchylił decyzję Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. Nr [...] orzekającą o uznaniu B. G. z dniem [...] r. za osobę bezrobotną i przyznającą z dniem [...] r. prawo do zasiłku dla bezrobotnych i orzekł o odmowie uznania skarżącej za osobę bezrobotną z dniem [...] r. o odmowie przyznania wyżej wymienionej prawa do zasiłku dla bezrobotnych od dnia [...] r. W uzasadnieniu tej decyzji organ administracji wskazał, że skarżąca w dniu [...]r. ponownie została zarejestrowana jako osoba bezrobotna z prawem do zasiłku dla bezrobotnych.
Prawo do zasiłku utraciła w dniu [...] r. z powodu wyczerpania okresu pobierania. W dniu [...] r. przedłożyła protokół ugody sądowej z dnia [...] r. o zmianie daty rozwiązania umowy o pracę z dnia [...]r. na [...] r. oraz zmienione świadectwo pracy wystawione w dniu [...] r. Organ ten wskazał, że po myśli art. 2 ust. 1 pkt 2 wyżej wymienionej ustawy, bezrobotnym jest osoba nie zatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, a z uwagi na treść zawartej ugody skarżąca w dniu rejestracji pozostawała w stosunku zatrudnienia.
Od powyższej decyzji odwołanie do Wojewody [...] wniosła skarżąca, która podała, że w stosunku do jej sytuacji prawnej nie zachodzą żadne przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania. Potwierdziła, że skutkiem zawarcia ugody przed sądem powszechnym pozostawała w stosunku zatrudnienia do [...] r. jednakże był to tylko status pracownika, nie pociągający za sobą uprawnień w zakresie wynagrodzenia. Podniosła, że system prawa nie jest spójny i z tego powodu ponosi teraz negatywne skutki.
Wojewoda [...] decyzją z dnia [...] r. Nr [...] działając na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 Kodeksu postępowania administracyjnego w związku z art. 2 ust. 1 pkt 2, art. 71 ust.1, art. 23 ust. 1 ustawy z 20 kwietnia 2004 r. o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy (Dz. U. Nr 99, poz. 1001) utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu swojej decyzji Wojewoda [...] przedstawił dotychczasowy przebieg postępowania oraz obowiązujące przepisy, a następnie stwierdził, że decyzja organu pierwszej instancji jest prawidłowa. Organ ten wskazał, że skoro skarżąca uzyskała status pracownika na okres od [...] r. do [...] r. to w dacie rejestracji w dniu [...] r. nie była osobą bezrobotną, bowiem skutkiem zawartej ugody było reaktywowanie stosunku pracy uprzednio rozwiązanego w dniu [...] r. Jednocześnie organ ten zaznaczył, że decyzja organu pierwszej instancji nie orzekała o zwrocie przyznanego zasiłku dla bezrobotnych zatem w tym zakresie organ odwoławczy nie wypowiadał się.
W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zarzuciła powyższej decyzji Wojewody [...] naruszenie przepisów prawa i wystąpiła o przyznanie jej prawa do świadczenia przedemerytalnego. Skarżąca podniosła, że jest traktowana w sposób odmienny niż inni obywatele, a przyjęta przez organ administracji interpretacja narusza treść art. 32 ust.
1. Po przedstawieniu przebiegu dotychczasowego postępowania, skarżąca podniosła, że fakt zaskarżenia wypowiedzenia umowy o pracę nie miał wpływu na jej status osoby bezrobotnej i jej zdaniem do dnia zakończenia postępowania sądowego była osobą bezrobotną. Skarżąca podniosła, że do jej sytuacji prawnej nie ma zastosowania art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, ponieważ w dniu podjęcia decyzji przyznającej jej status osoby bezrobotnej i zasiłek dla bezrobotnych ugoda sądowa nie istniała jak i przywołana podstawa wznowienia postępowania.
Wojewoda [...] w odpowiedzi na skargę wniósł o oddalenie skargi z przyczyn podanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola legalności zaskarżonej decyzji w oparciu o postanowienia art. 1 ustawy z 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) nie wykazała, by zaskarżona decyzja nie odpowiadała w pełni wymogom prawa, a zgodnie z treścią art. 145 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd administracyjny uwzględnia skargę na decyzję lub postanowienie jeżeli stwierdzi naruszenie prawa materialnego lub naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy jak również naruszenie prawa dające podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego.
W pierwszej kolejności należy wskazać, iż mocą postanowienia Prezydenta Miasta C. z dnia [...] r. uruchomione zostało postępowanie administracyjne w trybie nadzwyczajnym, weryfikacji ostatecznych decyzji administracyjnych – wznowienia postępowania. Istotą wznowienia postępowania jest stworzenie prawnej możliwości przeprowadzenia ponownego postępowania wyjaśniającego i ponownego rozstrzygnięcia sprawy administracyjnej, w której wydana została już ostateczna decyzja administracyjna. Granica postępowania w sprawie wznowienia postępowania jest wyznaczona zakresem rozstrzygniętej decyzją ostateczną sprawy administracyjnej, a naruszeniem prawa jest wykroczenie poza granice sprawy, która nie była w ogóle przedmiotem postępowania administracyjnego.
Po przeprowadzeniu analizy zaskarżonej decyzji i poprzedzającej ją decyzji organu pierwszej instancji w zakresie objętym wznowieniem postępowania Sąd doszedł do przekonania, że decyzje te w tym zakresie są prawidłowe i odpowiadają obowiązującym unormowaniom prawnym, a tym samym nie uwzględnił zarzutów podnoszonych przez skarżącą.
Podzielić należy pogląd wyrażony przez organy administracji, iż stosownie do treści postanowień art. 2 ust. 1 pkt 2 ustawy o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy bezrobotnym jest osoba, która jest niezatrudniona i niewykonująca innej pracy zarobkowej, będąc jednocześnie zdolną i gotową do jej podjęcia. Zawarcie przez skarżącą ugody przed sądem powszechnym w zakresie daty rozwiązania stosunku pracy na dzień [...] r. spowodowało, że skarżąca w dniu rejestracji w powiatowym urzędzie pracy nie spełniała warunków do nabycia statusu bezrobotnego i nie mogła otrzymać zasiłku dla bezrobotnych, a tym samym spełnione zostały przesłanki uzasadniające wznowienie postępowania administracyjnego.
Nie mógł zostać uwzględniony ten zarzut skarżącej, że w rozpatrywanej sprawie nie zachodzą przesłanki wznowienia postępowania, ponieważ w dniu wydania decyzji przez organ pierwszej instancji o przyznaniu statusu bezrobotnego i przyznaniu zasiłku dla bezrobotnych nie istniała okoliczność na jaką powołują się organy administracji, a mianowicie ugoda zawarta przed sądem powszechnym. O ile można podzielić argumentację skarżącej co do nie występowania w rozpatrywanej sprawie przesłanek uzasadniających wznowienie postępowania w oparciu o treść art. 145 § 1 pkt 5 Kodeksu postępowania administracyjnego, to nie jest trafne jej stwierdzenie o nie występowaniu przesłanki uzasadniającej wznowienie postępowania administracyjnego. Otóż skutkiem zawarcia ugody przed sądem powszechnym w zakresie zmiany daty rozwiązania stosunku pracy zmianie uległ dokument stanowiący podstawę rejestracji skarżącej w powiatowym urzędzie pracy i przyznania jej zasiłku dla bezrobotnych, a mianowicie świadectwo pracy.
Stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego przesłanką wznowienia postępowania administracyjnego jest jeżeli decyzja została wydana w oparciu o inną decyzję lub orzeczenie sądu, które następnie zostało uchylone lub zmienione. Zatem dokument, stanowiący podstawę rejestracji skarżącej w następstwie zawartej ugody przed sądem powszechnym, wywołującej skutki prawne przewidziane dla wyroku, został zmieniony, a tym samym wyczerpana została przesłanka wskazana tym przepisem do wznowienia postępowania administracyjnego.
Stosownie do postanowień art. 145 § 1 pkt 1 lit. "c" Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uwzględnia skargę na decyzję, jeżeli stwierdzi naruszenie przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Podniesione naruszenie przepisów postępowania administracyjnego nie miało istotnego wpływu na wynik sprawy, ponieważ organ administracji określony stan faktyczny występujący w sprawie wadliwie ocenił, co nie zmienia faktu, że w przypadku prawidłowego zakwalifikowania nie podjąłby identycznego rozstrzygnięcia. Otóż przy odwołaniu się do treści art. 145 § 1 pkt 8 Kodeksu postępowania administracyjnego rozstrzygnięcie byłoby identyczne z tym jakie organy administracji podjęły. Zatem wskazane uchybienie nie miało wpływu na wynik sprawy, a tym samym nie wyczerpana została przesłanka uwzględnienia skargi.
Skoro zaskarżona decyzja jak również decyzja organu pierwszej instancji nie narusza przepisów prawa w stopniu uzasadniającym uwzględnienie skargi należało orzec jak w sentencji.